پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۱۵۸۷۰
تاریخ انتشار: ۰۲ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۴:۵۱
ابتدا از سال 1379 براساس تفاهم‌نامه‌ای که بین سازمان بهزیستی و سازمان‌ زندان‌ها منعقد شد، تصمیم گرفته شد که کودکان زندان پس از 2 سالگی به شبانه‌روزی‌های بهزیستی یا اقوام سپرده شوند. به گفته حمیدرضا الوند؛ مدیرکل دفتر شبه‌خانواده بهزیستی وقت، این طرح سال 1381 در زندان گنبد استان گلستان به صورت آزمایشی اجرا شد، اما همان‌جا مسکوت باقی ماند و دامنه اجرای آن به سایر زندان‌ها نرسید.

براساس آخرین آماری که فروردین ماه سال جاری ارایه شد، مجموع کل زندانیان کشور 210 هزار و 672 نفر است که 5 درصد این تعداد را زنان تشکیل می‌دهند. در این میان، برخی از زنان زندانی مادر کودکان زیر هفت سال هستند که برخی از این کودکان با پدر یا اقوام خود زندگی می‌کنند، اما برخی دیگر مجبورند داخل زندان به همراه مادر خود زندگی کنند؛ به‌خصوص کودکانی که زیر سه سال دارند. 

به گزارش مهرخانه، زندانی‌شدن زنان همواره با ملاحظات فرهنگی و اجتماعی همراه بوده و عواقب بسیار ناخوشایندی برای زنان و خانواده‌های آنها در پی داشته است؛ به‌‌گونه‌ای که در بسیاری از موارد سبب فروپاشی خانواده شده است. یکی از مسایلی که در اینجا حایزاهمیت است، وضعیت زنان زندانی دارای فرزند است که فرزند خود را در زندان به دنیا آورده‌اند و یا در سال‌های نخست زندگی فرزندشان، زندانی شده‌اند.

در این موارد، فرزند زن زندانی با او در زندان زندگی می‌کند، اما این اتفاق برای این بچه‌ها که «کودکان زندان» نامیده می‌شوند، دارای تبعات بسیار ناخوشایندی است که آینده زندگی آنها را نیز تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.

شیوع اختلالات روانی در میان کودکان زندان 
مطالعه‌ای که سال 1382 در رابطه با کودکان زنان زندانی انجام شده بود نشان داد که 33 درصد کودکان زندان دارای مشکلات روانی بودند و آثاری از مشکلات گفتاری نیز در میان آنها مشاهده می‌شد. یک‌سوم این کودکان نیز از اختلالات روانی از خفیف تا شدید رنج می‌بردند. بیماری‌های عفونی مانند عفونت ادراری نیز در میان کودکان زندان شایع بود و در 13 درصد از آنها علایمی از کودک‌آزاری مشاهده می‌شد. 

از سوی دیگر، مطالعات نشان می‌دهند کودکان زندان بیشتر از سایر هم‌سن وسال‌های خود در معرض بزهکاری قرار دارند و زودتر از سایر بزهکاران در این مسیر قرار می‌گیرند و بسیاری از آنها به جرم ارتکاب جرایم مختلف به زندان بازمی‌گردند. به این ترتیب، در صورت عدم توجه به این مسئله، مسئولان باید منتظر ورود بزهکاران جدید در آینده‌ای نه چندان دور به جامعه و خطراتی که ایجاد خواهند کرد، باشند. 

5 درصد کل زندانیان را زنان تشکیل می‌دهند
براساس آخرین آماری که فروردین ماه سال جاری در رابطه با زندانیان کشور ارایه شد، مجموع کل زندانیان کشور 210 هزار و 672 نفر است که 5 درصد این تعداد را زنان تشکیل می‌دهند که بیشتر به علت ارتکاب جرایمی در حوزه مواد مخدر دستگیر شده‌اند؛ به‌طوری‌که 54 درصد از زندانیان اعتیاد به مواد مخدر را زنان و 46 درصد را مردان تشکیل می‌دهند. در این میان، برخی از زنان زندانی مادر کودکان زیر هفت سال هستند که برخی از این کودکان با پدر یا اقوام خود زندگی می‌کنند، اما برخی دیگر مجبورند داخل زندان به همراه مادر خود زندگی کنند؛ به‌خصوص کودکانی که زیر سه سال دارند. 

توافق‌نامه‌ای که اجرایی نشد
طبق تبصره ماده یک آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها، محکومان و متهمان زن می‌توانند اطفال خود را تا سن 2 سال تمام به همراه داشته باشند و مدیران زندان‌ها می‌توانند نسبت به تفکیک اطفال 2 تا 6 سال در محل مجزا (مهدکودک) اقدام یا نسبت به انتقال این کودکان به بهزیستی مبادرت کنند. 

ابتدا از سال 1379 براساس تفاهم‌نامه‌ای که بین سازمان بهزیستی و سازمان‌ زندان‌ها منعقد شد، تصمیم گرفته شد که کودکان زندان پس از 2 سالگی به شبانه‌روزی‌های بهزیستی یا اقوام سپرده شوند. به گفته حمیدرضا الوند؛ مدیرکل دفتر شبه‌خانواده بهزیستی وقت، این طرح سال 1381 در زندان گنبد استان گلستان به صورت آزمایشی اجرا شد، اما همان‌جا مسکوت باقی ماند و دامنه اجرای آن به سایر زندان‌ها نرسید. 

بسیاری از کودکان زنان زندانی تا 6 سالگی در زندان می‌مانند
طبق گزارشی که انجمن دفاع از حقوق زندانیان در سال 86 منتشر کرد، علی‌رغم آیین‌نامه سازمان زندان‌ها مبنی بر مجاز بودن ماندن کودکان در زندان تا 2 سالگی، بسیاری از کودکان زندان تا 6 سالگی به همراه مادران خود در زندان می‌مانند و طی این سال‌ها از حداقل حقوق خود نیز محروم می‌شوند.

در همین سال توافقی بین سازمان بهزیستی و سازمان زندان‌ها صورت گرفت که براساس آن قرار بود بچه‌های زیر 7 سال که در بند زنان در کنار مادرانشان نگهداری می‌شدند، به بهزیستی سپرده شوند و پس از آزادی مادر، بچه مجدداً در اختیار خانواده قرار بگیرد. براساس این توافق، دیگر کودکان 2 سال به بالا حق ماندن در زندان را نداشتند، اما این توافق‌نامه نیز به صورت محدود اجرایی شد و در بسیاری از زندان‌ها مشاهده می‌شد که این اتفاق رخ نمی‌دهد. 

وعده‌های دولت برای تأسیس مهدکودک در مجاورت زندان زنان
سال 88 مرکز امور زنان ریاست‌جمهوری وقت تدبیر دیگری برای کاهش مشکلات کودکان زندان اندیشید و پیشنهاد راه‌اندازی مهدکودک در مجاورت زندان زنان را مطرح کرد. بر این اساس تفاهم‌نامه‌ای بین سازمان زندان‌ها و سازمان بهزیستی با عنوان «سرای مهر» منعقد شده که براساس آن در مجاورت زندان زنان، مهدکودک‌هایی برای نگهداری از فرزندان زندانیان احداث شود.

مهرماه سال 91 همایون هاشمی؛ رییس سازمان بهزیستی وقت اعلام کرد که بهزیستی منتظر مجوز سازمان‌ زندان‌ها برای احداث مهد کودک در مجاورت زندان زنان است، اما این مسئله کار پیچیده‌ای است و طرحی نیست که تنها به دست سازمان بهزیستی انجام شود و از آن‌جایی‌که بحث زندان زنان مطرح است، موضوع دارای بار امنیتی و حراستی می‌شود. با این حال، این طرح در دولت دهم اجرایی نشد و در دولت یازدهم معاونت امور زنان و خانواده دوباره وعده پیگیری این طرح را مطرح کرد. 

افتتاح مهدکودک در مجاورت ندامتگاه زنان شهرری
دی ماه سال جاری رحیم مطهرنژاد؛ مدیرعامل بنیاد تعاون زندانیان از پروژه ساخت مهدکودک در ندامتگاه زنان شهرری بازدید کرد و از بهره‌برداری آن در دهه فجر خبر داد. 21 بهمن ماه هم‌زمان با دهه فجر نیز دکتر الهام امین‌زاده؛ معاون حقوقی رییس‌جمهور و شهیندخت مولاوردی؛ معاونت رییس‌جمهور در امور زنان و خانواده، این پروژه را افتتاح کردند. 

مهدکودک فوق در زمینی به مساحت 580 متر مربع در داخل زندان و در دو طبقه ساخته شده است. طبقه اول این مهد شامل شیرخوارگاه، رختکن، سرویس حمام، آشپزخانه، سالن چند منظوره و حیاط مرکزی داخلی و طبقه دوم آن شامل خوابگاه، اتاق بازی، حمام و سرویس بهداشتی است. دو حیاط مجزا یکی در داخل ساختمان به متراژ 240 متر مربع و دیگری بیرون از مهد به وسعت 150 متر مربع نیز ساخته شده است. 

افتتاح این مهد کودک پس از سال‌ها وعده و وعید مسئولان در این خصوص، می‌تواند روزنه امیدی باشد تا زندان‌های دیگر کشور نیز به این مهم توجه کنند و ساختن مهدکودک در مجاورت زندان زنان تنها محدود به ندامتگاه شهرری نشود. 

انتهای پیام/ 930701

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: