پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۲۵۹۷
تاریخ انتشار: ۲۲ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۰:۵۶
مرخصي و حقوق مادران شاغل پس از زايمان
به گزارش مهرخانه: قانون حمايت از مادران شاغل در ماههاي ابتدايي پذيرش نقش مادري در کشورهاي گوناگون بسته به نگاه دولت به مفهوم امنيت مادران و نقش پذيري مردان آن جامعه متفاوت است. لزوما بزرگي و رونق اقتصاد يا تعداد نيروي کار زن در آن بدين ترتيب ملاک قضاوت درباره اين قوانين و کيفيت آن نيست.
قانون مرخصي پزشکي خانواده ها در آمريکا در سال 1993 ميلادي در دوران رياست جمهوري کلينتون به تصويب رسيد. براساس اين قانون در کشور آمريکا در مقايسه با بسياري از کشورها در رتبه پايين تري قرار دارد. والدين پس از تولد نوزاد يا قبول فرزند خواندگي پس از 12 هفته يا زودتر با توجه به مرخصي بدون حقوق  با وجود امنيت شغلي بايد به محل کار خود برگردند. اين قانون براي شرکتهايي است که تعداد کارکنان آنها 50 نفر به بالا باشد. بسياري از والدين کارکنان شرکتهايي با تعداد کارمنداني کمتر از 50 نفر هستند بنابراين از اين مرخصي محروم مي باشند اين تعداد والدين حدود 48 ميليون پدر و مادر تخمين زده مي شوند که به لحاظ شغلي و يا داشتن مرخصي حمايت نمي شوند و فقط در صورت تمايل کارفرما اين مرخصي در اختيارشان قرار مي گيرد. مطابق مطالعاتي در موسسه ي سياست اقتصادي آمريکا، اين کشور در مقايسه با ساير کشورها در پايين ترين مرتبه ي مرخصي زايمان مادران قرار دارد.
در ايالات متحده البته بايد قوانين متنوع در ايالتهاي متعدد را در نظر گرفت. البته در برخي ايالات آمريکا پرداخت هاي تکميلي براي مرخصي ها انجام مي شود. بطور مثال در ايالت کاليفرنيا براي مرخصي خانوادگي 50 درصد حقوق براي مدت 6 هفته پرداخت مي گردد. در ايالت نيوجرسي نيز قانوني تصويب شده است که پرداخت کمک هزينه اي براي مرخصي با عنوان از کار افتادگي از طرف کارفرما پرداخت مي شود. همچنين اين قانون در ايالات هاوايي، نيويورک، رودآيلند، پورتوريکو و واشنگتن به تصويب رسيده است و ديگر ايالات طبق همان قانون اصلي آمريکا مي باشند. در واقع با وجود سياست نامناسب آمريکا در مورد مرخصي زايمان مادران، بسياري از کارفرمايان برنامه ها و امتيازاتي از قبيل دادن  مرخصي بيشتر يا پرداخت درآمدهاي مکمل به کارکنان خود پرداخت مي نمايند.
 اما در نهايت، برخي نظريه ها درباره علت پايين بودن مرخصي زايمان مادران در آمريکا و تفاوتش با ديگر کشورها توضيح مي دهند. به عقيده ي برخي صاحب نظران بسياري  از کشورها پس از جنگ جهاني دوم به علت از ميان رفتن جمعيت زيادي از آنها، به تشويق مردم براي افزايش رشد جمعيت در اين کشورها پرداختند و به همين دليل امکانات رفاهي مناسبي براي مرخصي دوران فرزند دار شدن خانواده ها و حتي امکانات رفاهي براي مراقبت از کودکان افراد کارمند فراهم نمودند. اما در مقابل دولت آمريکا هيچگونه نيازي به ترغيب شهروندان به فرزند دار شدن و رشد جمعيتي ندارد زيرا رشد جمعيتي اين کشور از طريق مهاجرت افراد از ديگر کشورها به آمريکا تامين مي شود.
حتي اين مساله بر ديدگاه و اهداف جنبش هاي فمنيستي در اين کشورها نيز تاثيرگذار بوده است. به طور مثال گروههاي فمنيستي در اروپا در پي کسب رفتار مناسب و ويژه اي با مادران در مواردي چون مرخصي زايمان و مراقبت از فرزند هستند درحاليکه اين گروهها در آمريکا تنها به دنبال رفتار و حقوق برابر ميان مردان و زنان جامعه آمريکا مي باشند.
براساس مطالعاتي که در مقايسه 7 کشور جهان در کشورهاي ذيل مزاياي مرخصي زايمان به شرح زير است:
1-کشور انگلستان مجموعه اي از 52 هفته مرخصي که 15 هفته آن با پرداخت حقوق است فراهم کرده است.
2-در ايتاليا اين ميزان شامل 22 هفته مرخصي که 80 درصد آن با پرداخت حقوق است.
3-در فرانسه 16 هفته مرخصي با حقوق است که اين ميزان به 26 هفته افزايش يافته است.
4-کانادا اين مرخصي شامل 15 هفته مرخصي مادري و 35 هفته مرخصي مشترک ميان والدين است که تا ميزان 485 دلار به آنها پرداخت مي شود .
5- هلند 16 هفته با پرداخت حقوق است
6-اسپانيا 16 هفته با پرداخت حقوق است.
براي مرخصي زايمان مادران در کشور آلمان قانون حمايت از مادران تنظيم شده است و اين قانون شامل تمام زنان استخدام شده مي شود. مرخصي زايمان 6 هفته قبل از تولد يا از تاريخ تولد محاسبه مي شود. مادران در 6 هفته قبل از زايمان مجاز به کار کردن نمي باشند مگر به صراحت موافق انجام کار باشند. پس از تولد کودک، مادر تا 8 هفته مجاز به کار کردن نيست. با تولد زودرس يا فرزند دو قلو اين مدت به 12 هفته افزايش مي يابد که تمام اين مرخصي ها با پرداخت حقوق مي باشد. قانون هر نوع فعاليت بيش از 8.5 ساعت در روز، اضافه کار، شب کاري و کار در روزهاي يکشنبه براي اين مادران ممنوع است. معاينات پزشکي مي تواند در طول ساعات کار انجام شود و زمان مراجعه به پزشک نيز به عنوان ساعت کاري در نظر گرفته مي شود. براي زايمان و مرخصي والدين، قانون حمايت از اشتغال ايشان را مورد حمايت شغلي قرار مي دهد.    
حمايت از مادران در قوانين کشورهاي آسيايي نيز مورد توجه بوده است. براي مثال در جنوب شرق آسيا  طبق آمار سازمان کار بين المللي (ILO) قوانين حمايت از مادران در زمينه هاي مرخصي براي مادران، مزاياي صندوق پول، مزاياي پزشکي، حمايت هايي در زمينه ي سلامتي و بهداشت به شرح زير است.
تايلند ميزان مرخصي مادران را 90 روز اعلام کرده و  تا 2 فرزند را حمايت مي کند. در اين مدت تمام حقوق به مادران  پرداخت مي شود هرچند بايد پيش از آن حداقل 7 ماه سهم بيمه به صندوق رفاه اجتماعي پرداخت شده باشد. از اين زمان حقوق 45 روز را کارفرما و حقوق 45 روز ديگر را صندوق رفاه اجتماعي مي پردازد. مالزي مادران را تا 60 روز، تا تعداد 5 فرزند حمايت مي کند و  البته اگر زن پس از 28 هفته هنوز بيماري و کسالتي داشته باشد باز هم تحت پوشش خواهد بود. براي کساني که بيش از 90 روز از اشتغالشان مي گذرد تمام حقوق پرداخت مي شود و کارفرما اين پول را پرداخت مي کند.
در اندونزي زمان مرخصي 3 ماه پيش بيني شده است. در اين مدت تمام حقوق پرداخت مي شود و البته کارفرما مسئول پرداخت آن است.
در هيچ کدام از اين کشورها قانون مقرري براي خدمات پزشکي مانند خدمات در دوران بارداري، زمان تولد فرزند، مراقبت پس از تولد و يا مراقبت هاي بيمارستاني وجود ندارد.  هرچند در قوانين حمايتي وجود دارد؛  مادر کارمند حق دارد قبل و پس از تولد فرزند به طور موقت درخواست تغيير وظايفش را بدهد و کارفرما هم بايد اين مساله را در نظر بگيرد. البته با اين شرط که کارمند گواهي پزشک را آورده باشد.  در مالزي زنان کارمند بطور عمومي ملزم نيستند بين ساعت 10 شب تا 5 صبح کار کنند و حمايت خاصي براي زنان کارمند باردار يا مادران فرزندان تازه متولد شده وجود ندارد. در اندونزي نيز چنانچه کارمند گواهي دکتر مبني بر وجود خطر براي او را آورده باشد، براي کارفرما ممنوع است تا  کارمند باردار را به کار بين 11 شب تا 7 صبح ملزم کند.  
 کشورهاي مذکور همچنين تلاش کرده اند تا تبعيض عليه زنان شاغل مادر را تا حدي رفع کنند؛ درتايلند، کارفرما نمي تواند يک زن باردار را به علت بارداريش استخدام نکند. مجازات اين کار 6 ماه حبس تعزيري و يا پرداخت 15000 دلار جريمه است. در مالزي نيز طبق قانون امکان اخراج هيچ کارمند زني تا زماني که در مرخصي زايمان است وجود ندارد. اندونزي نيز کارفرما را از اخراج زنان به دلايل بارداري، زايمان، سقط جنين و يا شيردهي منع کرده است.
نهايتا، کشور تايلند و مالزي در مورد زماني براي شيردهي يا مراقبت از کودکان قانون و الزامي ندارند و در اندونزي کارفرمايان بايد جاي مناسبي براي شيردهي و يا مراقبت مادران از فرزندان خود در طول ساعات کار فراهم نمايند.   
کشورهاي عربي نيز با توجه به اهميت ساختار خانواده و پيوستن جمعيت بيشتر زنان به جمعيت مشغول کار نسبت به مادران شاغل قوانيني وضع نمو ده اند. براي نمونه،  در کشور امارات متحده عربي، کارکنان  زن 45 روز مرخصي با حقوق دارند. زن مي تواند در مجموعه روزهاي قبل و پس از تولد کودک از اين مرخصي استفاده کند. مادراني که کمتر از يک سال مشغول به کار هستند نصف حقوقشان را در زمان مرخصي دريافت مي کنند. امارات با اين ميزان مرخصي در رتبه پايين ترين کشورهاي دنيا در ميزان مرخصي زايمان مادران قرار دارد.    
پس از اتمام 45 روز مادران کارمند قادر به تمديد مرخصي به مدت 10 روز ديگر مي باشند که  اين مدت مرخصي اضافه بدون حقوق خواهد بود.  در امارات همچنين کارمندان زني که از فرزندان خود پرستاري مي کنند مجازند دو بار در روز و هر مرتبه به مدت نيم ساعت به پرستاري و شير دادن به فرزند خود بپردازند که اين مزيت به مدت 18 ماه پس از تولد فرزند بوده و تمامي اين ساعات نيز با حقوق مي باشد.
وضعيت زنان شاغلي که صاحب فرزند مي شوند در شورهاي ديگر نيز به صورت مختصر به شرح زير است:
•    ژاپن 14 هفته مرخصي دارد و 60 درصد از حقوق پرداخت مي شود.
•    برزيل 120 روز مرخصي با حقوق را تدارک ديده است.
•    در آفريقاي جنوبي 4 ماه با پرداخت 60 درصد حقوق پرداخت مي شود.
•     چين 90 روز مرخصي با پرداخت حقوق وجود دارد.
•    هند 12 هفته با پرداخت حقوق را تدارک ديده است.


منابع
•    Adult’s Environment and Behavior. (2011)  Retrieved March 2, 2012 from  http://www.urban.org/publications/900874.html.
•    Datta, V. Child Care in India: Emerging issues and challenges for the 21st century, Retrieved March 2, 2012 from http://www.aeced.org/index.asp?pid=7.
•    Duncan, S. & R. Edwards & T. Reynolds & P. Alldred (2004) “Mothers and Child care: Policies, Values and Theories” Children & Society, 18, pp. 254-265.
•    ECNC/European Commission Network on Childcare (1996) A Review of Services for Young Children in the
•    European Union 1990-1995. Brussel: European Commission
•    Esping-Andersen, G. (2002). Why we need a new welfare state. New York: Oxford University Press.
•    Kremer, Monique. (2005) The Cultural Dimension of Welfare State, Netherland.
•    Mehra, Rekha, et al. Child Care Options for Working Mothers in Developing Countries, Retrieved March 1, 2012 from http://pdf.usaid.gov/pdf_docs/PNABT180.pdf.
•    Portegijs, W. & A. Boelens & S. Keuzenkamp (2002) Emancipatiemonitor 2002. Den Haag: SCP/CBS.
•    Rostgaard, T & T. Fridberg (1998) Caring for Children and Older People. A comparison of European Policies and practices. Copenhagen: SFI.
•    Shellenbarger, S. (2010) Should the Government Help Provide Child Care?, retrieved March 2, 2012 from http://blogs.wsj.com/juggle/2010/01/05/should-the-government-help-provide-child-care/.
•    Steury, J. (1993) Working Mothers in Japan and the Effects on Children and Society, Intercultural Communication Studies.
•    Wakatsuki, Y. (2010) Working Women  in Japan, Retrieved March 2, 2012 from http://business.blogs.cnn.com/2010/04/28/working-women-in-japan-face-day-care-deficit/.
•    http://www.ilo.org/global/lang--en/index.htm
•    Gould, E. (May 2009) Economic Policy Institute. No Paid Leave for New Moms
•    Shierholz, H. (May 2008) Economic Policy Institute. Paid Maternity Leave Still on the Wish List for Many U.S. Mothers
•    http://www.asianfoodworker.net/maternity/mp-law-seasia.htm
•    http://www.working-in-germany.com/maternity-leave-work-0099.htmlixzz1mZiSaRVX
•    http://www.ehow.com/facts_6820898_uae-labor-law-maternity-leave.html

برچسب ها: مادر شاغل ،
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پربازدیدترین
پربحث ترین