پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۱۲۰۵۶
تعداد نظرات: ۲ نظر
تاریخ انتشار: ۲۵ تير ۱۳۹۳ - ۱۵:۰۴
در این نشست دو کارشناس شرکت‌کننده درخصوص سؤالاتی مانند اینکه آیا قائل به مسئله جمعیت هستند؟، عوامل زمینه‌ساز کاهش جمعیت را چه می‌بینند؟، برای افزایش جمعیت چه اقداماتی باید صورت بگیرد؟، تأثیر عوامل فرهنگی و اقتصادی در کاهش جمعیت را به چه میزان ارزیابی می‌کنند؟، نظراتشان در خصوص طرح‌ها و سیاست‌های افزایش جمعیت چیست؟؛ اظهارنظر کردند که در ادامه آورده شده است.



نشست بررسی سیاست‌های جمعیتی با حضور دکتر محمدجلال عباسی‌شوازی؛ جمعیت‌شناس و استاد تمام گروه جمعیت‌شناسی دانشگاه تهران و دکتر شهلا کاظمی‌پور؛ جمعیت‌شناس و عضو هیئت علمی‌ دانشگاه تهران پیش از ماه مبارک رمضان در محل دفتر مهرخانه برگزار شد.

برای برگزاری این نشست مهرخانه درصدد بود که از کارشناسان با گرایش‌های فکری مختلف و تحلیل‌های متفاوت در مسئله جمعیت، دعوت به‌عمل آورد تا امکان تضارب آرا برای شفاف شدن این موضوع فراهم آید، که البته میسر نشد و برای اینکه با یکسویه‌بودن پاسخ‌ها به مسئله جمعیت مواجه نشویم، این خلأ را با گفتگوهایی با دکتر علی‌اکبر محزون؛ مدیرکل دفتر آمار و اطلاعات جمعیتی و مهاجرت سازمان ثبت احوال کشور و دکتر محمدجواد محمودی؛ استاد دانشگاه و مدیر سابق مرکز مطالعات و پژوهش‌های جمعیتی آسیا و اقیانوسیه را برطرف کردیم.

در این نشست دو کارشناس شرکت‌کننده درخصوص سؤالاتی مانند اینکه آیا قائل به مسئله جمعیت هستند؟، عوامل زمینه‌ساز کاهش جمعیت را چه می‌بینند؟، برای افزایش جمعیت چه اقداماتی باید صورت بگیرد؟، تأثیر عوامل فرهنگی و اقتصادی در کاهش جمعیت را به چه میزان ارزیابی می‌کنند؟، نظراتشان در خصوص طرح‌ها و سیاست‌های افزایش جمعیت چیست؟؛ اظهارنظر کردند که در ادامه آورده شده است.

به گزارش مهرخانه، دکتر عباسی‌شوازی در این نشست بیان کرد: موضوعات جمعیتی مسئله هر کشوری است که باید به آن توجه کرد. مایهخرسندی است که بحث جمعیت مورد توجه مسئولین نظام در سطوح مختلف به‌ویژه مقام معظم رهبری، مجلس شورای اسلامی‌و و لایه‌های مختلف دولت قرار گرفته است. اگر مسائل جمعیتی به درستی شناخته شود و راه‌حل‌های منطقی برای آنها تدوین شود،می‌تواند به نتایج مثبتی منجر گردد.

وی درخصوص ارزیابی خود از وضعیت جمعیت و راه‌حل‌های ارائه‌شده گفت:در این زمینهباید دید تا چه اندازه نگرانی‌ها و دغدغه‌های ما متناسب با شرایط موجود جمعیت است. وقتی به صحبت‌هایی که در سال‌های اخیر در مجلس شورای اسلامی، نهادهای رسمی‌و یا روزنامه‌ها ارائهشده است، نگاه کنیم همگی حاکی از بحران و چالش و آسیب و سقوط جمعیت و باروری و فروپاشی خانواده و از بین رفتن تعادل جمعیت‌اند، اماسؤال این است که آیا واقعاً این بحران واقعی است یا اینکه شرایط به‌نحوی تغییر کرده است که نیاز به توجه و برنامه‌ریزی دارد؟؛ بدیهی است راه‌حل‌هایی که برای برون‌رفت از بحران و سقوط جمعیت ارائه می‌شود، متفاوت از زمانی است که ما برای تغییرات جمعیتی برنامه‌ریزی کنیم.

این جمعیت‌شناس با بیان اینکه برخی از نظریه‌هایی که در مورد جمعیت مطرح شده است با یافته‌های علمی‌و واقعیات جامعه مطابقت نداشته و نیاز به تأمل و مطالعه عمیق‌تری دارند، ادامه داد:برای روشن شدن وضعیت جمعیت باید بهچهار سؤال اساسی پاسخ داد؛ اول اینکه آیا کاهش باروری آنقدر شدید است که به مرحله بحرانی رسیده و نیازمند سیاست‌های شتاب‌زده باشد؟، دومین بحث این است که آیا رشد جمعیت در کوتاه‌مدت منفی خواهد شد؟، سوم اینکه آیا سالخوردگی شدید جمعیت موضوع و اولویت امروز ایران است؟ و چهارم اینکه، آیا تفاوت‌های باروری به اندازه‌ای است که منجر به برهم خوردن ترکیب جمعیت در کشور شود؟

سطح توسعه زمینه کاهش باروری را فراهم کرده است
عباسی‌شوازی در ادامه به تبیین چهار مورد مطرح‌شده و تصریح کرد: در مورد باروری باید گفت در دهه هفتاد کاهش شدیدی داشتیم که ناشی از تحولات اجتماعی و خدمات توسعه‌ای بود که جمهوری اسلامی‌ارائه کرد و البته مایه افتخار در سطح بین‌المللی و کشورهای اسلامی‌است. افزایش سطح امید به زندگی درکشور نشان‌گر این است که مرگ و میر کودکان کاهش پیدا کرده وبه کمتر از 20 در هزار تولد رسیده است. بدین معنی که در گذشته اگر در مقابل هر 1000 تولد 115 نوزاد قبل از یکسالگی فوت می‌کردند، امروز با توسعه بهداشتی در کشور تنها حدود 15 نوزاد قبل از یکسالگی فوت می‌کنند. این دستاورد بسیار مهمی‌در سطح بهداشت برای جامعه است. به‌طور طبیعی، وقتی مرگ و میر نوزادان پائین باشد، تقاضا برای فرزند نیز کمتر است؛ چون مردم و زوجین اطمینان دارند که دو فرزندی که به دنیا می‌آوردند احتمال بالایی برای زنده ماندن دارند. از این‌رو است که مردم آگاهانه تصمیم می‌گیرند باروری خود را کنترل کنند و با توجه به توان و علاقه خودشان فرزندآوری نمایند.

وی افزود: موضوعی که نادیده گرفته می‌شود موفقیت‌های چشم‌گیری است که جمهوری اسلامی‌ایجاد کرده است و برخی صرفاً به عامل تنظیم خانواده به عنوان تنها عامل کاهش باروری اشاره می‌کنند در حالی‌که توسعه بهداشتی و افزایش سطح تحصیلات و آگاهی مردم، شرایطی ایجاد کرده است که که افراد آگاهانه به این نتیجه رسیدند که باروری را تنظیم کنند و به حد ایده‌آلی که برای خودشان 2 فرزند بوده است، برسند.

سطح باروری فعلی سطح معقولی است
این جمعیت‌شناس تشریح کرد:زمانی‌که باروری به حد جانشینی می‌رسد، بایستی برنامه‌ریزی صورت گیرد تا باروری به کمتراز آن حد سوق پیدا نکند. با این‌حال، تصور نادرستی که در مورد باروری وجود دارد این است که وقتی باروری به حد جانشینی رسید، به یک‌باره سقوط نمی‌کند و شیب کاهشی آن مانند زمانی که باروری در سطح بالائی است،نخواهد بود.

وی با اشاره به مطالعاتی که برای مرکز آمار و با داده‌های اخیر وزارت بهداشت در یکی دو دهه اخیر انجام داده است، تأکید کرد:سطح باروری ایران در دهه اخیر در سطح معقولی است و میزان باروری کل در حدود 1.8 فرزند تقریباً ثابت مانده است.

دکتر محمدجلال عباسی شوازی

پیش‌بینی‌های درازمدت اعتباری برای برنامه‌ریزی ندارند
عباسی‌شوازی در خصوصنظرمطرح‌شده که رشد جمعیت در آینده نزدیک منفی می‌شود،گفت: رشد جمعیت کند شده است، ولی به زودی منفی نخواهد شد. دلیل آن این است که ما جمعیت جوانی داریم که به سنین باروری رسیده‌اند، آنها ازدواج خواهند کرد و ازدواج هنوز مقبول مردم، جوانان و خانواده‌هاست و فرزندآوری و پدر و مادرشدن یکی از ایده‌آل‌های افراد است. والدین‌شدن ریشه در فطرت انسان‌ها دارد، و در فرهنگ ما نیز هم ازدواج و هم فرزندآوری؛ تقویت و حمایت می‌شود و مطلوب خانواده ایرانی است.

وی افزود: بنابراین از لحاظ ارزشی، فرهنگی و سنتی ازدواج و فرزندآوری خاستگاه فردی، خانوادگی و اجتماعی دارد، اما اینکه چرا باروری پایین‌تر از حد جانشینی است و یا یا ازدواج به تأخیر افتاده است، باید به علل و موانع اجتماعی و اقتصادی آن پرداخت.

استاد جمعیت‌شناسی دانشگاه تهران در این خصوص گفت: در مجموع رشد جمعیت در 3-2 دهه آینده با نگه داشتن باروریدر سطح 1.8 فرزند یا حتی 1.5 به صفر نخواهد رسید.

عباسی‌شوازی با بیان اینکه برخی با استناد به پیش‌بینی‌های صد ساله سازمان ملل نسبت به کاهش شدید جمعیت ایجاد نگرانی کرده‌اند، افزود:پیش‌بینی‌های جمعیت برای100 سال آینده اعتباری برای برنامه‌ریزی ندارند. علت این است که نمی‌توان رفتارهای افراد را که متأثر از شرایط اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی است، برای آینده دور پیش‌بینی کرد. مثلاً نمی‌توان پیش‌بینی کرد که سه نسل آینده که در دهه 1450 به دنیا می‌آید چه زمانیازدواج می‌کند و چند بچه خواهد داشت؟

وی گفت: پیش‌بینی‌های جمعیتی در جمعیت‌شناسی با اما و اگرهای زیادی همراه است؛ یعنی در پیش‌بینی‌ها فرض می‌شود که اگر شرایط جمعیتی مانند دهه انقلاب یا مانند حال حاضرتا صد سال آینده ثابت باقی بماند،رشد جمعیت در 100 سال آینده چه‌ میزانخواهد بود. مسلماًاین یکی از شرط‌هایی است که منطبق با واقعیت نیست و شرایط اجتماعی و به‌تبع آن رفتارهای افراد همواره در حال تغییرند. پیش‌بینی‌ها می‌توانند حداکثر برای 10 الی 15 سال قابل اعتبار باشند،ولی پیش‌بینی‌های درازمدت با سؤالات و فرضیات زیادی روبه‌رو هستند و نمی‌توان بر اساس آنها برنامه‌ریزی کرد.

باروری نسلی بالاتر از حد جانشینی است
این جمعیت‌شناس درخصوص باروری گفت:باید شاخص‌هایی دقیق برای برنامه‌ریزی استفاده شود. عمدتاً شاخص‌هایی که استفاده می‌شود مقطعی و متأثر از شرایط زمانی خاص است؛در صورتی‌که اگر به صورت نسلی نگاه کنیم متوجه می‌شویم که باروری در حد معقولی است. مثلاً مطالعات نسلی نشان می‌دهد که بیش از 90 درصد زنان ازدواج می‌کنند و حدود 93 درصد زنانی که ازدواج می‌کنند طی 10سال، اولین فرزند خود را به دنیا می‌آورند و 85 درصد افرادی که صاحب فرزند اول هستند، نیز طی ده سال بعد از تولد اولین فرزند خود فرزند دوم را به دنیا می‌آورند.

وی ادامه داد: ترکیب تعداد فرزندان به نحوی است که حدود 30 درصد زنانبالای 2 فرزند دارند، 30 درصد حدود 2 فرزند و 30 درصد یا یک فرزند دارند، یا فرزندی ندارند و یا ازدواج نکرده‌اند. توزیع این ترکیب زنان بر حسب تعداد فرزندان مناسب است و باروری حد پایین را تأیید نمی‌کند. باروری سطح جانشینی موجود در کشور شاخص مقطعی است، اما اگر نسلی نگاه کنیم باروری واقعی بالاتر از این مقدار است.

عباسی‌شوازی با استناد به تحقیقی که با استفاده از داده‌های دی اچ اس انجام شده است، باروری نسلی را حدود 2.2 فرزند برآورد کرد و گفت: اینکه ما انتظار داشته باشیم تعداد متوسط فرزندی که هر زن به دنیا بیاورد در آینده به 2.5 فرزند افزایش پیدا کند، غیرمنطقی است.

وی دلیل این امر را در کاهش مرگ و میر کودکان دانست و افزود: ایده‌آل افراد به 2 فرزند رسیده است. با این‌حال، به دلیل شرایط و محدودیت‌هایی که برای زوجین وجود دارد، دستیابی به این سطح ایده‌آل معمولاً غیرممکن است.

این استاد دانشگاه به نرخ باروری در سایر کشورها اشاره کرد و گفت: سطح باروری کلدر استرالیا 1.8 بوده و حدود دو دهه در همین سطح باقی مانده است. فرانسه و نروژ نیز با 1.9 همین سطح را دارا هستند.

وی تصریح کرد: سطح باروری دربرخی کشورهایی که سیاست افزایش جمعیت دارند، در همان سطح باقی مانده است و نگه‌داشتن این نرخ برای حفظ رشد مثبت جمعیت، مهم است. دهه‌ها یا حتی قرن‌ها طول می‌کشد تا کشوری با نگه‌داشتن باروری 1.8 فرزند، به رشد منفی برسد.

درصد تجرد قطعی در آینده زیاد نخواهد بود
این جمعیت‌شناس با توجه به روند افزایش سن ازدواج بیان کرد:در حال حاضر درصد دختران در سن 20-24 سالگی و پسران 25-29 سالگی که هرگز ازدواج نکرده‌اند زیاد شده است که به این مسئله تأخیر در ازدواج گفته می‌شود. سؤال اساسی این است که چند درصد از این افراد تا 45 یا 49 سالگی هرگز ازدواج نمی‌کنند؟

وی افزود: آمار نشان می‌دهدکه کمتر از 2 درصد پسران و حدود یک درصد دخترانتا 45 سالگی هرگز ازدواج نمی‌کنند. حتی اگر فرض کنیم که در آینده این درصد افزایش پیدا کند، کمتر از 10 خواهد بود و در مجموع90 درصد افراد ازدواج خواهند کرد.

دکتر محمدجلال عباسی شوازی

محمدجلال عباسی‌شوازی به تحولات ازدواج در مصر اشاره کرد و گفت: در بررسی‌های صورت‌گرفته در مصر مشخص شده است که همانند ایراندر دهه‌های اخیر درصد افراد ازدواج‌نکرده در سن 18 سالگی، 25 سالگی و 27 سالگی افزایش داشته است، اما به گروه سنی 45 سال که نگاه کنیم حدود95 درصد افراد ازدواج کرده‌اند؛ لذا این افراد در آینده ازدواج خواهند کرد.

وی تأکید کرد: نکته‌ای که مهم است این است که ما در حالت گذار به‌سر می‌بریم ومشغولیت به تحصیلات عالی، افزایش آمال و آرزوهای افراد همراه با شرایط اقتصادی، ناامنی‌ای ایجاد کرده که افراد نمی‌توانند ازدواج کنند.

اینکه بگوییم دختر و پسر ایرانی نمی‌خواهد ازدواج کند، قضاوت درستی نیست
این جمعیت‌شناس در خصوص گذار دوم جمعیتی گفت: کسانی‌که با توجه به تحولات اجتماعی در غرب گذار دوم جمعیتی را مطرح می‌کنند و بر مبنای آن استدلال می‌نمایندکه دختران یا پسران در ایرانبه دلیل گرایش به فرهنگ غربی تمایلیبهازدواج ندارند و ترجیح می‌دهند co-habit (هم‌خانه) باشند، درک درستی از شرایط جامعه ایران ندارند. واقعیت این است که در جامعه ما دختر و پسر می‌خواهند ازدواج کنند، اما شرایط اقتصادی و اشتغال مهیا نیست.

عباسی‌شوازی تصریح کرد: ناامنی اقتصادی و عدم اطمینان و دید مثبت و روشن به تأمین هزینه‌های زندگی در بین جوانان باعث شده است که آنانازدواج را به تأخیر بیندازند. هر چند ممکن است نتیجه رفتارهای افراد در ایران و در کشورهای غربی به هم شبیه باشد و مثلاً سن ازدواج و درصد افراد ازدواج‌نکرده در هر دو جامعه بالا برود، ولی دلایل این رفتارها در دو جامعه متفاوت است. یکی به‌دلیل راحت‌طلبی قصد ازدواج ندارد و دیگری به‌دلیل نداشتن شرایط مناسب.

وی اضافه کرد: وقتی که این شرایط فراهم نشود ممکن است تمایل پایین به ازدواج به یک فرهنگ تبدیل شود، اما اینکه بگوییم مردم متأثر از فرهنگ غرب نمی‌خواهند ازدواج کنند،قضاوت درستی نکرده‌ایم.

این جمعیت‌شناس بیان کرد: بایستی واقع‌بین باشیم و بدانیم دلایل عدم ازدواج و فرزندآوری چیست. نا امنی اقتصادی علامت سؤال بزرگی است که باید روی آن بیشتر فکر کرد. من اعتقاد ندارم که دختران ایرانی نمی‌خواهند ازدواج کنند. پسران ایرانی نیز تمایل به ازدواج دارند و احساس مسئولیت می‌کنند.همدختران و هم پسران می‌خواهند تشکیل خانواده دهند و مادر و پدر شوند.

وی با اشاره به اینکه در هر جامعه‌ای درصد محدودی رفتارهای متفاوت با جامعه دارند، ادامه داد: بایستی مردم را بر حسبتوزیع منحنی نرمال مطالعه کنیم. در منحنی نرمال عمده مردم در یک سطح میانی قرار دارند و هدفما باید همیشه این افراد میانی که اکثریت جامعه را تشکیل می‌دهند و مطابق با فرهنگ ایرانی-اسلامی‌رفتار می‌کنند،باشد.

نگاه پدرسالارانه در ژاپن به تأخیر در ازدواج منجر شده است
مدیر مرکز مطالعات و پژوهش‌های جمعیتی آسیا و اقیانوسیه با بیان اینکه در ژاپن به دلایل مختلفی ازدواج به تأخیر افتاده است، گفت: یکی از دلایل آن این است که نوعی دیدگاه پدرسالارانه وجود دارد که از زن توقع دارد که وقتی ازدواج کرد بچه به دنیا بیاورد و بعد تمام کارهای خانه بر عهده زن خواهد بود. نکته جالب اینجاست که در ژاپن که سن ازدواج بالاست،درصد هم‌خانگی بسیار پایین است؛ زیرا از لحاظ فرهنگی این مسئله پذیرفتنی نیست.

دکتر محمدجلال عباسی شوازی

وی افزود: این آمار در چین و سنگاپور و هنگ‌کنگ نیز پایین است، زیرا ارزش‌های خانواده حفظ شده است و به آن اخلاقیات خانواده گفته می‌شود و نهاد دولت و مذهب و ارزش‌های اجتماعی بر این موضوع تأکید دارند و همین باعث می‌شود این موارد به کندی تغییر کند.

زنان تحصیل‌کرده زندگی خود را از دست نداده‌اند، بلکه فرزندان با کیفیت‌تری تربیت خواهند کرد
عباسی‌شوازی بحث خود را با طرح این موضوع که برخی افزایش تحصیلات زنان را عامل منفی درتشکیل خانواده می‌دانندو پیامدهای مثبت بالابودن سطح تحصیلات زنان را در نظر نمی‌گیرندادامه داد و گفت: در کشورهایی کهمردان و زنان برابر تحصیل می‌کنند و 67 تا 70 درصد زنان بیرون از منزل کار می‌کنند و هر دو زن شوهر درآمد دارند، اینگونه نیست که زندگی خود را از دست داده باشند. در دهه 1350 درصد باسوادی زنان تنها 30 درصد و درصد باسوادی مردان 60 درصد، اما در حال حاضر این شکاف کمترشده و درصد باسوادی زنان و مردان بالای 90 درصد است. در چنین شرایطی، زنان می‌توانند به افزایش کیفیت جامعه کمک کنند و اگر خانواده‌ای تشکیل می‌دهند فرزندان باکیفیتی تربیت خواهند کرد.

وی خاطرنشان ساخت: در فرهنگ آسیایی تربیت فرزند و تحصیلات آنان برای خانواده خیلی مهم است و برخی از مطالعات یکی از دلایل باروری پائین در سنگاپور، ژاپن، هنگ‌کنگ و کره‌جنوبی را فرهنگ"بچه موفق"می‌دانند که طبق آن والدین تمام سعی و تلاش خود را برای فراهم کردن امکانات برای ادامه تحصیل و موفقیت فرزندانشان صرف می‌کنند. بنابراین هزینه زندگی بالا می‌رود و بیشتر زوجین به جای کمیت فرزند روی کیفیت فرزندانشان سرمایه‌گذاری می‌کنند.

نگرانی این است که پتانسیل عظیم جوانان را از دست‌ بدهیم
این جمعیت‌شناس در ادامه به بحث جوانی و سالخوردگی جمعیت پرداخت و گفت: در حال حاضر حدود 25 درصد جوانان بیکارند و این میزان بیکاری در بین فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها به مراتب بالاتر است. بایستی بپذیریم که بیکاری در جامعه وجود دارد و برای حل این معضل تلاش کنیم. نگرانی در جامعه این نیست که در چهار دهه آینده جمعیت سالخورده می‌شود، نگرانی این است که پتانسیل عظیم جوانان را از دست‌ بدهیم و برای استفاده از این سرمایه ارزشمند برنامه‌ریزی نکنیم.

مدیر مرکز مطالعات و پژوهش‌های جمعیتی آسیا و اقیانوسیه افزود: چه کسانی در آینده سالخورده می‌شوند؟ گفته می‌شود که 30 سال دیگر جمعیت سالخوردهشروع می‌شود. مگر نه این است که متولدین دهه 60 که الان در سنین جوانی هستند قرار است سالخورده شوند؟ اکنون بهترین زمان برای این افراد است تا کار کنند، تولید کنند، ذخیره کنند، ازدواج کنند، فرزندآوری داشته باشند و جامعه بانشاطی ایجاد کنند.

وی ادامه داد:جای تأسف است که در جامعه‌ای که جوانی موج می‌زند ما برای 30 سال آینده نگرانیم که قرار است سالخورده شویم. اگر این افراد جوان اکنون کار نکنند و ذخیره نداشته باشند،شرایط آنان در سالخوردگی بدتر از اکنون خواهد بود. درک نادرست دیگر در مورد سالخوردگی این است که فکر می‌کنیم هر کسی 60 ساله شد، علیل می‌شود؛ در صورتی‌که با افزایش امید به زندگی،زندگی توأم با سلامت نیز فزونی می‌یابد.

سیاست‌های کلی جمعیت جامع و توسعه‌محورند
عباسی‌شوازی در خصوص سیاست‌های کلی جمعیت ابلاغ‌شده توسط رهبر انقلاب گفت: سیاست‌های کلی در 14 بند به موضوعاتی از جمله باروری، مهاجرت، تعالی خانواده، آمایش سرزمین و جذب جمعیت در مناطقی که ازتراکم کم جمعیتی برخوردارند، توجه به جوانان و نخبگان، اشتغال، و محیط زیست پرداخته است که نشان‌دهنده این است که جمعیت فقط یک بعدی و موضوعات آن تنها باروری و رشد جمعیت نیست. در سیاست‌های ابلاغی به کیفیت جمعیت در بستر توسعه توجه شده است.

این استاد دانشگاه اظهار کرد: برای سیاست‌گذاری بر اساس 14 بند سیاست‌های کلی جمعیت،بایستی تأمل، تدبیر و تخصص داشت. نمی‌توان با سیاست‌های جمعیتی شعاری برخورد کرد،بلکه باید برنامه علمی‌ و عالمانه ارائه نمود. در غیر این‌صورت سیاست‌های شتاب‌زده و جزیره‌ای نه تنها باعث از بین رفتن سرمایه‌های کشور می‌شوند، بلکه اهداف مورد نظر سیاست‌های کلی نیز محقق نخواهد شد.

وی در این زمینه علاوه بر طرح آتیه به طرح ممنوعیت توبکتومی‌و وازکتومی‌اشاره کرد که حتی به تعبیر خیلی از نمایندگان مجلس طرحی است غیرکارشناسی، تک‌بعدی و شتاب‌زده و افزود: به جای ارائه طرح‌های زودبازده و تک‌بعدی، بهتر است سیاست‌های جامع جمعیت بر مبنای مطالعات کارشناسی استوار باشد و به‌صورت هماهنگ سیاست‌های جمعیتی پایدار تدوین و اجرا گردند.

افزایش باروری تنها یک جنبه از افزایش جمعیت است
عباسی‌شوازیدرخصوص طرح جامعجمعیت و تعالی خانواده گفت:این طرحبیشتر به افزایش باروری معطوف شده و برخی از راهکارهای افزایش باروری را مطرح کرده است. در عین اینکه در سال‌های اخیر به مسئله سالخوردگی پراخته شده است، اما راه‌حلی اساسی برای برنامه‌ریزی در این خصوص در این طرح موجود نیست. همین‌طور مباحثی که در سیاست‌های ابلاغی مقام معظم رهبری آمده است نیز در این طرح دیده نشده است.

این جمعیت‌شناس ادامه داد: متخصصین در جلسات مختلفی نقدهایی دلسوزانه به این طرح داشته‌اند، ولی این نقدها کمتر مورد توجه واقع شده است. برخی ازمواردی که در این لایحه گنجانده شده است، کپی‌برداری از برنامه‌های جمعیتی در سایر کشورهاست که ممکن است شرایط آنها با ایران متفاوت باشد.

مدیر مرکز مطالعات و پژوهش‌های جمعیتی آسیا و اقیانوسیه بیان کرد: بایستی فرزندآوری، زندگی و ازدواج را به مردم واگذار کنیم؛ چراکه ازدواج و فرزندآوری خواسته و حق مردم است. حق مردم است که یک بچه یا 10 بچه داشته باشند. منطقی نیست که برای ارائه خدمات توبکتومی‌و وازکتومی‌مجازات تعیین کنیم؛ چراکه ممکن است شخصی به علت بیماری به توبکتومی‌نیاز داشته باشد.

عباسی‌شوازی ادامه داد: حق خانواده‌هاست که خود انتخاب کنند. ممنوع کردن توبکتومی‌و وازکتومی‌مثل این است که بگوییم اگر کسی دندان‌درد دارد و ازقرص مسکن استفاده کند،مجرم است. ممکن است کسی بیماری صعب‌العلاج و یا هر بیماری دیگریداشته باشد، بنابراین نمی‌توان در قانون این مسئله را بگنجانیم که هر کسی که این خدمات را ارائه می‌دهد و یا استفاده می‌کند، مجرم است. تصور حامیان این طرح این است که برنامه‌های تنظیم خانواده و به‌ویژه توبکتومی‌عامل اصلی کاهش باروری است؛ درصورتی‌که در حال حاضر برنامه‌های تنظیم خانواده تأثیر اندکی در کاهش باروری دارند و درصد خیلی کمی‌ از زوجین که فرزندآوری‌شان تکمیل شده است و در سنین بالا قرار دارند از این خدمات استفاده می‌کنند. بنابراین حتی در صورتی‌که این خدمات قطع شود، تأثیری بر افزایش باروری نخواهد داشت.

شناخت درست مسئله و همراهی با مردم به تدوین سیاست‌های پایدار و حل مسئله جمعیت کمک می‌کند
این جمعیت‌شناس با تأکید بر اینکه سیاست‌های دستوری و حتی تصویب قانون مشکل جمعیت حل نمی‌شود، گفت:وظیفه دولت و سیاست‌گذاران،بسترسازی برای توسعه و کیفیت جمعیت است. بایستی مسئله را درست بشناسیم و سپس راه‌حل مناسب برای آن بیابیم و به‌صورت هماهنگ اجرا کنیم. موضوع جمعیت مسئله‌ای ملی است و باید همه ارکان نظام با فهم مشترک و با همدلی و همکاری برای اجرای سیاست‌های کلی جمعیت گام بردارند.

وی بیان کرد: سیاسی و امنیتی کردن مسئله جمعیت یا تقلیل آن به مسائل جناحی به ضرر مملکت است. بنابر این همه باید تلاش کنیم و مردم نیز باید همراه باشند. نباید با نگاه از بالا به پایین به حل مسئله جمعیت اندیشید. نباید فکر کنیم جامعه در حال فروپاشی است و بخواهیم مسئله را به‌صورت دستوری حل کنیم. سیاست‌های جمعیتی باید برای بهبود وضعیت زندگی مردم طراحی و اجرا شوند. در اینصورت است که آنها نیز همراه خواهند شد. رشد منفی جمعیت و یا حتی سالخوردگی جمعیت، دغدغه مردم نیست، ولی تشکیل زندگی، اشتغال، فرزندآوری و رفاه؛دغدغه مردم است. وقتی گفتمان دولت و مردم یکی شد و هر دو به موضوع جمعیت از دریچه واحدی نگریستند، امکان موفقیت سیاست‌های جمعیتی هم وجود دارد.

انعطاف‌پذیری در کار زنان و خدمات نگه‌داری از کودک برای اشتغال زنان
این جمعیت‌شناس ادامه داد: نروژ یکی از کشورهایی است که سیاست افزایش جمعیت آن نتیجه داده است و دارای باروری نسبتاًبالاییاست. مرخصی زایمان در نروژ هم برای زنان و هم برای مردان ارائه می‌شود. باید توجه داشت که ارائه مرخصی زایمان در نروژ برای نگه‌داشتن و استفاده از تخصص زنان در بازار کار است. یکی از راه‌های حفظ زنان در بازار کار انعطاف‌پذیری شرایط کاری است،که مرخصی زایمان و خدمات نگه‌داری از کودک؛از جمله این خدمات است. در چنین شرایطی مرخصی زایمان می‌تواند مؤثر باشد، ولی در طرح جامع جمعیت مرخصی زایمان در نظر گرفته شده است و ازطرفی زنان تشویق می‌شوند که در خانه بنشینند و کار نکنند. این در حالی است که زنان نیاز به کار دارند تا مخارج زندگی را تأمین کنند.  

وی درخصوص افزایش مرخصی زایمان در ایران گفت: در صورتی‌که قانون مرخصی زایمان تصویب شود ممکن است کارفرمایان آنرا به‌درستی اجرا نکنند و حتی به ضرر زنان باشد. دلیل این است که کارفرمایان به‌ویژه در بخش خصوصی، بدنبال افرایش بهره‌وریهستند و وقتی فردی قرار باشد زایمان کرده و از مرخصی استفاده کند، کارفرما ترجیح می‌دهد فرد دیگری را جایگزین او سازد. در این صورت، زن شاغل شغل خود را از دست می‌دهد. ممکن است بسیاری از کارفرمایان تمایلی به استخدام زنان متأهل و یا زنانی که تمایلی به داشتن فرزند دارند نداشته باشند. بنابر این، قبل از تصویب قانون باید راهکارهای عملی اجرای آن در نظر گرفته شود تا به ضرر زنان تمام نشود.

استانداردسازی شرکت‌ها و مؤسسات خصوصی در کره جنوبی در بحث سیاست‌های افزایشی جمعیت
عباسی‌شوازی با اشاره به سیاست‌های افزایش جمعیت در کره جنوبی گفت:یکی از مشکلات موجود در کره جنوبی عدم انطباق شرایط کار با شرایط فرزندآوری برای زنان است و سیاست‌های مصوب برای مرخصی زایمان و تسهیلات فرزندآوری توسط بخش خصوصی اجرا نمی‌شود. راهی که کره جنوبی پیش گرفت فرهنگ‌سازی در مؤسسات بود و استانداردهایی برای مؤسسات، شرکت‌ها و سازمان‌هایی که دوستدار خانواده هستند معرفی کرد که طبق آن مشخص شد کدام شرکت یا مؤسسه سیاست‌های خانواده‌محور را اجراکرده است. به طور مثال چند نفر زن یا مرد متأهل استخدام کرده‌اند؟،اگر این افراد بچه‌دار شده‌اند، چقدر از مرخصی زایمان استفاده کرده‌اند؟، یا چه تسهیلاتی برای ایجادمهدکودک در مؤسسه دادهشده است؟ در صورتی‌که مؤسسات و شرکت‌ها در این زمینه‌ها گام برداشته باشند، پاداش‌ها و تسهیلاتی برای آنان در نظر گرفته می‌شود، و مثلاً از بخشودگی مالیاتی بهره‌مند می‌شوند.  

وی اظهار کرد: در حال حاضر رقابت در بازار کار بسیار زیاد و متقاضی برای کار زیاد است. کارفرمایان و بخش خصوصی به دنبال افرادی هستند که برای آنهابهره بیشتری داشته باشند. یکی از دلایلی که به ناامنی اقتصادی در ژاپن و انگلیس تبدیلشده، قراردادهای موقتی است که طبق آن افراد قرارداد روزانه یا ماهانه می‌بندند. چنین قوانینیجواب عکس می‌دهد و افراد احساس ناامنی می‌کنند. بنابراین هر قانونی باید در زمان خاص خود اجرا شود و بستر مناسب آن فراهم گردد. مهم‌تر از همه اینکه تعهدات و مزایای کافرمایان در اجرای قوانین جمعیتی نیز باید مشخص باشد تا آنان نیز در اجرای سیاست‌های جمعیتی همراهی کنند، و همه در شرایط برد-برد در اجرای سیاست‌هاتلاش نمایند. زمانی‌که حجم بیکاری در جامعه بالاست،نباید به نحوی عمل کنیم که کسانی هم که کار دارند کار را از دست بدهند. در غیر اینصورت، ناامنی اقتصادی در جامعه زیاد خواهد شود و تأثیر منفی بر ازدواج و فرزندآوری خواهد داشت.

دکتر شهلا کاظمی پور

مسئله و دغدغه جمعیتی ما چیست؟
در ادامه این نشست دکتر شهلا کاظمی‌پور در خصوص مباحث مطرح‌شده گفت: ما به طور کلی مسئله و دغدغه حجم جمعیت نداریم، عده‌ای دغدغه‌ جمعیت دارند و باید از آنها پرسید چرا چنین دغدغه‌ای دارند. دغدغه جمعیتی ما عدم توجه به تحولات جمعیتی و برنامه‌ریزی به‌موقع برای آنهاست.

وی افزود:کاهش نرخ باروری در ایران ناشی از شاخص‌های توسعه است؛ یعنی دولت جمهوری اسلامی در دهه سازندگی تلاش کرد مرگ و میر کودکان را با رساندن آب سالم به روستاهای کشور پایین بیاورد و وقتی مرگ و میر پایین بیاید، باروری نیز کاهش پیدا می‌کند؛ در نتیجه اثری روی جمعیت نخواهد داشت؛ یعنی خانواده‌ای ممکن بود 8 فرزند داشته باشد اما 3 نفر از آن بچه‌ها از بین بروند، اما ما باروری را با 8 بچه حساب می‌کریم و برای آمار مرگ و میر 3 بچه را حساب می‌کردیم. وقتی 3 مرگ اتفاق نمی‌افتد و تعداد بچه‌ها 5 نفر می‌شود، می‌گوییم که باروری کاهش داشته است؛ در صورتی‌که در سر جمع جمعیت اثری ندارد. به‌تبع کاهش مرگ و میر؛ به خصوص مرگ و میر اطفال در همه جوامع، باروری کاهش پیدا می‌کند. در ایران نیز به علت شاخص‌های توسعه مانند شهرنشینی، اشتغال زنان و افزایش تحصیلات، این اتفاق رخ داده است.

رشد منفی جمعیت ناشی از مرگ و میرهاست
این جمعیت‌شناس با بیان اینکه اکنون آمارهای ثبت احوال نشان می‌دهد که تعداد موالید در حال افزایش است، تصریح کرد:موالید بالای دهه 60 در سال‌های اخیر به سن ازدواج رسیده‌اند و تعداد ازدواج‌ها هر ساله زیادتر می‌شود و اگر هرکدام از زوج‌های جوان 2 بچه هم داشته باشند، ما رشد منفی جمعیتی نخواهیم داشت. نکته دیگر این است که اگر رشد منفی جمعیت داشته باشیم، ناشی از مرگ و میرهایی است که اکنون پیش می‌آید و باید جلوی آنها را بگیریم.

کاظمی‌پور با اشاره به اینکه رشد جمعیت صرفاً باروری نیست، افزود: در قانون جمعیت نیز به جمعیت باکیفیت اشاره شده است. ما می‌خواهیم جمعیت باکیفیت داشته باشیم و اگر قرار است جمعیت را افزایش دهیم باید هم‌زمان با آن مرگ و میر را نیز کنترل کنیم؛ ممکن است یک جامعه سالم مرگ و میر بالا داشته باشد، اما تا 30 سال دیگر ما جمعیت سالخورده نخواهیم داشت.

این استاد دانشگاه اظهار کرد: مرگ و میر به شکل‌های دیگری مانند آلودگی‌های زیست‌محیطی، تصادف جاده‌ای و آلودگی بنزین ناخالص ظهور پیدا کرده است. بنابراین اگر دغدغه جمعیت را داریم و می‌خواهیم آن را افزایش دهیم، باروری تنها یک جنبه آن است و آن هم باروری سالم و خواسته. جنبه دیگر افزایش جمعیت،کنترل مرگ و میر و مهاجرت به خارج از کشور است.

وی با بیان اینکه اگر باروری به تنهایی بالا رود و بر روی علل مرگ و میر و سالم زیستن جمعیت تأکید نداشته باشیم، رشد جمعیت افزایش نخواهد یافت، به موضوع مقاله‌ای اشاره کرد که در آن ذکر شده درصد بالایی از ناباروری‌ها ناشی از سقط جنین است؛ سقط جنین‌هایی که در اثر آلودگی‌های زیست‌محیطی است یا در اثر عدم مراقبت‌های قبل از بارداری است، و افزود: زنان و دختران ما مبتلا به آلودگی‌هایی هستند که مداوا نمی‌شوند و منجر به ناباروری می‌شود. ناباروری نیز روز به روز افزایش پیدا می‌کند و ممکن است بر روی نرخ باروری اثر بگذارد.

میزان باروری از 1.8 بیشتر خواهد شد
این جمعیت‌شناس اظهار کرد: میزان باروری کل برابر است با تعداد موالید بر کل زنان 49-15 ساله؛ اعم از ازدواج‌کرده و یا ازدواج‌نکرده. در دهه گذشته برای تعدادی از دختران مضیقه ازدواج وجود داشته است و تعداد زنان مجرد در مخرج کسر زیاد بود، ولی با کاهش باروری از دهه 70 به بعد پدیده‌ای که رخ داده این است که تجرد قطعی و درصد تجرد زنان در حال کم‌شدن است؛ زیرا کل زنان را در مخرج قرار می‌دهیم و اگر این زنان ازدواج کرده باشند، تعداد باروری بیشتر می‌شود؛ یعنی من احتمال می‌دهم که میزان باروری ما از 1.8 نیز بیشتر شود.

کاظمی‌پور ادامه داد: در یک مقطی به علت افزایش دختران متولدشده دهه 60 با مضیقه ازدواج روبه‌رو بودیم که از سن باروری خارج می‌شوند و اگر از سن باروری خارج شوند و جمعیت جدید جایگزین شود، باروری ما به دلیل کوچک شدن مخرج کسر بزرگ‌تر خواهد شد.

کاهش تعداد ازدواج‌ها به کاهش جمعیت منجر می‌شود
وی به بحث اجتماعی تحت عنوان گذار جمعیتی دوم اشاره کرد و گفت: مباحث این گذار شامل کاهش باروری، افزایش سن ازدواج، تأخیر در فرزندآوری اول یا فاصله فرزند اول با فرزند دوم می‌شود.

این جمعیت‌شناس به اغراق در آمارها اشاره کرد و ادامه داد: ثبت احوال اعلام کرده که تعداد ازدواج‌ها کاهش پیدا کرده است، اما وقتی این تعداد به جمعیت کل تقسیم می‌شود ناخالص است و از دید محافل جمعیتی باید خالص این آمار را در نظر بگیریم؛ یعنی جمعیت در معرض ازدواج.

وی گفت: طبق محاسبه من دختران 15 سال به بالای مجرد هرگز ازدواج‌نکرده در سال 85، 7 میلیون و 200 هزار نفر بوده‌ و در سال 90 به 6 میلیون و 300 هزار نفر رسیده‌اند. به‌تبع وقتی جمعیت در معرض ازدواج کم می‌شود، تعداد ازدواج‌ها نیز کم‌ خواهد شد؛ بنابراین این موضوع یک مسئله اجتماعی نیست و مسئله‌ای به عنوان مسئله کاهش ازدواج نداریم.

دکتر شهلا کاظمی پور

با خانه‌نشین کردن زنان نمی‌توان به افزایش باروری رسید
کاظمی‌پوردر خصوص رابطه ازدواج دختران و تحصیل آنها بیان کرد: نمی‌توانیم زنان را خانه‌نشین کنیم تا باروری افزایش یابد یا بگوییم زنان چون شاغل هستند و باروری آنها نیز پایین است، پس نباید شاغل باشند؛ اینها عملی نیست. استدلال من این است که زنان مطالباتی دارند که اگر این مطالبات پاسخ داده شود و امنیت اجتماعی آنها فراهم گردد؛ هم ازدواج می‌کنند و هم به موقع فرزند خواهند داشت؛ مشروط بر آنکه امنیت شغلی خود را از دست ندهند.

وی در خصوص این نکته که زنان چون به تحصیل پرداخته‌اند و فرصت ازدواج خود را از دست داده‌اند، گفت: این بحث بحث ساختاری است؛ بدین معنی‌که افزایش جمعیت زنان در معرض ازدواج برای افراد دهه 60 داشتیم که در مقابل مردان 5 سال بزرگ‌تر از خود قرار داشتند و چون این زنان متقاضی مردان باکیفیت بالاتر بودند در نتیجه ازدواج‌نکرده باقی ماندند. در نسل بعدی چنین مسئله‌ای وجود ندارد؛ یعنی افزایش مردان را داریم و مسئله مضیقه ازدواج برای زنان از بین خواهد رفت.

دغدغه خانواده‌های ما نان نیست، دغدغه آنها تحصیل فرزندانشان است
کاظمی‌پور افزود: وقتی بحث‌های اقتصادی تداوم داشته باشد، به بحث فرهنگی تبدیل می‌شود. نهاد خانواده در قدیم وظیفه آموزش را نیز بر عهده داشته است.، اما در حال حاضر نهاد آموزش‌و‌پرورش، آموزش را بر عهده گرفته است.

وی ادامه داد: هر خانواده‌ای که فرزند داشته باشد، درگیر آموزش فرزندان خود است و از طرفی درگیر پرداخت هزینه تحصیل این فرزندان است، اما دغدغه خانواده‌های ما نان نیست، خانواده‌های ما دغدغه تحصیل فرزندان خود و کیفیت آنها را دارند. خانواده‌های ما زیر بار هزینه تحصیل فرزندان خود هستند.

این استاد جمعیت‌شناسی در خصوص طرح‌های حاکمیت برای افزایش جمعیت گفت: زمان دولت قبلی‌ که این بحث‌ها مطرح شد در مصاحبه زنده رادیویی صحبت کردم و گفتم من بسیار متشکرم از اینکه بحث جمعیت مطرح شده است. دهه 60 نیز که باروری بالا بود به نظر من بچه‌هایی که متولد می‌شدند نیاز به برنامه‌ریزی داشتندکه به آن توجهی نشد و ما در تمام مقاطع دبستان و راهنمایی مشکل داشتیم، در حال حاضر همان بچه‌ها به اشتغال رسیده‌اند و ما مشکل داریم.

وی ادامه داد: بنابراین جمعیت مسئله‌ای نیست که یک شبه و یک روزه به فکر آن بیفتیم. اکنون نیز که به آن توجه شده بسیار خوب است، اما باید به صورت تخصصی بررسی شود؛ نه اینکه فردی برای خوشایند مدیری حرفی را بزند که کاملاً غیرعلمی است.

نداشتن برنامه برای نسلی که قرار است متولد شود مشکلات نسل حاضر را به دنبال خواهد داشت
وی با تأکید بر اینکه بحثی که مطرح کرده‌اند که جمعیت ما به 34 میلیون نفر می‌رسد و ما مخاطره جمعیتی خواهیم داشت، کاملاً نادرست است، گفت: بحث‌هایی که در چند سال اخیر مطرح شده است، همواره باید مطرح می‌شد؛ چراکه پایه هر برنامه‌ریزی جمعیتی است و باید به جمعیت توجه شود. به افزایش، کاهش، روند جمعیت، جوانی و سالخوردگی آن تماماً باید توجه شود و به دلیل عدم توجه به نسل دهه 60 است که جوانان ما مشکل شغل و ازدواج و مسکن دارند و اگر اکنون نیز برنامه‌ریزی نکنیم متولدینی که متقاضی آن هستیم در 30 سال آینده همین مشکلات را خواهند داشت.

مسئله دیگری که کاظمی‌پور به آن پرداخت برنامه‌ریزی جمعیتی بود. وی گفت: اصطلاحی به نام پنجره جمعیتی یا فرصت جمعیتی وجود دارد که ازنظر اقتصادی فرصت جمعیتی است و آن بالاترین سهم جمعیت ما در سن اشتغال است.

این استاد دانشگاه تشریح کرد: کشورهای آسیایی جنوب شرقی در همین فرصت جمعیتی رشد بالای اقتصادی پیدا کردند و ما به این فرصت جمعیتی توجه نمی‌کنیم. اگر به این جمعیت توجه شود، سالمندی فعال خواهند داشت؛ سالمندی که سالم است و وضع مالی خوبی دارد ممکن است 10 نفر دیگر را هم آموزش دهد. بنابراین کسانی که در سن فعالیت هستند، باید اشتغال تام داشته باشند، بیمه اجتماعی داشته باشند، تحت پوشش بهداشت باشند و سالم زندگی کنند؛ تا فرزند سالمی هم به دنیا بیاورند.

90 درصد سیاست‌های افزایش جمعیت رفاهی است
کاظمی‌پور در خصوص سیاست‌های اتخاذشده جمعیت بیان کرد: من در کل سه سال است در جریان سیاست‌های جمعیتی بوده‌ام و به نظر من 90 درصد سیاست‌ها رفاهی است و اکثر کشورهای توسعه‌یافته این سیاست‌ها را دارند. باید دید هدف از این سیاست‌ها چیست و قرار است به کجا برسند.

وی تصریح کرد: تا زمانی که اشتغال درست نشود باروری درست نمی‌‎شود. اگر به سیاست توزیع و پراکنش فضایی جمعیت و آمایش سرزمین توجه نکنیم، باروری با همین مشکلات کنونی ادامه خواهد داشت.

این جمعیت‌شناس در خصوص نقش سیاست‌های رفاهی و تشویقی گفت: برخی از این سیاست‌ها مانند تغذیه مادر، سبد رایگان مادر و نوزاد باید از گذشته نیز می‌بود، اما به دلیل بی‌توجهی به بحث جمعیت از این موارد نیز غفلت شده بود. قوانینی که جنبه رفاهی دارد در قانون جمعیت و تعالی خانوداه گنجانده شده است، اما 14 ماده‌ای که توسط رهبر معظم انقلاب تدوین شده‌اند، بسیار جامع است و نیاز به دستورالعمل اجرایی دارد و می بایست هم‌زمان تمام موارد اجرا شود؛ در غیر این‌صورت انجام هرکدام بدون دیگری جواب نخواهد داد.

نکته دیگری که این استاد دانشگاه به آن اشاره کردتدوین قانون از سایر کشورها مانند سوئد و نروژ است، البته با توجه به اینکه آن کشورها زیربنای دیگری دارند. آن کشورها تنظیم خانواده، تأمین اجتماعی و امنیت شغلی زنان را دارا هستند.

وی در خصوص مرخصی زایمان 9 ماهه اظهار کرد: به نظر من این مسئله به ضرر زنان است، زیرا از استخدام زنان جوان خودداری می‌شودو قرار شد برای حل این مشکل بندی گذاشته شود که پست زنان حذف نشود، اما این جزو قانون است که بعد از چند ماه چه زن و چه مرد اگر نتواند به دلیل بیماری، تصادف یا زایمان سرکار برود، آن پست به کسی دیگر واگذار خواهد شد. و این بند ممکن است در بخش دولتی اجرا شود، ولی برای بخش خصوصی چه باید کرد؟

کاظمی‌پور تأکید کرد: قانون درست یا غلط نداریم؛ مهماین است که آن قانون با ساختارهای آن جامعه مطابقت دارد یا خیر؟؛ و آیا قابلیت اجرا دارد یا ندارد؟

وی درخصوص بند مربوط به رصد مستمر در 14 ماده سیاست‌های جمعیتی گفت: رصد باید توسط افراد متخصص صورت گیرد. نمی‌شود وزارت‌خانه‌ای کاری را خود اجرا کند و یک بخش تحقیقات کنار آن، کار همان وزارت‌خانه را رصد کند و بگوید عالی اجرا شده است. رصد مستمر باید توسط افراد متخصص و غیروابسته باشد تا رسیدن به اهداف برنامه مورد ارزیابی قرار گیرد.

اختلاف طبقاتی به کاهش باروری منجر می‌شود
کاظمی‌پور در پایان با اشاره به این نکته که 85 درصد زنان خانه‌دار هستند و بیش از دو فرزند ندارند، گفت: در تحقیقی مشخص شد که اکثر این زنان به داشتن کار تمایل دارند تا هویت اجتماعی پیدا کرده و به اقتصاد خانواده کمک کنند. بسیاری از زنان تحصیل‌کرده اکنون کار نمی‌کنند و میزان بیکاری بالاست.

وی تأکید کرد: در این زمینه باید اقتصاد جامعه درست شود. گفته می‌شود بیکاری مردان به دلیل حضور زنان در بازار کار است، اما باید توجه داشت که کار، کار تولید می‌کند.اختلاف طبقاتی پیش‌آمده در چند دهه اخیر باعث دامن‌زدن به باروری پایین می‌شود؛ زیرا افراد فکر می‌کنند با بچه کمتر ولی تحصیل‌کرده، می‌توانند به ساختارهای بالای جامعه وارد شوند.

انتهای پیام/ 920715


نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۱
انتشار یافته: ۲
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۸:۲۶ - ۱۳۹۴/۰۱/۱۷
0
1
هر وقت بحث افزایش نرخ باروری شما مستقیم می رید روی جوانان 20-29 در حالی که اگه یه دختر در 20 سالگی ازدواج کنه و 2 فرزند بیاره خانمی هم که در 35 سالگی ازدواج کنه می تونه تا 45 سالگی 2 فرزند بدنیا بیاره شما همیشه نصفه جمعیت را نادیده می گیرید.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۸:۲۹ - ۱۳۹۴/۰۲/۱۱
0
0
در اروپا زنها مثلا در50سالگی بچه دار شده و اتخار میکنن میتونن تا65 سالگی هم بچه بیارن تیتر زده بود زنی که در65سالگی منتظر 4قلوی خود و مثلا بچه یازدهمش هست اما تو ایران علیرغم رشد کم جمعیت و اینهمه داد از کمبود جمعیت اگر زنی50ساله بخواد بچه دار بشه انگار مرتکب جنایت شده باهاش رفتار میکنن همین روشنفکر نماهای ما!!!تاسف از اینه که باید رونالدو رو بی خیال شد و غضنفر رو گرفت!!!
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار