پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۲۹۳۶۲
تاریخ انتشار: ۰۸ آبان ۱۳۹۵ - ۱۳:۳۸
در ششمین اجلاس وزرای زن با موضوع «جایگاه زنان در دولت‌های عضو در پرتو چالش‌های معاصر»، مهم‌ترین چالش‌های مطرح در کشورهای عضو، در زمینه توانمندسازی و پیشرفت زنان و موانع تحقق برنامه عمل سازمان همکاری‌های اسلامی در مورد پیشرفت زنان مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.


تاکنون شاهد برگزاری 5 نشست از اجلاس وزراي زن کشورهاي اسلامي بودیم و آبان ماه امسال، ششمین اجلاس وزرای زن در ترکیه برگزار خواهد شد.

به گزارش مهرخانه،
ششمین اجلاس وزرای زن در مورد نقش زنان در توسعه دولت‌های عضو، با حضور دبیرکل سازمان همکاری‌های اسلامی و وزیر راهبردهای خانوادگی و اجتماعی ترکیه، در استانبول آغاز به کار خواهد کرد. این اجلاس در تاریخ 3-1 نوامبر 2016 با موضوع «جایگاه زنان در دولت‌های عضو در پرتو چالش‌های معاصر» (1) برگزار می‌شود. به همین بهانه، نگاهی داریم به تاریخچه این اجلاس که یازده سال از عمر آن می‌گذرد.

سازمان همکاری‌های اسلامی به عنوان مهم‌ترین سازمان بین‌المللی متشکل از دولت‌های اسلامی مطرح است که تاکنون در حوزه‌های مختلف از جمله زنان به تعیین راهبرد با استناد به موازین اسلامی پرداخته است. در راستای برنامه عمل 10 ساله سازمان همکاری‌های اسلامی در مورد پیشرفت زنان و قطعنامه‌های مصوب شورای وزیران، تاکنون پنج کنفرانس با موضوع نقش زنان در توسعه کشورهای عضو سازمان همکاری‌های اسلامی برگزار شده است.

تاريخچه اجلاس وزراي زن کشورهاي اسلامي به نشست وزاري خارجي کنفرانس کشورهاي اسلامي که در سال 2005 در صنعاي يمن برگزار شد، برمي‌گردد. در آن نشست، تصميم گرفته شد چنين نشستي در بالاترين رتبه اجرايي مقامات زنان عضو کنفرانس کشورهاي اسلامي تشکيل شود. علاوه بر اين، يکي از بندهاي برنامه فعاليت 10 ساله کشورهاي عضو کنفرانس اسلامي که در سال 2005 در مکه مکرمه تصويب شد، کشورهای اسلامی را ملزم به داشتن يک برنامه مشخص در حوزه اجرايي زنان کرد. اجلاس وزراي زن سازمان همکاری‌های اسلامی، چارچوب معيني در شناخت و تعريف شاخص‌‌هاي کلان توسعه و همچنين نقش زن در توسعه کشورهاي اسلامي دارد و تمام اجلاس‌‌ها، بايد مباحث را براساس چهار محور آموزش، فقر، بهداشت و خشونت عليه زنان پيش ببرند.

اولین کنفرانس، 21-20 نوامبر سال 2006 در استانبول ترکیه برگزار شد. کنفرانس دوم در قاهره، 25-24 نوامبر سال 2008 برگزار شد و ضمن آن برنامه عمل سازمان همکاری‌های اسلامی برای پیشرفت زنان به تصویب رسید. از 21-19 دسامبر 2010، تهران میزبان کنفرانس سوم بود که از جمله دستاوردهای این اجلاس، می‌توان به تصویب اعلامیه تهران و تبیین مکانیسم اجرای برنامه عمل سازمان همکاری‌های اسلامی برای پیشرفت زنان اشاره کرد. کنفرانس چهارم از  6-4 دسامبر 2012 در جاکارتا برگزار شد که تصویب اعلامیه جاکارتا از ثمرات آن به‌شمار می‌آید. باکو پایتخت آذربایجان نیز در 21-20 اکتبر 2014 میزبان پنجمین کنفرانس بود. ششمین نشست وزرای زن کشورهای اسلامی نیز قرار است آبان ماه سال جاری در استانبول برگزار شود. مهرماه امسال، پیش‌نشست اجلاس وزرای زن سازمان کنفرانس اسلامی با حضور کارشناس اداره امور بین‌المللی زنان وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در آنکارا برگزار شد. توصیه‌ای که از سوی جمهوری اسلامی در این نشست مطرح شد این بود که کشورهای اسلامی باید به امنیت زنان و کودکان توجه کنند؛ چراکه امنیت، لازمه پیشرفت و توسعه است.

(در همین زمینه: زنان در چارچوب سازمان همکاری‌های اسلامی)

(در همین زمینه: تأکید زنان اول کشورهای اسلامی بر ضرورت پیشبرد سلامت زنان)

به نظر می‌رسد مروری اجمالی بر کنفرانس‌های قبلی وزرای زن سازمان همکاری‌های اسلامی و اسناد نهایی آن‌ها برای ارزیابی ششمین کنفرانس، ضروری به نظر می‌رسد و در این‌صورت با نگاهی واقع‌گرایانه می‌توان در مورد دستاوردهای این کنفرانس انتظار داشت.

اعلامیه تهران با عنوان «زنان، خانواده و اقتصاد» در سال 2010 در جریان چهارمین کنفرانس وزرای زن سازمان همکاری‌های اسلامی به تصویب رسید. در این اعلامیه از جنبه‌های مختلفی موضوع زنان و اقتصاد مورد توجه قرار گرفت و تلاش شد تا در عرصه‌های مختلف فردی، خانوادگی و اجتماعی به ارائه راه‌کارهایی پرداخته شود. از جمله موارد مهم مندرج در اعلامیه تهران، پیشنهاد دولت جمهوری اسلامی ایران در مورد ایجاد گروه دولتی کارشناسان در سازمان همکاری‌های اسلامی برای تهیه پیش‌نویس «میثاق حقوق زنان در اسلام» بود که مورد پذیرش قرار گرفت و بنا شد متعاقباً بدان پرداخته شود.

همچنین، در اعلامیه تهران اقدامات ذیل مورد تأکید قرار گرفت:

ایجاد مکانیسمی برای اجرای برنامه عمل سازمان در مورد پیشرفت زنان؛ تقویت روابط میان زنان مسلمان و زنان غیرمسلمان ضمن رعایت حقوق ایشان در کشورهای اسلامی و تلاش در جهت تبیین آموزه‌های اسلامی؛ ارتقای جایگاه زنان در خانواده و اجتماع به عنوان یک عامل مهم برای توسعه جوامع؛ حمایت از زنان به عنوان نیمی از جامعه و برخوردار از حقوقی برای دسترسی به آموزش، بهداشت و سلامت، اشتغال، حمایت در مقابل خشونت و مشارکت در تصمیم‌گیری‌های اجتماعی؛ آموزش حرفه‌ای زنان برای کسب ظرفیت‌های لازم در بازار کار و توجه به نقش و جایگاه زنان در رسانه و برنامه‌های درسی؛ توجه به مقوله فقر از منظر آسیب‌ها و لطمات وارده بر زنان در ضمن تمرکز بر بحران اقتصادی جهانی و تأکید بر نقش و مسئولیت زنان و مردان، پسران و دختران در خانواده و اجتماع و ترغیب پسران و مردان به انجام اقدامات مثبت برای محو کلیشه‌های جنسیتی جهت محو فقر و مقابله با خشونت علیه زنان.

(در همین زمینه: نگاهی بر موضوع پنجمین کنفرانس وزرای زن کشورهای عضو OIC از منظر نهادهای بین‌المللی)

(در همین زمینه: پنجمین اجلاس وزرای زن سازمان همکاری‌های اسلامی؛ فرصتی برای ارزیابی عملکرد یا تکرار مصوبات قبلی؟)

اعلامیه جاکارتا مصوب چهارمین کنفرانس وزیران نیز در مورد «نقش زنان در توسعه دولت‌های عضو سازمان همکاری‌های اسلامی» با موضوع «گسترش مشارکت و نقش زنان در توسعه اقتصادی در دولت‌های عضو سازمان همکاری‌های اسلامی» در سال 2012 به تصویب رسید. مهم‌ترین اقداماتی که در اعلامیه جاکارتا مورد تصریح قرار گرفته، به قرار ذیل است:

1.    اجرای جریان‌سازی جنسیتی به عنوان راهبردی کلیدی برای تحقق برابری جنسیتی، عدالت جنسیتی و توانمندسازی زنان در همه زمینه‌ها.

2.    ارتقای توسعه پایدار مردم‌محور که شامل رشد اقتصادی پایدار، گسترش آموزش پایه، آموزش در طول زندگی، سوادآموزی و مراقبت‌های درمانی اولیه برای زنان و دختران می‌شود.

3.    اتخاذ اقدامات لازم برای محو فقر از طریق تضمین دسترسی برابر زنان به اشتغال کامل و کار شایسته و رفع موانع ساختاری و حقوقی، و ایجاد فرصت‌های اقتصادی برای توانمندسازی اقتصادی زنان جهت خوداتکایی در ضمن خانه‌داری و صنایع خانگی.

4.    اتخاذ اقدامات خاص و فوری برای محو تبعیض علیه زنان و دختران در فعالیت‌ها و روندهای تصمیم‌گیری، و تلاش برای افزایش حضور زنان در ارکان قضایی، قانون‌گذاری و اجرایی و در بخش‌های عمومی.

5.    تضمین دسترسی زنان به آموزش، و آموزش حرفه‌ای در همه سطوح برای کسب مهارت و ظرفیت لازم توسط زنان جهت ورود به بازار کار.

6.    بهبود برابری آموزش در همه سطوح برای دختران و پسران، در ضمن بهبود شرایط یادگیری، آموزش معلمان و توسعه برنامه درسی.

7.    توسعه برنامه درسی حساس به جنسیت در آموزش کلیه سطوح و اتخاذ اقدامات دقیق برای تضمین اینکه مواد آموزشی تصویر خاصی از نقش‌های کلیشه‌ای زنان و مردان ارائه نمی‌کنند تا بدین‌صورت با عوامل ریشه‌ای تبعیض در اشتغال و زندگی اجتماعی مقابله شود.

8.    افزایش آمار دختران در آموزش، از طریق اختصاص منابع بودجه کافی و مناسب، حمایت از والدین و ایجاد انگیزه در اجتماع با دسترسی به آموزش اجباری در مقطع ابتدایی.

9.    افزایش دسترسی مؤثر و برابر زنان و دختران به تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات و ارائه آموزش‌های مورد نیاز.

10.    ارتقای هماهنگی میان کار زنان و مسئولیت‌های خانوادگی از طریق اجرا و ارتقای راهبردها و سیاست‌های مطلوب برای خانواده مانند مرخصی زایمان و تسهیلات مراقبت از کودک، ارتقای دورکاری (کار در خانه) برای مادران و تضمین امنیت شغلی برای زنان پس از مرخصی زایمان، و یادآوری نقش مهم زنان در خانواده.

11.    تضمین این‌که همه زنان می‌توانند از دسترسی برابر به منابع اقتصادی از جمله دسترسی به زمین، دسترسی به منابع تولید، و دسترسی به منابع اقتصادی و مالی خرد، دسترسی به آموزش و تکنولوژی و دسترسی به برنامه‌های آموزشی برای بهبود مهارت و ظرفیت‌ها بهره‌مند باشند.

12.    بهبود دسترسی زنان به منابع مالی از طریق ایجاد برنامه‌هایی برای آموزش اقتصادی جهت افزایش مدیریت در خانه‌داری و تجارت.

13.    تضمین برابری دسترسی زنان به اشتغال از جمله مشاغل ابداعی که شامل شرکت‌های کوچک می‌شود.

14.    اهتمام بر پیشگیری از همه اشکال خشونت علیه زنان و دختران، از طریق آموزش‌های حساس به جنسیت برای کارکنان اجرای قانون، کارکنان بخش قضایی و افرادی که با قربانیان خشونت سروکار دارند، و ترغیب دولت‌ها به ایجاد مکانییم‌هایی برای حمایت از قربانیان خشونت و بهبود ایشان.

15.    ایجاد چارچوبی برای تحقق عدالت جنسیتی از طریق تدوین برنامه‌ها و قوانین جهت حمایت از افراد فقیر و به حاشیه رانده‌شده؛ از جمله زنان برای محو فقر و دسترسی به عدالت.

16.    تدوین برنامه‌های مقتضی تحت شبکه تأمین اجتماعی برای کمک به زنان فقیر که به وسیله مساعدت‌های مالی و آموزش‌های لازم جهت تأمین نیازهای اولیه ایشان انجام خواهد گرفت.

17.    توجه و اهتمام برای محو کلیه اشکال خشونت علیه زنان در سرزمین‌های اشغالی فلسطین و دیگر زنانی که در مخاصمه به‌سر می‌برند.

18.    دعوت از دولت‌های عضو برای امضای اساسنامه سازمان توسعه زنان در سازمان همکاری‌های اسلامی بند دیگری از اعلامیه جاکارتا است که بدین وسیله می‌خواهند این سازمان هر چه زودتر بتواند به طور مؤثر و کارآمد به ایفای وظایف خود جهت پیشبرد نقش زنان در توسعه دولت‌های عضو سازمان همکاری‌های اسلامی بپردازد.

در ششمین اجلاس وزرای زن با موضوع «جایگاه زنان در دولت‌های عضو در پرتو چالش‌های معاصر»، مهم‌ترین چالش‌های مطرح در کشورهای عضو، در زمینه توانمندسازی و پیشرفت زنان و موانع تحقق برنامه عمل سازمان همکاری‌های اسلامی در مورد پیشرفت زنان (2) مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.

علاوه بر این، اجلاس ششم به ارزیابی نتایج نشست کارشناسان در نوامبر 2015 می‌پردازد و اجرای برنامه عمل و توسعه ملاک‌های نظارت و ارزیابی دوره‌ای بر عملکرد دولت‌ها، طی آن مطرح و مورد بررسی قرار می‌گیرد.

تشکیل نشست ویژه‌ای برای بررسی طرح پیشنهادی دولت ترکیه برای ایجاد شورای عالی مشورتی و اجرای مصوبات پنجمین اجلاس وزرای زن و ارائه گزارش نمایندگان در مورد راهبردهای ملی نیز از دیگر برنامه‌های این اجلاس است. گزارش‌های مزبور مشتمل بر رویه‌ها و برنامه‌های آموزشی دولت‌ها برای مقابله با خشونت علیه زنان، تحقق عدالت، برابری میان دو جنس و تلاش‌های سازمان همکاری‌های اسلامی برای تعدیل آثار زیان‌بار اقتصادی و اجتماعی بر زنان و دختران در متاطق بحرانی خواهد بود.  

همچنین وزرای زن به ارزیابی میزان مشارکت زنان مسلمان در وقف و امور خیریه، ارائه تصویر مناسب از زنان در رسانه و اجرای قطعنامه 1325 در مورد زنان، صلح و امنیت خواهند پرداخت (3).

به این ترتیب تقویت سازوکارهای اجرایی و نظارتی بر عملکرد دولت‌های اسلامی، از جمله محورهای مهم و کلیدی در اجلاس اخیر خواهد بود که به عنوان دغدغه‌ای جدی و ضرورتی انکارناپذیر در اجلاس ششم مطرح است.

پی‌نوشت
1.    Status of Women in the OIC Member States in light of Current Challenges
2.    the OIC Plan of Action for the Advancement of Women (OPAAW)
3.    http://www.oic-oci.org/oicv3/topic/?t_id=11739&t_ref=4609&lan=en

انتهای پیام/ 930701 و 910913

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار