پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۱۶۶۱۷
تاریخ انتشار: ۰۲ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۹:۰۴
زهرا مهاجری
اگر از من بپرسی، می‌گویم بزرگترین اقتصاد دانان دنیا، مردم هستند؛ مردمی که شاید حتی یک کلمه از علم اقتصاد نخوانده باشند و چیزی از آن ندانند، اما روزگار به ایشان درس اقتصاد داده و تحلیل‌ها و پیش‌بینی‌هایشان، گاه از تحصیلکرده‌های اقتصاد دقیق‌تر و منطقی‌تر است!
باید میان این اقتصاددانانِ تجربی بروی تا ببینی چطور می شود بدون هیچ علمی دکترای اقتصاد و مدیریت گرفت و برای هر شرایط و پیشامد و تغییری راه چاره پیدا کرد…

روز/خارجی/ میدان میوه و تره‌بار دارآباد
نسبتا جوان است و چادری. با یک دست چادر را روی سر نگه داشته و با دست دیگر  سبد فلزی چرخدار کوچک را  دنبال خود می‌کشد. جلوی پیشخوان تره‌بار ایستاده و پرتقال‌های آبگیری را برانداز می‌کند. به فروشنده دستور می‌دهد یک کیلو بکشد. کارگر میدان کیسه را پر می‌کند و می‌دهد دستش. کیسه را از کارگر می‌گیرد و نصفش را خالی می‌کند و می‌رود سمت صندوق.

"هیچ وقت نمی‌آمدم میدان. همیشه از میوه‌فروشی های نزدیک خانه خرید می‌کردم. پیش خودم می‌گفتم مگر چقدر می‌شود تفاوتش؟ هر چه می‌خواستم همان‌موقع می‌رفتم می‌خریدم و می‌آوردم خانه. تازه یکی دو ماه است که از اینجا خرید می‌کنم.”

زن نسبتا جوانی که در صف ایستاده تا پرتقال را حساب کند، این ها را می‌گوید؛ آن‌هم با یک ذوق غیرقابل وصف! خرید از میدان تره‌بار یک کشف بزرگ برایش محسوب می‌شود: "واقعا فکر نمی‌کردم این‌قدر تفاوت قیمت داشته باشد.” زن جوان نزدیک شش سال است که ازدواج کرده ولی توی این سال ها نه خودش و نه همسرش عادت به خرید از میدان میوه و تره‌بار نداشته‌اند. می‌گوید چه برای مهمان چه غیرمهمان از میوه‌فروشی خرید می‌کرده‌اند و بار اول که آمده میدان، باورش نمی‌شده مثلا نارنگی را بتواند نصف قیمت میوه‌فروشی بخرد! این است که خرید از میدان علاوه بر صرفه‌جویی در هزینه، لذت یک کشف جدید را هم برایش همراه دارد.

از او درباره اوضاع اقتصادی این روزها می‌پرسم. از این که آیا می‌داند اقتصاد مقاومتی چیست یا نه؟ از تحریم می‌گوید و این که ممکن است این قضیه به اقتصاد خرد هم ضربه بزند. از کم‌مصرف کردن می‌گوید و تطبیق با شرایط. وقتی از تغییراتی که شرایط جدید در نحوه مدیریت هزینه‌های زندگی‌اش ایجاد کرده می‌پرسم به کم‌شدن بریز بپاش‌های قبلی‌شان اشاره می‌کند و اینکه شرایط جدید مدیریت سنجیده‌تری می‌طلبد:
"دلیل اصلی این که تصمیم گرفتم برای خرید میوه بیایم میدان، همین تغییرات مدیریت هزینه است. وقتی می‌آیم اینجا، با همان پولی که آن موقع از مغازه سه نوع میوه می‌خریدم، می‌توانم پنج شش نوع بخرم. البته برای خودمان، نه مهمان! برای مدیریت هزینه‌های مهمان هنوز فکری نکرده‌‌ام.”

مگر مهمان از کره مریخ می آید؟!
خانمی که پشت او در صف است نظر دیگری دارد. می‌گوید حتی برای مهمان هم می‌شود از همین میوه‌ها استفاده کرد و برای اثبات حرف هایش به کیفیت خیارها و اندازه‌ پرتقال‌هایی که چند دقیقه پیش خریده اشاره می‌کند: "مگر مهمان از کره مریخ می‌آید؟ عمه و عمو و خاله و دایی خودمان‌ند دیگر! من هم مثل این خانم معتقد بودم باید میوه آن چنانی جلوی مهمان گذاشت. ولی وقتی دیدم هزینه‌هایی که ما به خودمان الکی برای برپایی مهمانی تحمیل می‌کنیم، دارد باعث می‌شود دید و بازدیدها کم شود، از بریز و بپاش و تجملاتی برگزار کردن صرف‌نظر کردم.”

او هم تعبیرش از اقتصاد مقاومتی مصرف‌نکردن است. در حالی که صاحبنظران اقتصادی بر این عقیده‌اند که اقتصاد مقاومتی به معنی مصرف‌نکردن نیست، بلکه به مصرف بهینه و صرفه‌جویی عقلانی به دور از ریخت و پاش و هدررفت امکانات سرمایه اطلاق می‌شود.
که البته این خانم بدون این که معنی "اقتصاد مقاومتی” را درست بداند توانسته این امر را در زندگی‌اش پیاده کند و اتفاقا بسیار هم راضی است: "وقتی همسر من یک مقدار پول به عنوان خرجی در نظر می‌گیرد، من چه بخواهم چه نخواهم همین‌قدر پول تا آخر ماه دارم برای خرج خانه. پس چاره‌ای نیست جز مدیریت‌کردن. من اولین کاری که در این زمینه انجام دادم توجه به اسراف‌نکردن بود. از وقتی روی این مسئله حساس شدم، فهمیدم یکی بزرگترین آفت‌های اقتصاد خانواده‌ها، اسراف است.”

اگر بخواهیم نقش خانواده‌ها را در اقتصاد مقاومتی تبیین کنیم، اولین و موثرترین راهی که به ذهنمان می‌رسد مدیریت اقتصادی درآمد و هزینه است که با برنامه‌ریزی و دقت عمل بیشتر، به بهترین بهره‌وری بشود دست یافت و شاید راحت‌ترین راه بهینه‌کردن این مدیریت، توجه به کمیت و کیفیت مصرف و پرهیز از اسراف باشد. به این مطلب حتی در بیانات مقام معظم رهبری در مورد نقش خانواده‌ها در اقتصاد مقاومتی هم اشاره شده و ایشان همواره بر لزوم پرهیز از اسراف و مصرف‌زدگی تاکید داشته‌اند و البته نقش دستگاه‌های فرهنگ‌ساز به ویژه رسانه ملی و دستگاه‌های اجرایی را هم بسیار تاثیرگذار دانسته‌‌اند.

کاهش وابستگی در حوزه واردات به اقتصاد ملی کمک می کند
در صحبتی که با همین چند خانم می‌کنم متوجه می‌شوم شرایط فعلی ناچارشان کرده از خیلی از تجملات و ریخت و پاش‌هایی که تا پیش از این داشته‌اند، دور شوند و اتفاقا از این قضیه احساس نارضایتی و پشیمانی نمی‌کنند.

مثلا یکی شان می‌گوید همیشه وقت مشخص برای آمدن به میدان برای خرید میوه داشته؛ چه میوه‌شان تمام شده باشد چه نشده باشد! می‌آمده خرید می‌کرده و جدیدها را در کنار قدیمی‌ها قرار می‌داده و بعضا به خاطر خورده‌شدنِ زودترِ جدیدها، قدیمی‌ها فاسد می‌شده اند و اسراف. اما حالا صبر می‌کند تا همه انواع میوه‌شان تمام شود، بعد به خرید می‌آید و حساسیتش روی خرید در روز خاص را گذاشته است کنار! همین کار باعث شده اسراف در مصرف میوه‌شان به حداقل برسد.

دکتر محمد خوش‌چهره، استاد دانشگاه تهران هم نقش خانواده را در اقتصاد مقاومتی پررنگ می‌داند. وی معتقد است: آگاهی، بصیرت و اطلاع‌رسانی درست خانواده جزء وظایف نظام و حاکمیت است. مسئولین باید بتوانند فضا و محیط اقتصادی که ضرورتش اقتصاد مقاومتی‌ است را ایجاد کنند.

خوش‌چهره با بیان اینکه خانواده می‌تواند در سطح توزیع کالا و خدمات نقش داشته باشد می‌گوید: خانواده می‌تواند با مصرف صحیح، تغییر الگو و اجرای درست مصرف، کاهش وابستگی را در حوزه واردات به وجود آورده و به اقتصاد ملی کمک کند.

این استاد دانشگاه تاکید می‌کند: خانواده‌ها با دوری از تشریفات، کالاهای وابسته و اشرافی‌گری در سطوح مختلف می‌توانند نقش اثرگذار و تعیین‌کننده ای در چرخه اقتصاد داشته باشند، مخصوصاً در شرایطی که تحریم شکل جدی‌تری به خود گرفته و فشار دنیای سلطه و استکباری فراتر از فشارهای اقتصادی است.

اتفاقی که خوشبختانه در مورد خانم هایی که امروز می‌بینم و خانواده‌هایشان، کم و بیش افتاده است.

روز/داخلی/ خیابان شهید ناطق نوری/ فروشگاه تعاونی مصرف سپه
در بین فروشگاه‌های زنجیره‌ای، قیمت اجناس در تعاونی‌های مصرف معمولا از سایر فروشگاه‌ها بهتر است. آن ساعتی که وارد فروشگاه می‌شوم، با نگاهی کوتاه هم می‌شود فهمید که خریدارهای زن، تقریبا دوبرابر مردان هستند و این کار مرا، که می‌خواهم نحوه خریدکردن خانم‌ها و نظرشان راجع به وضعیت اقتصاد فعلی را بدانم، آسان خواهد کرد.

خریدارها چند دسته‌اند. یک دسته‌شان چرخ خرید را به دست می‌گیرند و توی راهروها می‌گردند و با دیدن اجناس یادشان می‌آید چه می‌خواهند. دسته دوم لیستی تهیه کرده‌اند و همزمان با گشتن تفریحی بین اجناس، مواد داخل لیستشان را پیدا می‌کنند و تیک می‌زنند اما داشتن لیست، محدودشان نمی‌کند و اگر چیزی دلشان خواست که توی لیست نبود را هم برمی‌دارند. اما گروهی هم هستند که مستقیم سراغ مایحتاجشان می‌روند و به لیست مواد مورد نیاز خیانت نمی‌کنند!

در بین خریداران، خانم مسنی را می‌بینم که به نظر می‌آید از گروه سوم باشد. توی همان یکی دو دقیقه‌ای که کنارش ایستاده‌ام فهمیده‌ام که لیست کوتاهی دارد که دقیق نوشته شده؛ آن‌قدر دقیق که مارکِ چیزهایی که می‌خواهد را هم در لیست آورده است! خانم مسن جلوی طبقه شوینده‌ها ایستاده و چشم ریز کرده تا بتواند قیمت صابون مایع را بخواند و گویا نمی‌تواند. برمی‌گردد سمت من و می‌گوید: این "دو هزار و دویست تومان” برای همین مایع دستشویی‌هاست؟ و با دست صابونی را که مدنظرش است نشانم می‌دهد. نگاه می‌کنم و سرم را به علامت تایید تکان می‌دهم. از گران‌شدن سیصدتومانی صابون مایع شکایت می‌کند و کار من برای باز کردن سرصحبت آسان می‌شود!

سی سال است که خودش تنها همه‌ خرید خانه را انجام می‌دهد: "از روزی که ازواج کردم به کسی اجازه ندادم برایم برود خرید. چون هیچ‌کس نمی‌داند چه بخرد و چقدر بخرد و چطور بخرد. نه شوهرم و نه بچه‌هایم.” کسی که سی سال همه‌ی مایحتاج زندگی‌اش را خودش خریده، یک خریدار حرفه‌ای‌ست و می‌شود روی خیلی از حرف هایش درباره‌ مدیریت خانه و اقتصاد خانواده حساب باز کرد: "چیز جدیدی نیست! این وضعیت را زیاد دیده‌ام.” گرانی‌های اخیر و جهش یکباره قیمت‌ها را می‌گوید. از نظر او هر از گاهی به یک دلیل خاص یکباره قیمت‌ها بالا می‌روند و این جریان دیگر برایش غیرمنتظره و نگران‌کننده نیست!

خانم مسن می‌گوید که واژه "اقتصاد مقاومتی” را اخیرا زیاد از تلویزیون شنیده ولی معنی دقیقش را نمی‌داند: "فکر می‌کنم مربوط به همین گرانی باشد. این که یک هو قیمت‌ها بالا می روند و علت این گرانی ها و تاثیری که بر مردم می‌گذارند”. خانم مسن بین حرف هایش به تحریم‌ها هم اشاره می‌کند.

اقتصاد مقاومتی راهکاری برای پیشرفت اقتصادی است نه مقابله با تحریم
با این که اقتصاد مقاومتی در شرایط تحریم و فشارهای خارجی بیشتر مطرح می‌شود اما برخی کارشناسان معتقدند اقتصاد مقاومتی پروژه‌ای است که برای مقاوم‌سازی اقتصاد ایران و برای رشد و پیشرفت بیشتر آن، از قبل مطرح بوده و مطلبی نیست که صرفاً در مقابل تحریم دشمن و یا برای تخریب دشمن مطرح شده باشد.

دکتر عادل پیغامی، استاد دانشگاه و اقتصاددان می‌گوید: اقتصاد مقاومتی صرفاً نباید در مقطع تحریم مطرح شود. وی معتقد است: ” اتومبیلی که با سرعت ۸۰ کیلومتر در ساعت حرکت می‌کند، اگر بخواهد این سرعت را به ۵۰۰ افزایش دهد، باید خیلی مقاوم باشد وگرنه در سرعت‌های بالا پیچ و مهره‌های آن باز می‌شود. در نتیجه اقتصاد ایران برای یک پیشرفت بزرگ باید عرصه‌های مختلف خود را مقاوم‌سازی کند.”

خانم مسن ذره ذره جلو می‌رود و همانطور که نظرش را راجع به گرانی و خرید و تحریم و مصرف می‌گوید، تک تک موادی را که در مدت کوتاه، تفاوت قیمت چشمگیر داشته‌اند را با ذکر قیمت قبل و بعد نشانم می‌دهد و تسلطش بر قیمت‌ها را به رخم می‌کشد: "کاری نمی‌شود کرد جز برنامه‌ریزی. خودِ من راه حلی که به ذهنم رسیده این است که تنوع خریدم را کم کنم. گاهی مجبور می‌شوم ملزومات را اولویت‌بندی هم بکنم. مثلا اگر تا پیش از این از قسمت لبنیات هم شیر می‌خریدم و هم ماست و هم خامه، الان می‌توانم خامه و گاهی ماست را حذف کنم و از باقی‌مانده های شیر خودم ماست بزنم”.

خانم مسن از گران‌شدن لبنیات شکایت می‌کند و می‌گوید که شاید بشود بعضی چیزها را با گران‌شدن‌شان از سبد خرید کم کرد اما بعضی چیزها حیاتی‌اند و حذف کردنشان ممکن نیست. جالب اینجا است که این مدیرِ خانواده، برای این مشکل هم راه‌حل پیدا کرده است: "دیدم وقتی نمی‌شود در مصرف بعضی چیزها مثل شیر، صرفه‌جویی کرد، تصمیم گرفتم از مابه‌التفاوت پولی که از صرفه‌جویی در مصرف آب و برق و تلفن نسبت به ماههای قبل باقی می‌ماند، این جور اقلام را خریداری کنم.”

یکی دیگر از شیوه‌هایی که برای مدیریت بهتر در شرایط جدید به ذهن خانم مسن رسیده این است که فاصله بین خریدهایش را بیشتر کند و اقلامی که مورد نیازش بوده را به دو وعده تقسیم کند: ” مثلا اگر هر بار که می‌آمدم اینجا، همه مواد شوینده را می‌خریدم، الان در دو ماه مختلف تقسیمشان می‌کنم و هر بار یک گروه را می‌خرم.” طبیعی است که در مورد مصرف‌کردنشان هم راههای بهینه‌ای به کار بسته و احتمالا این راهها جواب هم داده است.

خانم مسن خاطره‌ای هم از یکی دو ماه پیش تعریف می‌کند که چطور تحت‌تاثیر یک جو روانی کلی پودر شوینده و یک سری اقلام دیگر را خریداری کرده و بعدا فهمیده که چیزهایی که شنیده چیزی جز شایعه‌های بی‌اساس نبوده است. از این مورد در بین خانم‌ها کم نشنیده‌ام. تنشی که هر از گاهی ایجاد می‌شود و موجب احتکار، هر چند در مقیاس کم و کوچک در خانه‌ها می‌شود. اقتصاددانان معتقدند ایجاد جو روانی و ایجاد ترس، هدف اصلی دشمن در تحریم‌ها است. به خوبی واضح است تحریم‌های اقتصادی، تجاری و مالی علیه ایران نشان می‌دهد که دشمن، در پی ایجاد جو روانی در تحریم است.

تحریم‌های واقعی عملاً در ۷۵ یا ۸۰ درصد موارد قابل اجرا نیست
دکتر پیغامی می‌گوید: جلوگیری از ایجاد جو روانی به مقاوم‌سازی مردم در اقتصاد مقاومتی برمی‌گردد و اینکه چقدر افراد جامعه اسیر بازی‌های روانی می‌شوند یا نمی‌شوند.

این اقتصاددان تاکید می‌کند: مردم باید این عقلانیت را مورد توجه قرار دهند که اولین آسیب هر‌گونه بازی‌خوردن در فضای روانی و اقتصادی به خودشان می‌رسد؛ یعنی هر بازاری دچار آسیب شود این مردم ایران هستند که اولین ضرر را می‌کنند و دشمن در تحریم، بیشتر به دنبال اختلال روانی است تا مسئله واقعی، چراکه تحریم‌های واقعی عملاً در ۷۵ یا ۸۰ درصد موارد قابل اجرا نیست. در آن بخشی هم که اجرا می‌شود، دو لبه است و می‌تواند باعث ایجاد وضعیت نسبی توزیعی در داخل کشور شود و توان داخلی ما را احیا کند. پس عمده بحث تحریم از سوی دشمن، برای روانشناسی مردم برنامه‌ریزی شده است.”

شب/داخلی/ خیابان فرمانیه/فروشگاه شهروند
از بین فروشگاه‌های شهروندی که تا به حال رفته‌ام، به جرات این یکی فروشگاه، یکی از شلوغ‌ترین هایشان است و مثل همه فروشگاه های زنجیره‌ای، از شیر مرغ در آن پیدا می‌شود تا جان آدمیزاد!

به بخش لوازم برقی می‌روم. انتظار دارم قشر متوسط به بالا را در این فروشگاه ببینم؛ هم به خاطر شهروند بودنش، هم به خاطر محله‌ای که این فروشگاه در آن قرار دارد.

می‌توان گفت نود درصد اجناس خارجی‌اند. مایکروفر، تستر، قهوه‌جوش، همزن، چندکاره، آبمیوه‌گیری، ماشین لباسشویی و ظرفشویی… همه و همه خارجی‌اند و با توجه به افزایش اخیر قیمت ارز، قیمت هایشان نجومی بالا رفته است. تعداد بازدیدکننده‌های این بخش زیاد نیست؛ آن‌ها هم به نظر می‌رسد بیشتر برای تماشا آمده‌اند تا خرید.

از خانم میان سالی که درب یخچال ساید بای سایدی را باز و بسته می‌کند در مورد استفاده از کالای ایرانی می‌پرسم. این که حاضر است به جای این یخچال-فریزر خارجی با این قیمت نجومی، از یک کالای تقریبا مشابه ایرانی استفاده کند یا نه. سر درددلش باز می‌شود که بیست سال است از همان یخچال جهیزیه‌اش استفاده کرده و حالا از شانس بدش درست در زمان اوج قیمت لوازم خانگی، یخچالش سوخته و موتورش هم دیگر پیدا نمی‌شود: "قیمت یخچال‌ها وحشتناک است؛ طوری‌که حتی تصورش را هم نمی‌کنم بتوانم از این مدل بخرم اما باز هم دلم نمی‌آید برای یک یخچال ایرانی پول بدهم!” برای این عدم تمایل هم دلیل می‌آورد. یکی از فامیل هایشان را مثال می‌زند که به تازگی یخچالی ایرانی خریده‌اند و با این که موقع خرید تضمین گرفته‌اند که برفک نزند ولی این اتفاق می‌افتد. علاوه بر آن آنقدر مصرف برقش بالاست که دارد مابه‌التفاوت قیمتش با نمونه خارجی را با پول برقی که می‌آید جبران می‌کند! زن میان سال به خاطر همین یک تجربه بد، به هیچ‌وجه حاضر نیست سمت کالای ایرانی برود: "دلم می‌خواهد یک‌بار پول درست و حسابی بدهم و یک عمر راحت باشم؛ نه این که پول کم بدهم و بعد مجبور باشم کلی برای تعمیر و غیره هزینه کنم.”


انتخاب کالای ایرانی فضایی برای بهبود کیفیت محصول ایرانی ایجاد می کند
طبق نظر کارشناسان، اقتصاد مقاومتی خودکفایی در کالاهای استراتژیک را طلب می‌کند. اگر بناست اقتصاد مقاومتی پیاده‌سازی شود باید در مورد تولید کالاو افزایش آن به طور دقیق برنامه‌ریزی کرد و همچنین با رشد کیفی کالاهای داخلی میزان خرید مردم را افزایش داد. زمانی که نگرش مردم نسبت به کالاهای تولید کشورمان تغییر کند و اعتمادسازی صورت گیرد به طور قطع بنگاه‌های اقتصادی تشویق و میزان تولید افزایش پیدا خواهد کرد.

دکتر عادل پیغامی معتقد است: خرید کردن کالا مثل رای دادن به آن است و مردم با مصرف کالای خارجی به این نوع کالا رای می‌دهند. وقتی به کالای خارجی رای می‌دهیم عملاً کارگر و صاحب سرمایه آن کالای خارجی را انتخاب کرده‌ایم و کارگر و صاحب سرمایه ایرانی را حمایت نکرده‌ایم. حتی گفتن اینکه کالای ایرانی کیفیت ندارد پس مصرف نکنیم، مصداق همین قضیه است.

وی تصریح می‌کند: تا وقتی که کالای ایرانی خدمت‌رسان را انتخاب نکنیم و صاحب سرمایه را به گردش مالی نرسانم، فضایی برای بهبود کیفیت محصول ایرانی ایجاد نمی‌شود. پس مصرف‌کننده های ایرانی  باید این عقلانیت را به خرج دهند چرا که با این دیدگاه از سوی دیگر یکایک مصرف کننده‌های ایرانی خود یک تولید کننده‌اند.

پیغامی می‌گوید: اگر تولیدکننده کفش ایرانی، پنیر یا رب ایرانی مصرف نکند، کارگر و صاحب سرمایه آن کارخانجات نیز هزینه خرید کفش از این تولید کننده را نخواهند داشت. پس ما در یک گردش مالی و چرخش اقتصادی متصل و وابسته به هم هستیم.

یک خوبی گرانی ها، جلو گیری از چشم و هم چشمی است
وقتی از خانم میان سال در مورد تاثیر شرایط جدید اقتصادی بر خرید کالاها می‌پرسم می‌گوید: "تاثیرش غیرقابل انکار است. در بین دوستانم کسانی بودند که مثلا به محض خراب شدن مایکروفرشان و یا به خاطر قدیمی‌شدن مدلش بلافاصله تصمیم می‌گرفتند یکی دیگر بخرند؛ اما الان به غیر از این که تلاش می‌کنند همان وسیله را تعمیر کنند، از خرید کالاهایی که خیلی مورد نیاز نیست هم صرف‌نظر می‌کنند.”

زن جوانی که کنارش ایستاده هم این را تایید می‌کند و به لوازمی اشاره می‌کند که هیچ استفاده‌ای ندارند ولی از روی چشم و هم چشمی خریداری می‌شوند: ” گرانی ها اگر صدتا بدی داشته باشد، یک خوبی هم دارد و این که یک عده را مجبور می‌کند چیزهایی که استفاده نمی‌کنند را نخرند. مثلا کسی را می‌شناسم که در آشپزخانه‌اش سرخ‌کن و هواپز و قهوه‌جوش و ماشین ظرفشویی دارد ولی تا به حال هیچ کدامشان را حتی به برق هم نزده!”

دکتر محمد خوش‌چهره، استاد دانشگاه می‌گوید: خانواده باید از مصرف کالاهای غیر ضرور خودداری کرده و  از تولیدکنندگان ایرانی خرید کند. عدم استقبال از تولیدات داخلی با ارتقای کیفیت و انتخاب مصرف‌کننده با اولویت کالای داخلی حل خواهد شد.

این اقتصاددان با بیان اینکه عناصر خانواده می‌توانند با ارج نهادن به تولیدات داخلی به اقتصاد ملی کمک کنند، ادامه دهد: این کمک کردن منجر به پیشرفت در چرخه اقتصاد ملی و اقتصاد خانواده می‌شود. با تغییر نگرش، حضور فعال در تولید ملی، مصرف کمتر و پس‌انداز بیشتر محیط اقتصاد مقاومتی ایجاد می‌شود.

آدم هایی که می‌بینیم، چه سواد و علم داشته باشند چه نداشته باشند، چه بدانند علت گرانی چیست چه ندانند، چه از مفاهیمی مثل "اقتصاد مقاومتی” و امثال آن سر در بیاورند چه نیاورند، دارند با این شرایط دست و پنجه نرم می‌کنند و خودشان را با تغییرات وفق می‌دهند. زندگی‌شان را مدیریت می‌کنند و با شرایط کنار می‌آیند. اما این امر نباید موجب سلب مسئولیت از دستگاه های اجرایی و اطلاع‌رسانی در زمینه یاری مردم در مدیریت هزینه و درآمد و بهینه مصرف کردن و در نتیجه زندگی بهتر و آسان تر بشود.

چه بهتر که هم مردم و هم مسئولین ذی ربط توصیه‌های مقام معظم رهبری در مورد اقتصاد مقاومتی که شامل حل مشکلات معیشتی مردم، توانمندسازی بخش خصوصی، اجرای اصل ۴۴، حفظ روحیه پرکاری، مبارزه با فساد، حمایت از تولید ملی، استفاده از ظرفیت بخش غیردولتی، مبارزه با اسراف، تحقق وعده ها و حمایت از شرکت‌های دانش بنیان را در حد توانشان به کار گیرند و  با استفاده از این رهنمودها شرایط سخت تهدید را به فرصت تبدیل سازند.

انتهای پیام/ 930610
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: