پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۳۴۱۹۵
تاریخ انتشار: ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۲
نماینده محمدباقر قالیباف:
این تجربه موفق بهر‌ه‌مندی از حضور زنان در برقراری نظم و امنیت در شهر تهران از یک سو و از سوی دیگر بررسی ریشه‌ای مشکلات زنان و دختران در تهران، باعث شد تا محمدباقر قالیباف در شهرداری تهران کالبد شهری پایتخت را از یک قالب کاملاً مردانه خارج کرده و در ارائه خدمات شهری و اجتماعی به شهروندان توزیع عادلانه‌ای داشته باشد.


معصومه آباد، عضو شورای اسلامی شهر تهران، نویسنده کتاب "من زنده‌ام" و یکی از اسرای زن در جریان دفاع مقدس است. ایشان در حال حاضر ریاست کمیته امور بانوان ستاد آقای محمدباقر قالیباف را برعهده دارد. محمدباقر قالیباف که سال‌هاست شهردار تهران است، برنامه‌های متعددی ذیل شهرداری تهران برای زنان پایتخت به انجام رسانده است. برنامه‌هایی از قبیل توانمندسازی زنان سرپرست خانوار، ساماندهی زنان معتاد و کارتن‌خواب با همکاری سایر نهادهای ذی‌ربط، ایجاد فضاهای خاص زنان مانند شهربانوها، شهردخت، بوستان‌های بانوان و..... برای بررسی بیشتر کارنامه قالیباف در حوزه زنان و نیز برنامه‌های او برای زنان و خانواده در صورت تصدی سمت ریاست جمهوری، به سراغ معصومه آباد رفتیم و با ایشان به بحث و گفت‌وگو نشستیم.

لطفاً ارزیابی خود را از عملکرد دولت‌های سابق در حوزه زنان و خانواده بفرمایید و به نظر شما چه خلأهایی در این حوزه وجود دارد که باید برای آن برنامه‌ریزی صورت گیرد؟
موضوع زن و خانواده یکی از موضوعات مهم و کلان نظام جمهوری است که پرداختن به این موضوع، هم می‌تواند الهام‌بخش و راه‌گشای جامعه داخلی، و هم مجامع بین‌الملل باشد. به همین لحاظ است که تعبیر مقام معظم رهبری از این رهگذر این است که مسأله «زن و خانواده از مسائل درجه یک کشور است»، چراکه زن نقش محوری در خانواده دارد و خانواده به عنوان اصلی‌ترین و مهم‌ترین نقش بنیادی در جامعه دارد. بدون خانواده خوب، امکان پیشرفت وجود ندارد. آن‌چه که امروز از زن مسلمان ایرانی در دنیا تبلور پیدا کرده است، همان زنی است که عظمت وجودیش در صحنه‌های شکوهمند انقلاب اسلامی و هشت سال دفاع مقدس، دنیا را متحیر و شگفت‌زده کرده است.

با این وجود علی‌رغم تلاش‌ها و دستاوردها، بین وضعیت کنونی زنان و خانواده، با وضعیت مطلوب فاصله زیادی وجود دارد. با کدامین برنامه و راهبرد می‌توان تصویر روشن‌تری از زن ساخت که حق مطلب ادا شود و چهره زن متعالی، الهام‌بخش و راه‌گشای بسیاری از مشکلات خانواده گردد.

در این راستا برنامه جامع توسعه امور زنان و خانواده در دولت نهم از طرف معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی به مرکز امور زنان و خانواده محول شد. با تکیه بر ماده 230 برنامه پنجم توسعه که در چهارده حوزه مشخص شده بود، تدوین گردید. برخی از این حوزه‌ها ماهیت زیرساختی و برخی ماهیت عملیاتی و اجرایی دارد. طبقه‌بندی این حوزه‌ها براساس ماهیت و جامعیت، اولویت‌بندی شده است. بعد از هزاران ساعت کار کارشناسی و صرف وقت و هزینه، برنامه جامع توسعه امور زنان و خانواده براساس قوانین فرادست در معاونت زنان و امور خانواده تدوین و تصویب می‌شود. یکی از مهم‌ترین فرآیندهای تدوین سند راهبردی یک سازمان ماموریت‌محور تحلیل اسناد بالادست و تحقق انتظارات مخاطبان و ذی‌نفعان است که متأسفانه با وجود مشخص بودن رویکردها و اولویت‌ها، وقتی دوره یک دولت به پایان می‌رسد و دولت دیگری آغاز به کار می‌کند، گویی کاسه‌ای ریخته و بشکسته و کاسه‌ای دیگر از نو به دستمان داده‌اند و دوباره قطره قطره قانون می‌نویسیم؛ در حالی‌که 35000 قانون مصوب در حوزه زن و خانواده وجود دارد، 230 سند در حوزه زنان داریم و خلأ قانونی وجود ندارد.

اگر به ماده 26 و 28 و 31 لایحه برنامه ششم توسعه نگاه کنید پی خواهید برد که مجدد این ماده‌های قانونی در برنامه پنجم توسه تکرار شده است که نشان از اهمیت و ضرورت سیاست‌گذاری‌ها در دستگاه‌های اجرایی است، نه این‌که معاونت زنان و خانواده مجری باشد.

اما من برای پاسخ به این سؤال، دو منظر را مورد توجه قرار می‌دهم. حضور زنان در دولت‌ها همواره یکی از مباحث مناقشه‌برانگیز در عرصه سیاسی از انقلاب بوده است. پس از دوم خرداد به‌تبع فعالیت جریان فمینیستی و روشنفکری در مسأله زن ما با مطالبه حضور زنان در دولت‌ها مواجه بودیم. هر چند این مسأله توسط رییس دولت اصلاحات با پاسخ مناسبی روبه‌رو نشد.با روی کار آمدن دولت نهم، این مسأله قوت بیشتری گرفت، زیرا روز به روز زنان بیش از پیش توانایی خود را به منصه ظهور گذاشتند. در این دوره رییس دولت پیشتاز و تابوشکن در افزایش تعداد معرفی زنان به عنوان وزیر بود و قصد داشت دو الی سه وزیر زن در کابینه داشته باشد اما در نهایت به حضور مرضیه وحیددستجردی به عنوان وزیر بهداشت رضایت داد؛ سوسن کشاورز و فاطمه آجرلو که برای سمت وزارت آموزش و پرورش و وزارت رفاه به مجلس معرفی شده بودند، تنها رأی منفی نمایندگان را به خود اختصاص دادند. در این دوره همچنین با رشد استفاده از زنان در رده‌های دیگر مدیریتی مواجه بودیم.

رییس دولت یازدهم که در دوران تبلیغات انتخاباتی بسیار بر طبل افزایش سهم مدیریتی زنان کوبیده و گفته بود دورانی که زن فقط آشپزی و بچه‌داری می‌کرد، سپری شده است، در ابتدای فعالیت خود، الزام دستگاه‌ها برای داشتن مشاور امور زنان را حذف کرد و از میان ۴۳۰ فرماندار، فقط ۴ نفر زن بودند و از مجموع هزار و ۵۸ بخشدار کل کشور هم فقط چند نفر اندک زن هستند.

آقای روحانی که داعیه‌دار حمایت از حقوق زنان است می‌گوید دوران آشپزی و بچه‌داری سپری شده است و از حالت سنتی چند قرن پیش خارج شده، در دولتش حتی یک وزیر زن هم نداشت و سال ۹۲ به انتقادها از معرفی نکردن وزیر زن این‌گونه پاسخ داد که بر قولم وفادار هستم و از خانم‌ها در هیأت دولت استفاده خواهد شد، به هرحال در دولت تنها وزرا نیستند و معاونان نیز در این هیأت نقش دارند.

دولت یازدهم در حالی از رشد 186 درصدی سهم زنان در پست‌های ارشد مدیریتی سخن می‌گوید که در طول ریاست جمهوری خود تنها دو معاون زن انتخاب کرد؛ دکتر ابتکار و خانم امین‌زاده. سپس خانم زهرا احمدی‌پور را هم به این جمع افزود اما به جای او امین‌زاده را از کابینه خارج کرد. بودجه معاونت امور زنان در دولت یازدهم به یک‌سوم بودجه دولت قبل تنزل یافت و معنی این، افزایش جایگاه زنان در کشور نبود.

منظر دوم بحث به برنامه‌های حوزه زنان بر می‌گردد. مسأله زن در جمهوری اسلامی ایران که به همت مقام معظم رهبری در سال 66 با تشکیل شورای فرهنگی اجتماعی زنان به عنوان یکی از مسایل مهم حاکمیتی پیگیری شد، در دولت‌ها شکل متفاوتی گرفت. آقا در زمان ریاست جمهوری خودشان ساختاری برای سیاست‌گذاری در مسأله زن ایجاد کردند که نزدیک به سی سال از فعالیت این شورا می‌گذرد. در کنار این نهاد سیاست‌گذار، از دولت سازندگی به بعد شاهد شکل‌گیری نهاد اجرایی هستیم که به مرور از یک دفتر امور زنان، به معاونت امور زنان ارتقا پیدا کرده است. بررسی فعالیت‌های صورت‌گرفته در این بخش، نشان از دیدگاه‌های دولت‌ها در مسأله زن دارد. در دولت سازندگی که این دفتر تحت عنوان دفتر امور زنان فعالیت می‌کرد و بیشتر فعالیت‌های امور زنان در بخش عمومی مثل مسأله زن، مسأله آموزش و بهداشت بود.

در دوره اصلاحات مسأله زنان با رویکرد فمینیستی دنبال می‌شد. در این دوره شاهد بودیم که پیوستن به کنوانسیون‌های بین‌المللی مورد توجه قرار گرفته بود. عمدتاً راه‌حل مسایل زنان در دوره اصلاحات برگرفته از دیدگاه روشنگری دینی بود و نسبتی با نگاه بومی و ارزشی در کشور نداشت. همچنین پژوهش‌هایی که در این دوره انجام شد، عمدتاً در پی القای این مسأله بود که اشتغال دغدغه اول زن ایرانی است و زنان تمایلی به ازدواج ندارند و یا آمار خشونت علیه زنان در ایران 66 درصد است. یعنی 2 برابر آمار جهانی. همین مسأله و القای افراطی مسائل زنان در جامعه، واکنش‌هایی را از طرف متدینین و مردم نسبت به این دولت ایجاد کرد.

در دولت نهم و دهم رویکردها متفاوت‌تر بود. در این دولت مسأله خانواده پررنگ‌تر شد. ولی اقداماتی که در این راستا مدنظر بود، به نتیجه قطعی نرسید. رویکرد دولت یازدهم نیز مشابه دولت اصلاحات بود. اگر عملکرد معاونت را که خود خانم مولاوردی چه در توییتر و چه در برنامه‌هایی که حاضر می‌شوند و توضیح می‌دهند دنبال کنیم، عملاً با چند تفاهمنامه که میزان موفقیت آن مشخص نیست مواجه می‌شویم.

در نگاه آقای قالیباف، مهم‌ترین مسائل و مشکلات حوزه زنان و خانواده چیست؟
دولت مردم معتقد است در کشوری که مردان به تنهایی سکان‌دار آن باشند و توسط مردان ساخته شده باشد، نیازها و خواسته‌های زنان دیده نشده و زیرساخت‌های لازم برای زنان را ندارد. نظر به این‌که امروز بیش از 60 درصد صندلی‌های دانشگاه‌ها را دختران در اختیار دارند و بیشترین مدارج علمی و نخبه‌ها در میان دختران هستند، اما تقریباً هیچ سهمی از سکان‌های اصلی اداره کشور را در اختیار نگرفته‌اند.

وقتی زنان و دختران پس از سال‌ها تحصیل و هزینه نتوانند جایگاه هم‌شأن و منزلت خود را به‌دست آوردند، در نتیجه در مسیری قرار می‌گیرند که ماحصل آن جایگاه ایران در بالاترین شاخصه‌های جراحی زیبایی، استفاده از لوازم آرایشی، افزایش طلاق، افزایش اعتیاد و کاهش امید به زندگی می‌شود.

دولت‌ها موظف به ایجاد بستر و زیرساخت‌های مناسب برای حضور اجتماعی زنان هستند تا آنها بتوانند جایگاه خود را در جامعه پیدا کنند. وقتی گفته می‌شود زنان نسبت به مردان قدرت تحلیل و تمرکز بیشتری در انجام امور متعدد کاری دارند، قدرت مدیریتی بیشتری دارند، توجه بیشتری به جزئیات دارند، توانمندی و یادگیری بالاتری دارند و... به این معنی است که زنان می‌توانند در اداره امور کشور سهم بالاتر و بازدهی بسیار بیشتری داشته باشند؛ اگرچه حضور زنان در سطح مدیران کلان می‌تواند زمینه‌ساز شرایط کار زنان در حوزه مشاغل خانگی و فضای مجازی باشد و این مشاغل توسعه بیابد و البته نه به این شیوه دولت یازدهم که این 700 هزار شغلی که ایجاد شده نه پایدار است نه دارای بیمه و امنیت.

اعتماد به زنان یعنی ریسک و شجاعت برای سپردن پل دو طبقه طبیعت به دختر خانم 21 ساله. که نتیجه آن می‌شود خلق شاهکاری در سطح کشور و خاورمیانه. توجه به دغدغه زنان یعنی توانمندسازی زنان سرپرست خانواری که مسؤولیت اداره خانواده را برعهده دارند.

دکتر قالیباف در عرصه مدیریت شهری ستادی را راه‌اندازی کردند که زنانی که به هر دلیل از فوت همسر و بیماری و طلاق و بدسرپرستی ناچار شده‌اند به تنهایی بار زندگی و تأمین معیشت خانواده و فرزندان را به‌عهده بگیرند، با ورود به این ستاد در مدت کمتر از 2 سال تبدیل به فردی توانمند با داشتن تخصص و مهارتی درآمدزا شده و صاحب شغل و بیمه و آینده می‌شوند. بنابراین قطعاً آقای قالیباف در سطح ملی طرح‌های توانمندسازی برای دیگر زنان سرپرست خانوار را در سطح کلان اجرا کرده و نهایتاً نتایج بزرگ‌تری به‌دست می‌آیند. همچنین تخصیص 100 هکتار از فضاهای عمومی شهر در چهار پهنه که روزانه 7000 بازدیدکننده دارد، یک امر زیرساختی است که حاکی از توجه مدیریت ایشان به سهم دختران و زنان از فضاهای عمومی شهر و غنی‌سازی اوقات فراغت و آموزش و توانمندسازی زنان است.

نگاه دولت آقای قالیباف به حوزه زنان، با نگاه کدام‌یک از دولت‌ها به این حوزه قرابت و نزدیکی بیشتری دارد؟
”دولت مردم" صاحب فکر و ایده و برنامه در حوزه زنان است و با شرایط موجود جامعه برای تأمین نیازها و خواسته‌های این بخش از جمعیت، برنامه‌های خود را اجرا خواهد کرد. زنان امروز این سرزمین زنانی صاحب فکر، توانمندی، ایده، قدرت تحلیل و صاحب نگرش و علم هستند. لذا قطعاً نگرش اصلی به حوزه زنان بالابردن سطح مشارکت در راستای اداره کشور است.

با نگاهی به کارنامه مدیریتی دکتر قالیباف، می‌توان موفقیت ورود زنان به حوزه کاری ایشان را حدود دو دهه قبل و در دوره فرماندهی ایشان بر نیروی انتظامی یافت. توجه جدی به زنان و استفاده از توان مدیریتی آنها در اواخر دهه 70 از نیروی انتظامی و در زمان فرماندهی محمدباقر قالیباف شکل گرفت. ایجاد پلیس زنان در پایتخت هرچند در نظر برخی از منتقدان طرحی لوکس و غیرعملی می‌نمود، اما مطالعات کاربردی و کارشناسی نشان می‌داد که به‌کارگیری مأموران انتظامی زن به‌واسطه نیازهای اجتماعی و در ارتباط مستقیم با زنان جامعه بود. به طوری‌که امروز 7200 پلیس زن در مجموعه نیروی انتظامی مشغول به خدمت هستند.

به عبارت دیگر افزایش جمعیت، رشد بزهکاری و جرم در جامعه و افزایش ضریب سلامت و صحت مأموریت‌های انتظامی ایجاب می‌کرد تا از استعداد و توانایی‌های بانوان برای پیشگیری از تخلفات، بزهکاری‌ها و همچنین کشف جرایم و مقابله با مجرمین استفاده منطقی در چارچوب ارزش‌های اسلامی، اخلاقی و حدود احکام و مقررات شرع انجام شود. تجربه موفق استفاده از زنان در برقراری نظم و امنیت در شهر تهران از یک سو و از سوی دیگر بررسی ریشه‌ای مشکلات زنان و دختران در تهران، باعث شد تا محمدباقر قالیباف در شهرداری تهران کالبد شهری پایتخت را از یک قالب کاملاً مردانه خارج کرده و در ارائه خدمات شهری و اجتماعی به شهروندان توزیع عادلانه‌ای‌ داشته باشد.

این تجربه موفق بهر‌ه‌مندی از حضور زنان در برقراری نظم و امنیت در شهر تهران از یک سو و از سوی دیگر بررسی ریشه‌ای مشکلات زنان و دختران در تهران، باعث شد تا محمدباقر قالیباف در شهرداری تهران کالبد شهری پایتخت را از یک قالب کاملاً مردانه خارج کرده و در ارائه خدمات شهری و اجتماعی به شهروندان توزیع عادلانه‌ای داشته باشد.

ایشان زمانی‌که در نیروی انتظامی بودند برای تشکیل پلیس زن اقدامات گسترده‌ای را انجام دادند و به‌رغم همه موانعی که وجود داشت، ایشان توانست پلیس زن را شکل دهد. حضور زنان مشاور و بخش مشاوره در کلانتری‌ها نمود خوبی از این طرز تفکر ایشان در حوزه فرهنگی و اجتماعی است. طبیعی است که ایشان همین رویکرد و نگاه را بیش از زمانی‌که در ناجا داشتند، در شهرداری تهران دنبال کردند و در دولت هم با جزئیات بیشتری ادامه خواهند داد.

آیا "دولت مردم" برنامه‌ای برای حضور بیشتر زنان در مناصب مدیریتی دارد؟ در دولت آقای قالیباف چند زن در رده‌های بالای مدیریتی حضور خواهند داشت؟ آیا وزیر زن در دولت شما خواهیم داشت؟
دولت مردم معتقد است که با توجه به این‌که در جامعه ما باورهای دینی، مذهبی و فرهنگ ایرانی حاکم است، باید با اوج تدبیر و عقلانیت از همه ظرفیت‌های موجود برای رفاه حال زنان استفاده شود و باور دولت مردم بر شایسته‌سالاری است.

اگرچه مسؤولیت‌های اجتماعی نباید مانع ایفای نقش مادری و همسری زن در خانواده باشد، اما اگر قبول داشته باشیم خانواده مهم‌ترین رکن و اساس جامعه است، باید بپذیریم که زنان پایه و اساس خانواده هستند و در کنار رسالت عظیمشان باید به فکر ایجاد نشاط و پرکردن اوقات فراغت آنها باشیم و همچنین به سلامت جسمی و روحی آنها توجه ویژه‌ای داشته باشیم.

در حوزه تسهیلات شغلی برای زنان شاغل، چه برنامه‌هایی مدنظر دارید؟ آیا تسهیلات شغلی موجود را کافی می‌دانید یا برنامه ویژه‌ای مدنظر دارید؟
حدود 35000 قانون مصوب در حوزه زنان و خانواده وجود دارد. 230 سند در حوزه زنان داریم که متأسفانه بعد از سی سال هرگاه به یک منصب می‌رسیم، دوباره می‌گوییم نقطه سرخط. یعنی نه پژوهشی داریم نه بانک اطلاعاتی داریم، نه مشکلات و مسأله‌ حوزه زن و خانواده را احصا کرده‌ایم، نه اولویت‌ها و فرصت‌ها و تهدیدها را شناخته‌ایم و هرکسی که وارد این حوزه می‌شود، متأسفانه باسلیقه‌ها و گرایش‌های خودش به موضوع‌ و چالش‌های زنان می‌پردازد. اول این‌که باید بدانیم این جایگاه، جایگاه سیاسی نیست. این‌ جایگاه مطالبات زنان و حل مشکلات خانواده است. و برای شناخت مسأله اولین ویژگی مسأله و پرداخت اولویت باید به اصطلاح جامعه‌شناسی آحادی باشد. یعنی گستره وسیعی از جامعه را بپوشاند که قابلیت طرح و برنامه‌ریزی داشته باشد.

با نگاهی به اطراف خودمان و بررسی ارقام و آمار می‌توانیم مسأله‌یابی کنیم و نیازمند پرهیز از افراط و تفریط هستیم و باید در سیاست‌گذاری و برنامه‌ها بین شخصیت اجتماعی و خانوادگی توازن و تعریف مشخصی قائل شویم و مرزهای بهتری را مشخص کنیم. موضوع زن و خانواده امروز دستاویز شعارزدگی شده است و گاهی به حراج گذاشته می‌شود.

لطفاً درخصوص برنامه‌های خود برای زنان خانه‌دار توضیح بفرمایید؟
رسیدگی به وضعیت و موضوع زنان و جوانان از اولویت‌های مهم و در دستورکار دولت محسوب می‌شود. زیرا این دو قشر بخش عمده‌ای از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند. با توجه به این‌که 50 درصد جمعیت را زنان تشکیل می‌دهند، ایجاد محافل و محیط‌های اختصاصی ویژه زنان از اهمیت بالایی برخوردار است. دولت مردم هیچ زمانی به دنبال دیوارکشی و تفکیک جنسیتی نبوده و همه برنامه‌های آن در حوزه مسایل فرهنگی و اجتماعی و ورزشی، خانواده‌محور است.

‌راه‌اندازی بوستان‌های ویژه بانوان، شهربانوها، سالن‌های ورزشی اختصاصی بانوان، کتابخانه بانوان و مکان‌هایی از این دست توسط شهرداری، خوشبختانه با استقبال ویژه‌ای از سوی مردم مواجه شده است. بازدید روزانه 7000 نفر از این بوستان‌ها ضرورت این امر را روشن می‌کند که احداث مجموعه شهربانو توانسته است اوقات فراغت زنان و خانواده‌ها را در محور فرهنگی، آموزشی، هنری تقویت کند.

باور ما این است که موضوع حجاب و عفاف، یک موضوع مقطعی نیست و بهترین راه جلوگیری از منکر، توسعه معروف است و ایجاد فضاهای اختصاصی زنان در راستای توسعه معروف است. نقش زنان در جامعه از نقش مردان مهم‌تر است، چنان‌که امام خمینی(ره) در این باره فرمودند: اصلاح جامعه به دست بانوان صورت می‌گیرد و همه سعادت و شقاوت جامعه به‌دست زنان است.

موضوع بیمه زنان خانه‌دار هم که در دولت‌های مختلف به نتیجه نرسیده است، در دولت مردم مورد بررسی قرار گرفته و موانع موجود به سرعت رفع خواهد شد.

به جز این موارد، عمده‌ترین برنامه‌های آقای قالیباف در حوزه زنان و خانواده چه خواهد بود و مهم‌ترین قشر از زنان برای سیاست‌گذاری در برنامه‌های آقای قالیباف کدام قشر است؟
آن‌چه در عصر حاضر ذهن اندیشمندان و جامعه‌شناسان را به خود مشغول ساخته، مسائل مربوط به خانواده است که از منظر اسلام عواملی برای تحکیم بنیان خانواده وجود دارد. خانواده به‌عنوان مهم‌ترین کانون بشری، عنصر اساسی در تشکیل، پیشرفت و موفقیت یک جامعه و ملت است، لذا سعادت هر جامعه‌ای منوط به نیک‌بختی خانواده‌های آن جامعه است. بنابراین، باید هرچه بیشتر در جهت نیل به سعادتمندی آن کوشید. که دست‌یابی به این مهم تنها از طریق شناسایی کامل عوامل تحکیم بنیان خانواده، امکان‌پذیراست.

محمدباقر قالیباف در دوره مدیریت شهری خود، سند تحکیم بنیان خانواده را به عنوان یکی از موضوعات اولويت‌دار در شهرداری تهران تدوین و موضوعات پیش از ازدواج تا فرزندآوری و فرزندپروری را تنظیم کرد. تحکیم خانواده اساس هدایت جامعه و کاهش آسیب‌های اجتماعی است و تقویت بنیان و کیان خانواده می‌تواند نقش به‌سزایی در کاهش بدرفتاری‌ها و ناهنجاری‌های اجتماعی داشته باشد. در بحث تحکیم خانواده موضوعات متعدد و فعالیت‌های مختلفی مدنظر است که برای اجرای هرچه بهتر آن‌ها فعالیت‌های دقیق و منظم در حال انجام است.

در نگاه شما مهم‌ترین آسیب‌های اجتماعی مربوط به حوزه زنان و خانواده چیست و چه برنامه‌هایی در این حوزه مدنظر دارید؟
مسأله آسیب‌های اجتماعی در دهه اخیر به هر جهت مسأله مهمی برای کشور است، به طوری‌که شاهد ورود مقام معظم رهبری نیز به این موضوع بوده‌ایم. عدم اعتماد به زنان منجر به ایجاد آسیب‌های زیادی در حوزه زنان شده است. محمدباقر قالیباف بارها عنوان کرده بود: بر این باور هستیم که جامعه‌ای موفق است که به ظرفیت سرمایه‌های اجتماعی خود توجه کند و از زنان در همه ابعاد جامعه استفاده کند. به اعتقاد او باید دید نقش کدام انسان بهتر و مؤثراست. زنان در همه عرصه‌های اجتماعی و اقتصادی و... حق شرکت دارند زیرا در باور اسلامی ما نیز همین‌گونه است.

توجه به مطالبات زنان، مطالبات به‌حقی است و همه باید پاسخگو باشند اما متأسفانه وقتی به بحث زنان نگاه می‌کنیم،‌ می‌بینیم این عادت یا فرهنگ است که مردان می‌خواهند جایگاه زنان را تعریف کنند. در صورتی‌که این خود زنان هستند که باید این کار را انجام دهند. ما به دنبال برابر جنسیتی نیستیم، بلکه به دنبال عدالت جنسیتی هستیم و در دولت مردم با دنیا با رویکرد عدالت جنسیتی با شاخص‌های مبتنی بر اسلام صحبت خواهیم کرد.

به نظر شما مهم‌ترین چالش‌هایی که در حوزه زنان و خانواده با نظام بین‌الملل وجود دارد چیست و چه برنامه‌هایی در این زمینه دارید؟
رهبر انقلاب مسأله زنان و خانواده را اولویت اول کشور دانسته‌اند، اما در فضای مطالبه‌گری موجود، مسأله زنان نه تنها اولویت اول کشور نیست، بلکه به نظر من این حوزه در اولویت دسته چندم برخی کاندیداها هم قرار نگرفته است و این مسأله جای تأسف دارد و وقتی از ریاست جمهور درباره این حوزه سؤال می‌شود، به پاسخ‌هایی توصیفی، خبری و تکریمی مانند این‌که خانواده مهم است و بنیادی‌ترین نهاد جامعه است، بسنده می‌کند. عموماً در دولت‌ها مرکز امور زنان ریاست جمهوری را جدی نمی‌گیرند و پروژه‌های حوزه زنان و خانواده، پروژه‌هایی با اولویت بسیار پایین هستند. امروز طرح‌های زیادی در حوزه زنان بر زمین مانده، مانند بیمه زنان خانه‌دار، دورکاری و مسائلی از این باب که قرار است به وضعیت خانواده کمک کند. در حوزه زنان دو مسأله وجود دارد؛ یکی وضعیت موجود و دیگر چشم‌انداز است و این دو همواره در کارهای اجرایی با هم خلط می‌شوند. گرچه افزایش تعداد نمایندگان زن و یا حضور وزیر زن در کابینه دولت یک شاخص بین‌المللی است، اما امروز نیازهای حوزه زنان فراتر از حتی وزارت و مدیریت است. ما در ابتدا باید طبقات مختلف زنان را از یکدیگر تفکیک کنیم و متناسب با جایگاه و طبقه آنها برنامه‌ریزی مناسبی برای رفع مشکلات زنان آن طبقه صورت دهیم.

یک نکته بسیار مهم در حوزه زنان و خانواده، بحث اوقات فراغت زنان در شهرهای کوچک است. به میزانی که از تهران و کلانشهرها فاصله می‌گیریم، محدودیت در گذران اوقات فراغت زنان بیشتر می‌شود. ما شهرهایی داریم که نهایت اوقات فراغتشان این است که پنجشنبه‌ها به بهشت‌زهرا بروند؛درحالی‌که ایجاد فضای امن اجتماعی- تفریحی کار سختی نیست. ماندن زنان در خانه برای آنان افسردگی می‌آورد و یا منجر به آن می‌شود که وقتشان را با تماشای تلویزیون پر کنند؛ درحالی‌که گاهی چند کانال بیشتر دردسترس نیست که موجب می‌شود افراد به ماهواره روی آورند یا حتی در برخی نقاط گیرنده دیجیتال نیز قابل دسترسی نیست.

همچنین بررسی موضوع زنان و خانواده تنها به ایجاد اشتغال و ازدواج ختم نمی‌شود. باید بدانیم مفهوم عدالت جنسیتی دارای ظرفیت قابل تأملی برای کشورهای اسلامی است؛ اگرچه هنوز ابعاد مختلف آن در عرصه‌های فردی، خانوادگی و اجتماعی به طور کامل تبیین نشده است.

انتهای پیام/ 930610

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پربازدیدترین