پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۲۳۳۰۵
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۰۶ دی ۱۳۹۴ - ۱۰:۱۹
گفت‌و گو با دکتر محمدرضا نائینیان؛ روان‌شناس و درمان‌گر مشکلات جنسی


سایت مهرخانه در فروردین 93 مطلبی با عنوان واژینیسموس؛ بیماری قابل درمان زنانه منتشر و به بررسی این اختلال پرداخت. پس از آن تعداد زیادی از مخاطبان با ارایه نظرات خود، مسایل و مشکلاتی را مطرح کردند. همین موضوع بهانه‌ای شد تا به سراغ دکتر محمدرضا نائینیان، روانشناس و درمان‌گر مشکلات جنسی کلینیک سلامت خانواده بیمارستان شهید مصطفی خمینی برویم و با بیان مشکلات مردم، پاسخ این روانشناس را بشنویم.

-    لطفاً به عنوان اولین سؤال، توضیحی در مورد چیستی بیماری واژینیسموس بفرمایید.
اختلال واژینیسموس در حال حاضر مشکلی شایعی در نوعروسان است. البته این مشکل به لحاظ ادبیات بالینی، سابقه‌ای بسیار طولانی دارد، اما در جامعه امروزی با توجه به این‌که فضای فرهنگی آماده شده، ظهور و بروز واژینیسموس علنی شده است. این اختلال، مشکلی قدیمی در تمام فرهنگ‌های غربی و شرقی بوده و امروزه با توجه به ظهور دنیای رسانه‌ای، اطلاع‌رسانی بیشتر شده و دسترسی مردم به منابع نظری و درمانی این مشکل و سایر مشکلات مشابه آن بیشتر شده است.

-    اشاره کردید این مشکل برای نوعروسان است، اما در اظهارات مردم شاهد افرادی بودیم که هشت یا نه سال دچار این مشکل بودند.
منظورم از نوعروسان این است که این مشکل از زمان ازدواج خود را نشان می‌دهد. امکان دارد دختر، پیش از عروسی و حتی دوران عقد اطلاعی از مشکل خود نداشته باشد؛ ازآن‌جایی‌که قرار است زن و شوهر پس از مراسم عروسی ارتباط فیزیکی داشته باشند، عروس‌ها واکنشی همراه با ترس و اضطراب در رابطه با همسرشان نشان می‌دهند؛ لذا از برقراری ارتباط کامل جلوگیری می‌کنند. واکنش‌هایشان با ترس شدید، اضطراب فوق‌العاده، گاهی لرزش بدن، در مواردی افت فشار خون همراه است. لذا چندین‌بار به برقراری ارتباط اقدام می‌کنند، اما موفق نمی‌شوند و این فرآیند ناکامی در برقراری ارتباط بین زن و شوهر جوان، می‌تواند ادامه پیدا کند. مراجعه‌کننده‌ای داشتم که با گذشت 25 سال از زندگی مشترک، همچنان قادر به برقراری ارتباط نبودند. در مجموع شروع اختلال از زمان عروسی است، اما چنان‌چه درمان نشود، می‌تواند سال‌ها ادامه پیدا کند.

تأثیرات واژینیسموس بر زندگی مشترک
-    این اختلال چه تأثیری بر کیفیت زندگی زوجین دارد؟

تأثیر بسیار زیادی دارد. برقراری ارتباط جنسی و فیزیکی کامل بین زن و شوهر، یک نیاز فیزیولوژیک در زوجین است. همان‌طورکه نیاز به آب، غذا و خواب نیاز طبیعی انسان است، برقراری یک رابطه کامل هم یکی از ضروریات زندگی مشترک است. حالا زمانی که این نیاز تأمین نشود، قطعاً روی ذهن و روان زن و شوهر تأثیر می‌گذارد و گاهی موجب افسردگی زنان می‌شود و اعتماد به نفس آن‌ها را دچار آسیب می‌کند. این افراد دچار استرس زیادی می‌شوند. این اختلال همچنین بر خودپنداری و روابط بین فردی‌شان تأثیر دارد؛ زیرا در صورت تأمین‌نشدن انتظاراتی که زن و شوهر از خودشان برای ایفای نقش کامل دارند، روی نگرش‌شان نسبت به خود، نسبت به همسر و روابط بین فردی تأثیرات منفی می‌گذارد.

-    عوامل بروز این اختلال چیست؟
مکاتب مختلف روانشناسی با توجه به رویکردی که نسبت به اختلالات دارند، دیدگاه‌های متفاوتی دارند، اما آن‌چه مشخص است، عمدتاً دخترها به دلیل نداشتن ایده درستی نسبت به رابطه زن و مرد در طول دوران پیش از ازدواج، یا موثق‌نبودن اطلاعات‌شان، با مشکل مواجه می‌شوند؛ از طرفی گاهی این اطلاعات با یک‌سری اطلاعات غلط و شنیده‌های نامتعارف در دوران دبیرستان همراه می‌شود و این باعث برداشت غیرمتعارف از برقراری رابطه فیزیکی بین زن و شوهر پس از عروسی می‌شود؛ لذا عمدتاً ترس یا اضطرابی بین این افراد وجود دارد. زمانی که وصلت و ازدواج صورت می‌گیرد، با مشاهده تغییراتی در بدن شوهرشان و عدم مشاهده تغییرات در بدن خود، ذهنیات منفی، با ترس و اضطرابی که دارند همراه می‌شود و مجموع این عوامل باعث می‌شود که در اولین تلاش برای برقراری رابطه جنسی، ترس‌ها و اضطراباتی که در دوران نوجوانی و قبل از عروسی داشتند، تشدید شود و فکر کنند که قادر به برقراری این رابطه نیستند. این تصور منجر به واکنش‌های شدیدی می‌شود و از برقراری ارتباط کامل ممانعت می‌کند.

در بعضی موارد اشاره می‌کنند که ممکن است در دوران کودکی برای دختران مشکلی پیش آمده و لذا آن ترس تداوم پیدا کرده است و حالا از برقراری رابطه به دلیل تداعی‌شدن آن ترس جلوگیری می‌شود، اما این موضوع عمومیت ندارد. ممکن است در موارد بسیار اندک و نادری دختری در دوران کودکی مورد آزار و حمله جنسی قرار گرفته باشد و خیلی هم جدی نبوده باشد، اما این دلیل که شیوع زیادی هم ندارد، تنها دلیل نیست؛ به این معنا که نمی‌توانیم به فرد مبتلابه واژینیسموس انگ و اتهام بزنیم. شاید یک درصد مراجعان من در گذشته تجربه منفی داشتند.

-    به جز عوامل روانی، عوامل جسمی چه تأثیری دارند؟
عوامل جسمی هیچ‌گونه نقشی ندارند؛ به دلیل این‌که مبتلایان، پیش از اقدام به برقراری ارتباط، امتناع می‌کنند و لذا این‌گونه نیست که اقدامی صورت بگیرد و ببینند که درد و مشکل فیزیکی وجود دارد و به این دلیل امتناع کنند. در اغلب موارد بعد از معاینات متخصصین زنان و زایمان، این افراد فاقد هرگونه مشکلی هستند؛ لذا هیچ‌گونه علت فیزیکی از جمله دفرمیتی در ناحیه لگن وجود ندارد و تنها دلیل، مسایل روانشناختی مانند نگرانی، ترس و اضطراب است که منجر به گرفتگی عضلات بدن به‌ویژه در ناحیه لگن می‌شود.

در مجموع واژینیسموس دو وجه و مؤلفه دارد؛ یکی ترس از برقراری ارتباط و دیگری اسپاسم که بر اثر ترس ایجاد می‌شود. این ترس منجر به گرفتگی شدید عضلانی در تمام بدن و به‌ویژه در ناحیه لگن می‌شود و متناسب با تنیدگی عضلانی، گاهی لرزش‌های بسیار شدیدی اتفاق می‌افتد.

درمان‌های دارویی و جراحی، نقشی در درمان واژینیسموس ندارند
-    روش‌های درمانی واژینیسموس چیست؟

تشخیص درست مساوی با 50 درصد درمان است. زمانی که علت فیزیکی برای این مشکل قایل نیستیم؛ لذا این مشکل منطقاً نباید به درمان‌های فیزیکی پاسخ دهد، به این معنا که دارودرمانی نمی‌تواند مشکل فرد را حل کند. بعضی از همکاران داروی ضداضطراب، ضددرد، شل‌کننده عضلانی و داروهای خواب‌آور می‌دهند. گروهی هایمنکتومی انجام می‌‌دهند. مراجعانی بودند که حتی بوتاکس کرده‌اند و به نتیجه نرسیده‌اند. علی‌القاعده به دلیل این‌که مشکل فیزیکی نیست، نباید به مداخلات فیزیکی پاسخ دهد. یکی از مراجعان عمل هایمنکتومی انجام داده است و حتی با وجود گذشت دوره درمان نتوانسته ارتباط برقرار کند. در واقع ترس، از مغز فرد سرچشمه می‌گیرد پس هرچه روی بدن کار کنیم، تأثیر لازم را نمی‌گیرد لذا درمانی که ما معتقد هستیم، درمان روان‌شناختی است که متشکل از درمان‌ها و مشاوره‌های شناختی و رفتاری است. این درمان‌ها می‌تواند توسط همکاران روان‌شناسی که در آن زمینه کار کرده‌اند، منجر به رفع مشکل شود.

-    روش درمانی شما هم روان‌شناختی است؟
بله. در کلینیک سلامت خانواده، روش‌ شناختی - رفتاری را استفاده می‌کنیم. روش ما، یک بسته درمانی 8 جلسه‌ای است. تمرکز درمان ما هم عمدتاً روی مشکلات شناختی - رفتاری است. با آموزش‌هایی که به زنان مبتلا می‌دهیم و تمریناتی که در خانه انجام می‌دهند، با گذر زمان این مهارت را پیدا می‌کنند که بتوانند اسپاسم‌های بدن‌شان را مدیریت کنند و بدن‌شان از انعطاف مناسبی برخوردار می‌شود. این زنان یاد می‌گیرند انقباض مزمن بدن‌شان را که در اثر واکنش‌های مکرر در زمان ارتباط با همسر در بدن‌شان ایجاد می‌شود و بعضاً به آن عادت کرده‌اند و حتی آن را حس نمی‌کنند، کنترل کنند. در نهایت زنان بدن خود را از حالت خشکی و انقباض مزمن درمی‌آورند و قادر خواهند بود بدن‌شان را با اراده خود شل کنند.

از طرفی با اطلاعاتی که در اختیارشان می‌گذاریم با فیزیولوژی بدن که چه تغییرات فیزیکی و فیزیولوژیکی در هنگام برقراری رابطه جنسی اتفاق می‌افتد، آشنا می‌شوند؛ در نتیجه بینش علمی پیدا می‌کنند و ذکر نمونه‌های عینی و بالینی برای آن‌ها، باعث اصلاح نگاه‌شان نسبت به رابطه جنسی می‌شود. مجموع این عوامل با تمریناتی که در خانه انجام می‌دهند، زوجین را آماده می‌کند تا ارتباط بسیار طبیعی و به‌هنجار و فاقد هرگونه آزارندگی، درد، ترس و اضطراب داشته باشند.

نقش مردان در بیماری و درمان آن
-    در این روش، مردان هم در پروسه درمان شرکت دارند؟

قطعاً همکاری مردان در این زمینه بسیار اهمیت دارد. یکی از عوامل مؤثر در درمان زنان همکاری شوهرانشان است. همکاری مردان در چند حوزه قرار می‌گیرد. اولین کمکی که می‌توانند بکنند، حمایت روانی است؛ به این معنی که به همسرانشان دلداری دهند، در طول درمان آن‌ها را تشویق و نسبت به پیگیری درمان و انجام تمرینات ترغیب کنند و همراهی و حضور روانی خود را در زن به اثبات برسانند؛ زیرا زنان که فی‌نفسه با خودشان این مشکل را ندارند، بلکه زمانی چنین مشکلی برایشان پیش می‌آید که در ارتباط با همسرشان قرار می‌گیرند. هرچه شوهر، همدلی و همراهی کند و آرامش لازم را برایش فراهم کند، قطعاً آمادگی روانی زن بالا می‌رود و در کمال آرامش می‌تواند فرآیند درمان را طی کند.

علاوه بر آن، تمریناتی است که به زن و شوهر با یکدیگر داده می‌شود. قطعاً حضور شوهر در کنار زن، باعث از بین رفتن ترس زن از برقراری ارتباط با شوهر می‌شود و این حمایت روانی، همکاری فیزیکی و انجام تمرینات توسط مرد، قطعاً در آمادگی روانی و بدنی زن و حل این مشکل مؤثر است.

-    به جز عوامل روان‌شناختی ایجادکننده این اختلال، مردان هم نقشی در ایجاد این ترس دارند؟
در 99 درصد موارد مردان نقشی در بروز این مشکل ندارند، اما قطعاً رفتارهای خشن و واکنش‌های منفی شوهر می‌تواند ترس و نگرانی زنی را که در ابتدا نگرانی‌هایی از برقراری این ارتباط دارد، افزایش دهد و واکنش‌های امتناعی زن را تشدید کند. ضمن این‌که رفتار با عطوفت مرد هم مشکل را حل نمی‌کند، اما حداقل تشدید هم نمی‌کند؛ زیرا ریشه مشکل، ترس‌ها و نگرانی‌هایی است که در زن تثبیت و تحکیم شده و نیازمند درمان تخصصی است.

-    میزان ابتلای زنان ایرانی نسبت به زنان سایر کشورها چقدر است؟
چنین مقایسه‌ای تاکنون انجام نگرفته است؛ زیرا مشکلات این‌چنینی در جامعه محدودیت دارد؛ لذا اطلاعات بسیاری از افراد مبتلا جایی ثبت نمی‌شود، اما میزان شیوعی که در مقالات بالینی ارایه می‌شود، با یکدیگر متفاوت است. مقالات بین 5 تا 20 درصد از موارد بالینی را ذکر می‌کنند، اما به دلیل این‌که این اختلال، محرمانه است، نمی‌توانیم آمارهای دقیقی ذکر کنیم.

-    امکان دارد با گذشت چند سال از ازدواج که زوجین رابطه جنسی موفقیت‌آمیزی برقرار می‌کردند، به یک‌باره زن دچار واژینیسموس شود؟
بله، زیرا دو نوع واژینیسموس وجود دارد؛ واژینیسموس اولیه و ثانویه. واژینیسموس اولیه نوعی است که زن و شوهر از همان ابتدا قادر به برقراری ارتباط نیستند. واژینیسموس ثانویه به این معناست که زوجین از ابتدا با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند، اما به دنبال تراما، مسایل روانشناختی و مشکلات جسمانی مانند عفونت‌ها که ممکن است درد شدیدی را در ارتباط جنسی ایجاد کند، امکان ایجاد زمینه واژینیسموس ثانویه فراهم می‌شود و زن از برقراری ارتباط جلوگیری می‌کند.

-    این افراد برای درمانشان چه اقدامی باید انجام دهند؟
اول باید عللی که منجر به شکل‌گیری مشکل شده است، شناخته شود؛ اگر جسمانی است، برطرف شود؛ اگر روانشناختی است، فرد را به لحاظ روانی آماده کنند. پس از رفع علت اصلی، با انجام آموزش‌های لازم، زن را برای داشتن ارتباط کاملاً طبیعی آماده می‌کنند.

چگونگی فرزندآوری فرد مبتلا به واژینیسموس
-    برخی معتقدند افراد مبتلا به واژینیسموس ابتدا باید درمان و پس از آن صاحب فرزند شوند، اما گروهی معتقدند هیچ لزومی ندارد. نظر شما در رابطه با فرزندآوری این افراد چیست؟
اگر ما به جایگاه برقراری ارتباط بین زن و شوهر نگاه کنیم، بعد از ازدواج انتظار هر زن و مردی این است که این ارتباط، طبیعی، معقول و براساس نرم عمومی باشد. گاهی زوجین می‌گویند که از خیر ارتباط گذشته‌ایم و مشکل ما فرزندآوری است. این موضوع یک نگاه واقع‌بینانه و منطقی نسبت به مشکل نیست. این افراد حتی اگر بچه‌دار هم شوند، قطعاً پس از آن، فکر و ذهن‌شان مشغول است و این مشکل در زندگی‌شان مطرح است که قطعاً می‌تواند روی روابط فردی و مسایل روان‌شناختی زوجین تأثیر بگذارد.

این مشکل قطعاً باید حل شود؛ لذا توصیه می‌کنیم زمانی که درمانی مشخص و شناخت کاملاً علمی برای این مشکل وجود دارد و طی فرآیند مشخصی با درمان تعریف‌شده‌ای قادر به حل این مشکل هستیم، چرا خود را در بطن این مشکل نگه داریم و به این شکل به کارهای متفرقه دیگری بپردازیم که احتمال موفقیت آن‌ها بسیار پایین است؛ زیرا اگر رابطه جنسی برقرار نشود، احتمال موفقیت راه‌های متفرقه که برای فرزندآوری انتخاب می‌شود، بسیار کم است؛ درحالی‌که اگر زوجین خود را به درمان‌گری بسپارند که متخصص باشد، قطعاً طی دو تا سه ماه درمان می‌شوند و پس از آن هم به‌صورت طبیعی باردار خواهند شد. توصیه ما بر اولویت درمان در مرحله اول و سپس فرزنددارشدن به‌صورت طبیعی و بدون مشکل است.

-    گروهی از افراد نمی‌دانند برای حل مشکل‌شان به چه متخصصی مراجعه کنند، شما چه پیشنهادی دارید؟
متأسفانه تعداد کلینیک‌های اختلال جنسی و متخصص در این زمینه در کشور بسیار کم است. با توجه به طبیعت مشکل، قطعاً درمان این مشکل دارویی نیست و همکاران روان‌پزشک، درمان‌گر انتخابی برای حل آن نیستند. متخصصان زنان و زایمان نیز ازآن‌جایی‌که تخصص متفاوتی دارند و دانش گسترده‌شان در زمینه مسایل بارداری و زنان است، در حوزه اختلالات جنسی کمتر کار می‌کنند و درمان‌هایی که در حرفه‌شان به کار می‌گیرند، درمان‌های دارویی و جراحی است. پس متخصصان زنان و زایمان نیز درمان‌گران انتخابی برای این اختلال نیستند.

با توجه به روان‌شناختی‌بودن این مشکل، مناسب‌ترین متخصص برای درمان آن، روان‌شناسانی هستند که حتماً در این زمینه کار کرده و باتجربه باشند و دوره‌های تخصصی درمان اختلالات جنسی را دیده باشند. به افراد توصیه می‌کنم به کلینیک‌های روان‌شناسی زیر نظر سازمان نظام روانشناسی مراجعه کنند. در عین حال می‌توانند از طریق تلفنی یا ایمیل با من ارتباط برقرار کنند. من به تمام ایمیل‌ها پاسخ می‌دهم.

-    مراجعه به سایت‌هایی نظیر ماماسایت که گویا درمان‌هایی به افراد پیشنهاد می‌کنند را تأیید و پیشنهاد می‌کنید؟
توصیه‌هایی که در این سایت و امثال آن مطرح می‌شود، توسط متخصصین این حرفه ارایه نمی‌شود، بلکه تجارب بین فردی زنانی است که به شکلی مشکل‌شان حل شده است و شمایی از درمان‌های نظام‌یافته و درمان‌های علمی و دانشگاهی دارد. من ندیدم که درمان‌های جامعی در نظرات ارایه شود و فقط بخشی از درمان را پیشنهاد می‌کنند. مبتلایان به این مشکل هم ازآن‌جایی‌که چاره دیگری ندارند و دسترسی به کلینیک‌های اختلالات جنسی ندارند، سعی می‌کنند با متوسل‌شدن به این روش‌ها، خود را درمان کنند که گاهی موفق هم می‌شوند.

-    هزینه درمان برای هشت جلسه چه مبلغی است؟
هزینه درمان مراجعین با مشکلات اختلالات جنسی، فرقی با سایر مشکلات روانشناسی ندارد. سازمان نظام روانشناسی کشور تعرفه‌ای برای متخصصین روانشناسی دارد و همه موظفند از آن تبعیت کنند. این مبالغ بین 50 هزار تومان تا 70 هزار تومان بر حسب تخصص‌های مختلف برای هر جلسه است که هر جلسه 30 تا 45 دقیقه است. در کلینیک سلامت خانواده با توجه به این‌که وابسته به بیمارستان شهید مصطفی خمینی است، تعرفه‌ها حتی کمتر از تعرفه نظام روانشناسی است.

-    تاکنون مشکل چند درصد مراجعه‌کنندگان شما حل شده است؟
به مراجعین می‌گوییم برای درمان شما سه شرط وجود دارد: ناامید نشوید، تمرینات را انجام دهید، رابطه‌تان را با ما قطع نکنید. درمان این افراد 8 تا 10 جلسه است. بعد از 10 جلسه اگر درمان نشوند، درمان را به‌صورت رایگان انجام می‌دهیم، تا زمانی که درمان شوند؛ لذا مراجعه‌کننده‌ای نداریم که تمرینات را انجام بدهد، ناامید نشود و رابطه‌اش را با ما قطع نکند و درمان نشود.

-    تمریناتی که به آن‌ها می‌دهید، چقدر زمان می‌برد؟
تمرینات حداکثر در روز یک ساعت (دو تمرین نیم‌ساعتی) وقت افراد مبتلا را می‌گیرد.

-    کلام آخر
در آخر توصیه‌ام به زنانی که از این مشکل رنج می‌برند، این است اصلاً از درمان خود ناامید نباشند. اولاً بدانند این مشکل تنها اختصاص به آن‌ها ندارد، بلکه در بین زنان، بعد از ازدواج بسیار شایع است. ثانیاً به‌رغم این‌که آن‌ها درمان این مشکل را غیرممکن می‌دانند، از نظر ما روان‌شناسانی که در حوزه اختلالات جنسی کار می‌کنیم، پاسخ‌گویی این مشکل به درمان، بسیار خوب و حتی سهل‌تر از سایر مشکلات جنسی است.

توصیه‌ام به همسران زنانی که این مشکل را دارند، این است که بپذیرند همسر آن‌ها هیچ‌گونه نقش و اراده‌ای در ایجاد و تداوم این مشکل ندارد، و به‌رغم این‌که تمایل زیادی برای برقراری ارتباط با شوهرشان دارند، اما به دلیل ترس شدید و اسپاسم ناشی از آن، قادر به انجام این کار نیستند و این ترس و واکنش هم در تمام زنان پس از عروسی وجود دارد و طبیعی هم است، اما بر حسب تفاوت‌های فردی، ترس و واکنش برخی دخترها بیشتر از بقیه است و نیاز است تا با کمی کمک مشاوره‌ای و تخصصی، بر این مشکل فایق آیند. پس مردان سعی کنند همسر خود را درک کنند، آن‌ها را تخطئه نکنند و فشار روانی بیشتری بر آن‌ها وارد نکنند، صبوری کنند و در اولین فرصت با مراجعه به یک متخصص آشنا و باتجربه در حوزه اختلالات جنسی به رفع مشکل‌شان اقدام نمایند.

به گزارش مهرخانه، کلینیک سلامت خانواده وابسته به بیمارستان مصطفی خمینی و دانشگاه شاهد یکی از کلینیک‌های جامعی است که بیش از 10 سال پیش به همت اساتید دانشگاه شاهد فعال شده و افراد فوق تخصص جراحی اورولوژیک، روان‌شناسان و روان‌پزشکان در آن فعالیت می‌کنند و افراد با هر نوع مشکلات جنسی می‌توانند به آن‌جا مراجعه کنند و بر حسب تشخیص متخصص، به بخش‌های مختلف ارجاع داده می‌شوند.

آدرس: تهران، خیابان فلسطین، خیابان ایتالیا، جنب بیمارستان شهید مصطفی خمینی، کلینیک سلامت خانواده. تلفن 88974925 و 88985918

همچنین راه‌های ارتباط با دکتر محمدرضا نائینیان:
دکتر نائینیان علاوه بر کلینیک سلامت خانواده بیمارستان مصطفی خمینی، در مرکز مشاوره هستی؛ به آدرس: شهرری، خیابان فدائیان اسلام، بعد از سه راه ورامین، نرسیده به بیمارستان فیروز آبادی، نبش خیابان شهید سید اعلاء حسینی، مرکز مشاوره هستی، نیز فعالیت می‌کنند

تلفن 55930845 و 55930846
تلفن همراه: 09127702588
ایمیل: mrnainian@yahoo.com

انتهای پیام/ 940502
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
انتشار یافته: ۱
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۳۲ - ۱۳۹۵/۱۲/۲۱
0
0
لطفا در ین باره بیشتر بنویسید. ظاهرا مشکل شایعیست اما کسی از آن حرفی نمیزند.
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار