پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۳۴۲۳۸
تاریخ انتشار: ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۰۹:۲۱
بررسی برنامه‌های کاندیداها برای زنان و خانواده
وعده‌های انتخاباتی در حدودی قابل پذیرش هستند که در قوانین و اسناد بالادستی همچون قانون اساسی و برنامه توسعه پنج‌ ساله، سند چشم‌انداز بیست ساله و... بگنجند و در صورت مغایرت، غیر قابل اجرا خواهند بود.


حدود نیمی ‌از جمعیت کشور را زنان تشکیل می‌دهند. بدیهی است کسب رضایت این قشر و توجه به مطالبات ایشان، تأثیر سرنوشت‌سازی در نتیجه انتخابات خواهد داشت و نحوه تحقق این وعده‌ها پس از پیروزی در انتخابات نیز قطعاً در سرنوشت کشور مؤثر است. از همین روی دیدگاه‌ها و برنامه‌های نامزدهای ریاست جمهوری در زمینه مسائل زنان را در این گزارش مورد نقد و بررسی قرار می‌دهیم.

به گزارش مهرخانه، وعده‌های انتخاباتی در حدودی قابل پذیرش هستند که در قوانین و اسناد بالادستی همچون قانون اساسی و برنامه توسعه پنج‌ ساله، سند چشم‌انداز بیست ساله و... بگنجند و در صورت مغایرت، غیر قابل اجرا خواهند بود.

قانون اساسی اصل بیست و یکم را اختصاص به حقوق زن داده و دولت را موظف کرده است «حقوق زن را در تمام جهات با رعایت موازین اسلامی ‌تضمین کند». همچنین در اصول دیگری از جمله اصول دهم و بیستم چند محور را در خصوص حقوق زن ارائه می‌دهد که عبارتند از: حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، حمایت از جایگاه و وظایف مادری، تحکیم خانواده، تسهیل ازدواج و بیمه زنان دارای شرایط خاص. بر همین اساس و با توجه به آن‌چه در سال‌های اخیر مورد توجه و مطالبه زنان بوده است، وعده‌های انتخاباتی را در محورهای ذیل بررسی می‌کنیم.

ارتقا، کمی‌ و کیفی اشتغال
اشتغال زنان از دو جهت قابل توجه است؛ نخست از جهت به‌ کارگیری نیروی زن در مشاغل گوناگون، و دوم از جهت جایگاه شغلی زنان که همان جنبه کیفی اشتغال است. موضوع اشتغال آن‌چنان اهمیتی دارد که تمامی‌ کاندیداها درباره آن نظر خود را مطرح کرده‌اند. این موضوع ابعاد گسترده‌ای دارد، شامل اشتغال اقشار خاص زنان اعم از تحصیل‌کرده، سرپرست خانوار، زنان خانه‌دار و... که همگی این موارد باید در برنامه‌های یک دولت مورد توجه قرار گیرند.

اسحاق جهانگیری در سخنان خود زنان را مظلوم‌ترین اقشار می‌خواند و می‌گوید که مدیریت کشور باید دست زنان باشند. زن‌ها نيمي از جمعيت هستند و بايد در نيمي از اقتصاد و مديريت كشور فعال باشند. او از باب تأیید موضوع بیان می‌کند که زنان در دوره دولت یازدهم برای اولین‌بار سفیر شدند و ما در اين دولت سفیر و فرماندار زن داريم. او همچنین وعده داده که در کابینه آینده زن‌ها باید سهم مناسبی از کابینه داشته باشند. ضمن این‌که در سطوح مدیریتی دولت دوازدهم باید حضور پررنگی داشته باشند.

جهانگیری در حالی‌که بر لزوم ارتقاء جایگاه شغلی زنان صحه می‌گذارد، با این حال تاکنون برنامه و خط سیر مشخصی برای تحقق شعار انتخاباتی خود که همانا فعالیت زنان در نیمی‌ از مدیریت و اقتصاد کشور و سپردن مدیریت کشور به دست زنان است، ارائه نداده و مشخص نیست در این مسیر نگاه او به مسائلی همچون تشکیلات امور زنان، توانمندسازی و اشتغال زنان سرپرست خانوار، مشاغل خانگی، جذب زنان در اشتغال دولتی و بخش خصوصی و بسیاری مسائل دیگر در این حوزه چگونه است.

حسن روحانی نیز در خلال معرفی عملکرد دولت یازدهم در حوزه اشتغال زنان، سعی در تبیین دیدگاه خود دارد و با اعلام این‌که دولت یازدهم حدود 700 هزار شغل برای زنان ایجاد کرده و این‌که زنان ۵۳ درصد برای استخدام موفق شدند، می‌گوید با توجه به این‌که بیش از ۵۰ درصد از جامعه، زنان هستند و استعداد آنها برای کار و فعالیت زیاد است و در برخی زمینه‌ها استعدادشان بیش از مردان است، مسأله اشتغال آنها اهمیت دارد. او در بیان دیگری می‌گوید که ما برای پیشرفت و اشتغال زنان به صندوق رأی خواهیم رفت. شما می‌خواهید زنان را منزوی کنید. می‌خواهید زنان را به خانه بفرستید. ملت ایران و قانون اساسی این اجازه را  به شما نمی‌دهد.

روحانی به تبیین جزئیات حائز اهمیت و سؤالات بنیادین در زمینه رویکرد دولت آینده به ابعاد اشتغال زنان و جایگاه شغلی آنان نپرداخته و تنها به ذکر مثالی در خصوص نصب فرماندار زن اهل تسنن و مخالفت‌های مطرح‌شده با جنسیت و مذهب او اکتفا کرده است، ضمن آن‌که آمارها حاکی از آن است که در دولت یازدهم اشتغال زنان در بخش دولتی با کاهشی 60 درصدی همراه بوده؛ در حالی‌که مجموعاً میزان اشتغال در بخش دولتی تنها 10 درصد کاهش داشته است.

سید ابراهیم رییسی در خصوص اشتغال زنان می‌گوید ما حتماً اشتغال زنان را قبول داریم نه فقط برای زنان تحصیل‌‌کرده بلکه زنان غیرتحصیل‌‌کرده نیز نقش مهمی ‌دارند. هر جا زمینه‌‌ای برای ایفای نقش زن مطرح باشد، آنها حتماً می‌توانند نقش ایفا کنند. در پاسخ به کسانی که در این زمینه‌ها ایجاد شبهه می‌کنند باید بگویم من به این موضوع اعتقاد دارم و در سلوک عملی خانواده خود آن را اجرا کردم. او معتقد است که هر زنی که می‌تواند نقشی در جامعه داشته باشد، باید ایفای نقش کند و این ایفای نقش باید توأم با حفظ کرامت و حقوق شهروندی او باشد.

رییسی در برنامه‌های انتخاباتی خود به زنان سرپرست خانوار نیز توجه داشته و معتقد است زنان بی‌سرپرست باید مورد توجه مضاعف قرار گیرند؛ چراکه آنها هم دغدغه حفظ فرزند، هم دغدغه نقش پدری و هم دغدغه صیانت از خانواده را دارند. با این حال و با وجود اعلام رویکرد مثبت او به اشتغال زنان، برنامه مشخصی که نشان‌گر اولویت‌ها و راهکارهای او برای بهبود وضعیت اشتغال زنان چه به لحاظ کمی ‌و چه به لحاظ کیفی باشد، تاکنون ارائه نشده است.

محمدباقر قالیباف استفاده از نیروی کار جوان و استفاده از این ظرفیت را در کشور ضروری می‌بیند و معتقد است در سال‌های اخیر رانت‌ها و مفاسد اقتصادی موجود باعث بی‌توجهی و هدررفت این سرمایه شده است. او نداشتن شغل را عامل اصلی بسیاری آسیب‌های اجتماعی دامن‌گیر جامعه همچون طلاق، اعتیاد، حاشیه‌نشینی، کودکان کار، مهاجرت و افسردگی جوانان می‌داند و می‌گوید امروز فاصله بین افسردگی دختران تحصیل‌کرده در منزل با یک دختر جوان مؤثر برای رشد اقتصادی کشور و فعالیت‌های فرهنگی و تربیت جامعه ‌مان فقط داشتن یک کار است.

قالیباف مسأله زنان سرپرست خانوار را یکی از موضوعات جدی کشورمان می‌خواند و آن را از اولویت‌های برنامه‌های دولت قلمداد می‌کند. در میان کاندیداهای این دوره انتخابات، هرچند رییسی هم به موضوع زنان سرپرست خانوار توجه داشته، اما قالیباف تنها کاندیدایی است که بر ارتباط تنگاتنگ مشکلات و آسیب‌های اجتماعی با بیکاری تأکید داشته و برای رفع این مشکل، برنامه‌های نسبتاً مشخصی ارائه داده است. او همچنین به انتصاب زنان و جوانان در 13 درصد از مناصب مدیریتی در شهرداری اشاره دارد که حاکی از دیدگاه مثبت او در ارتقاء جایگاه شغلی این قشر جامعه است.

اما مصطفی میرسلیم نظر شفافی مبنی بر لزوم محدود ساختن اشتغال زنان ارائه داده و در پاسخ به سؤالی پیرامون دلیل عدم استخدام زنان پژوهشگر و مهندس در شرکت‌هایی که او عضو هیأت مدیره آنهاست می‌گوید که بانوان ریحانه هستند. حضور بانوان در محیط‌های کارگاهی و مشاغل سخت مناسب نیست و از شأن آنان به دور است.

همچنین مصطفی ‌هاشمی‌طبا با اتخاذ رویکردی انقباضی و شفاف در خصوص نحوه به کارگیری زنان در مناصب مدیریتی می‌گوید، در دولت جناب آقای روحانی تعداد زنان و مسؤولیت ایشان کمتر بوده است. البته، این به معنای غفلت این دولت نبوده اما به هر حال مردان رکن اصلی مدیریت را تشکیل می‌دهند و این امر تقریباً در دولت‌های آینده نیز تغییر محسوسی نخواهد داشت.

او اعلام می‌کند که در برنامه‌های خود بر قشر خاصی از زنان تمرکز نداشته اما به‌خصوص باید از زنان سرپرست خانوار، آسیب‌دیدگان اجتماعی و زنانی که با کار زندگی خود را اداره می‌کنند حمایت علمی، حقوقی و مالی کرد.

چنان‌که این بررسی مختصر نشان می‌دهد اغلب کاندیداها دغدغه اشتغال زنان را مطرح کرده و برخی طرح‌هایی نیز در این زمینه دارند، اما نوع نگاه آنان به این مقوله اندکی متفاوت است. در دولت اصلاحات بر اساس شاخص‌های توسعه مطرح در جهان، افزایش کمی ‌و کیفی اشتغال زنان نشانه میزان توسعه‌یافتگی جامعه بود و این نوع ارزش‌گذاری، در کنار سایر آموزه‌های فمینیستی و همچنین آثار فرهنگی و اجتماعی ناشی از سیاست‌های اقتصادی دولت‌های قبلی و همچنین تغییر در نظام ارزش‌گذاری و سبک زندگی و باورهای مردم همسو با مدرنیته،‌ میل به اشتغال و تقاضا برای آن را در زنان بسیار افزایش داد.

افزایش جهشی و چشمگیر حضور دختران در دانشگاه‌ها نیز این روند را تسریع کرد و گسترش داد و به همین دلیل آثار منفی اجتماعی و فرهنگی آن خیلی زود در جامعه نمایان شد؛ افزایش میزان تجرد دخترانی که به‌خصوص در شهر‌های کوچک و روستاها همسر هم‌کفو از لحاظ تحصیلات و درآمد سراغ نداشتند، کاهش جذابیت ازدواج و افزایش جسارت و امکان طلاق برای دختران و زنانی که استقلال مالی داشتند، افزایش بیکاری مردان به دلیل حضور زنان در بازار کار با فرصت‌های شغلی ناکافی و به همین ترتیب، کاهش میزان ازدواج به دلیل بیکاری مردان و بروز پاره‌ای مشکلات در خانواده از لحاظ رابطه همسران و رابطه مادر و فرزند و جایگاه تربیتی مادر شاغل در خانواده، از جمله آثار افزایش اشتغال زنان بود.

به همین دلیل پس از دولت اصلاحات، تأکید بر خانواده‌گرایی و متناسب‌سازی اشتغال زنان با نقش‌های مادری و همسری به گفتمان غالب جامعه تبدیل شد و طرح‌هایی مانند دورکاری، کاهش ساعت اشتغال زنان و افزایش مرخصی زایمان به اجرا گذارده شده و در کنار آن بحث‌های نظری و مبنایی‌تری برای متناسب‌سازی نظام شغلی کشور با اشتغال زنان و نقش‌های جنسیتی آنان مطرح گردید که البته اغلب خروجی قابل اجرا نداشته و طرح‌های قبلی نیز با مشکلات متعددی برای زنان شاغل و کارفرما همراه بوده و بعضاً حتی عملی نشده یا در مقیاس بسیار محدودی اجرا شده که این مشکلات باید ریشه‌یابی و اصلاح شود، اما به هر حال این رویکرد، حرکتی رو به جلو در جهت افزایش حضور اجتماعی و توانمندی زنان در عین حفظ خانواده و کارکردهای مثبت آن بود که باید ادامه پیدا می‌کرد و بهینه می‌شد، اما با روی کار آمدن دولت یازدهم و پیش گرفتن رویه دولت اصلاحات در حوزه زنان، مجدد با چالش‌های آن نوع سیاست‌گذاری‌ها روبه‌رو شدیم؛ سیاست‌گذاری‌هایی که این‌بار هم در وعده‌های انتخاباتی کاندیداها شاهد آن هستیم و طرح مجدد وعده برای افزایش اشتغال زنان بدون رعایت ملاحظات خاص زنان شاغل و بدون در نظر گرفتن آثار منفی‌ایی که در گذشته مشاهده شده، نگران‌کننده است.

تشکیلات امور زنان و خانواده
وجود سازمان و تشکیلاتی که مطالبه‌گر حقوق زنان و رسیدگی به مسائل خاص آنها در سطح ستادی و حاکمیتی باشد، می‌تواند نقش مؤثری در تحقق مطالبات آنها داشته باشد. وجود چنین تشکیلاتی باعث جذب بودجه اختصاصی و در اولویت قرار گرفتن مسائل زنان و خانواده و پیگیری اسناد بالادستی مرتبط با این حوزه می‌شود که مورد تأیید قانون اساسی نیز است. با این حال در بین نامزدهای این دوره ریاست جمهوری چندان به تبیین دیدگاه‌ها در این مورد پرداخته نشده و تنها ابراهیم رییسی دیدگاه خود را در این خصوص مطرح کرده است. او می‌گوید تاکنون در دولت‌های مختلف مشاور امور زنان وجود داشته است. به نظر مسأله زنان گسترده‌تر از حوزه مشاورت است و باید ساختار مناسبی برای اجرای سیاست‌ها و قوانین مربوط به حمایت از خانواده ایجاد شود. این ساختار نه فقط در یک بخش دولت بلکه باید در همه مجموع دولت ایجاد شود. ما امروز سیاست‌های کلی نظیر جمعیت و حمایت از خانواده را داریم و من حوزه مشاورت را برای پیگیری مشکلات این حوزه کافی نمی‌دانم.

این در حالیست که ساختار امور زنان در بدنه دولت در انتهای دولت دهم از مشاور رییس‌جمهور به معاونت ارتقاء یافت، هرچند دفاتر امور بانوان که در کلیه دستگاه‌های اجرایی به عنوان بازوان اجرایی مشاور رییس‌جمهور در دستگاه‌ها عمل می‌کردند در دولت یازدهم لغو شده و تنها به وجود معاونت در خود بدنه کابینه اکتفا شد.

گسترش عفاف و حجاب
اسحاق جهانگیری برخوردهای فیزیکی به عنوان امر به معروف را مورد انتقاد قرار داده و آن را کارساز ندانسته و زمینه‌ساز بدبینی جوانان به مسأله حجاب می‌داند و می‌گوید این‌که امر به معروف را معنا کنیم در چهار تار موی دختران در خیابان، آن را تنزل می‌دهد.

روحانی تاکنون در زمینه عفاف و حجاب برنامه‌ای ارائه نداده و تنها به برحذر داشتن جوانان از آن‌چه که از نظر او طرز فکر جناح مقابل است پرداخته و می‌گوید اگر شما جوانان در خانه بنشینید بدانید در پیاده‌رو‌های ما هم دیوار خواهد بود. آنها روزی در جلسه‌‌ای تصمیم گرفتند که در تهران و در پیاده‌رو دیوار بکشند و پیاده‌‌رو زنانه و مردانه ایجاد کنند. او همچنین به صدور بخشنامه تفکیک جنسیتی در دوره قبل انتقاد کرد.

اما رییسی رعایت حجاب را طبق قانون و شرع لازم و واجب دانسته و اصل در حجاب را رعایت پاکدامنی و حیا دانسته و هر نوع پوششی که متناسب با فرهنگ و اقلیم هر منطقه بتواند این منظور را محقق سازد، اعم از پوشش چادر، مانتو و لباس محلی را قابل قبول می‌داند. او همچنین تأکید می‌کند که همه اعم از زن و مرد باید حیا داشته باشند و حیا تنها برای زنان نیست.

رییسی برنامه خود در گسترش عفاف و حجاب را اجرای مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی در این خصوص می‌داند که برای 22 دستگاه کشور وظیفه مشخص کرده است و با توجه به این‌که مسأله حجاب یک مسأله فرهنگی است، محول کردن اجرای این مصوبه به وزارت کشور را اشتباه می‌داند. در برنامه او اجرای مصوبات عفاف و حجاب وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد و دستگاه‌های فرهنگ‌‌ساز و سازمان‌های الگوساز است؛ چراکه در این صورت نوبت به اقدامات انتظامی‌خیلی دور می‌رسد و این اقدامات هم در مورد کسانی است که هنجارشکنی‌های زیادی در جامعه انجام می‌دهند و در مورد آنها قانون وجود دارد.

سایر نامزدهای ریاست جمهوری تاکنون برنامه‌ای در حوزه عفاف و حجاب معرفی نکرده‌اند.

تسهیل ازدواج و تحکیم خانواده
تسهیل ازدواج جوانان موضوعی چندوجهی است که با مسائل فرهنگی، اقتصادی و سیاست‌گذاری‌های دولت‌ها ارتباط دارد. با تأکید اصل دهم قانون اساسی تمامی ‌قوانین و مقررات و برنامه‌ریزی‌ها باید در جهت آسان کردن تشکیل خانواده و تحکیم آن باشند. با این وجود، تأخیر در ازدواج جوانان و افزایش آمار طلاق به مهم‌ترین معضلات اجتماعی ما تبدیل شده است و حتی مشکل بزرگ و استراتژیکی چون کاهش نرخ رشد جمعیت و نیز گسترش بسیاری از آسیب‌های اجتماعی ارتباط مستقیمی ‌با این موضوع دارد. لذا برنامه دولت آینده برای آسان کردن ازدواج و حفظ استواری خانواده‌ها اهمیت بسیار بالایی دارد.

جهانگیری ضمن طرح افزایش سن ازدواج به عنوان یکی از مشکلات امروز جامعه، دلیل آن را فراهم نبودن زمینه آشنایی مستقیم دخترها و پسرها و تداوم فضای سنتی بر این روابط علی‌رغم تغییر فضای دنیا و کشور معرفی کرد. به بیان او در محیط دانشگاه و کار برخی مدعی هستند که باید تفکیک جنسیتی صورت گیرد و اگر در خیابان هم با هم ارتباط داشته باشند، به مسأله اجتماعی تبدیل می‌شود. ما باید به جوانمان اعتماد کنیم و زمینه آشنایی را برایشان به‌‌وجود آوریم و از هم خواستگاری کنند. لازم به ذکر است در این دیدگاه شاهد برنامه‌ای که وظایف دولت را در رفع این مشکل تبیین نماید نیستیم و به نظر می‌رسد که باید به مسائل دیگری نیز در ازدواج جوانان توجه کرد؛ همچون مشکلات فرهنگی، اقتصادی، اشتغال و وظایف دستگاه‌ها در تسهیل ازدواج جوانان که سابقه قانون‌گذاری هم دارد، هرچند اجرا نشده است. جهانگیری در خصوص موضوع تحکیم خانواده برنامه‌ای ارائه نداده است.

روحانی سخنی درباره تسهیل ازدواج به میان نیاورده است. او صیانت از خانواده را ضروری برشمرده و از نظر او انسجام و حیات خانواده‌ها در جامعه ما تا حدی از بین رفته است و همین موضوع اثرات بعدی را هم به دنبال خواهد داشت که باید جلوی آن‌را بگیریم. ما باید کاری کنیم که خانواده‌های ما استحکام داشته باشد، یکی از عوامل و دلایل مشکلات اجتماعی این است که استحکام خانواده از بین رفته است. با وجود این‌که روحانی تزلزل خانواده‌ها را مورد توجه قرار داده است، اما ریشه‌شناسی و برنامه‌ای برای حل این معضل، در برنامه‌های او معرفی نشده است.

رییسی در ارتباط با تشکیل خانواده معتقد است باید جنبش ملی تشکیل خانواده شکل بگیرد و همگان در آن سهم و نقش ایفا کنند. او عمل به سیاست‌های مصوب کشور را در برنامه خود قرار داده و معتقد است که اکنون زمان و میدان اجرا رسیده است و سیاست‌های ابلاغی مقام معظم رهبری در حوزه حمایت زن و خانواده باید اجرایی شود.

رییسی طلاق را نیز معلول علل مختلفی نظیر بحث‌های مالی، بیکاری، اعتیاد و دیگر موارد می‌داند و بیان می‌کند که مسأله حقوقی در خانواده روبنایی است. آن‌چه زیربنای خانواده و ازدواج است مودت و رحمت بین زن و شوهر است. راه آسیب دیدن مودت و عاطفه در میان زن و شوهر دادگاه نیست بلکه بزرگ‌ترها باید نقش ایفا کنند.

قالیباف موضوع تسهیل ازدواج جوانان را در استفاده از ظرفیت جوانان به صورت کلی مطرح کرده و می‌گوید ما از ظرفیت جوانان استفاده نکردیم و در سال 1400 نیز بخشی از جامعه ما پیر خواهند بود. بنابراین، باید نرخ رشد جمعیت را به حد مطلوبی برسانیم. او عامل اصلی طلاق و سایر معضلات اجتماعی را نداشتن شغل می‌داند و به‌تبع در برنامه‌های اشتغال او راهکار حل این معضلات وجود دارد.

میرسلیم و‌ هاشمی‌طبا برنامه‌ای در این خصوص معرفی نکرده‌اند.

تسهیل مادری
ارائه تسهیلات مناسب به مادران یکی از مهم‌ترین راه‌های خروج از بحران جمعیتی است. این موضوع در اصل بیست و یکم قانون اساسی و نیز بند سوم سیاست‌های کلی جمعیت مورد توجه قرار گرفته است و از طرفی نیز با وضعیت اشتغال زنان ارتباط تنگاتنگی دارد. شرایط اشتغال زنان تأثیر مستقیمی ‌بر فرزندخواهی آنها دارد. ارائه تسهیلاتی همچون کاهش ساعت کار، ساعت کاری شناور، دورکاری، افزایش مرخصی زایمان، فراهم کردن مهد کودک در نزدیکی محل کار مادر و... همگی شرایطی را فراهم می‌آورند تا تمایل زنان شاغل به فرزندآوری بالا رود. در کنار این تسهیلات، ضروری است تا دولت‌ها شرایطی را نیز برای تشویق مادران غیر شاغل به فرزند آوری فراهم کنند.

جهانگیری در این زمینه صرفاً بر ضرورت توجه به نقش پر اهمیت مادر در برنامه‌ها تأکید کرده است.

رییسی زدودن اضطراب و نگرانی و حفظ آرامش زنان در کنار فعالیت در عرصه‌های اجتماعی را زمینه‌ساز آمادگی زنان برای ایفای نقش مادری و نقش اجتماعی در کنار هم می‌داند و معتقد است که این اضطراب وقتی زدوده می‌شود که زنان احساس کنند سازوکارهای کشور حامی ‌آنهاست. سازوکار حمایت از زنان فقط قانونگذاری نیست یا این‌که فقط دستگاه قضایی اقدام کند. بلکه همه سازوکار کشور باید از زنان در جهت ایفای نقش مادری و نقش اجتماعی در جامعه حمایت کند. سازوکار‌های کشور باید آهنگ حمایت از ایفای نقش زنان در ارتقاء جامعه را داشته باشد.

سایر کاندیداها در خصوص تسهیل مادری و حمایت از نقش مادر برنامه ای معرفی نکرده اند.

حضور زنان در عرصه‌های ورزشی
جهانگیری بر روی حضور زنان در استادیوم‌های ورزشی تمرکز کرده و معتقد است که دولت باید دلیل مخالفت با حضور زنان در استادیوم‌ها را شناسایی و مرتفع کند.

روحانی حضور زنان در عرصه‌های ورزشی جهانی را مورد تقدیر قرار داده و آن را باعث نشاط در جامعه می‌داند و قومیت و مذهب را مانع این حضور نمی‌داند.

رییسی نیز بر رعایت و اجرای حقوق شهروندی در خصوص زنان تأکید دارد و‌ هاشمی‌طبا ورزش برای زنان را لازم‌تر از مردان می‌داند و آن را از باب حفظ سلامت جامعه مورد توجه قرار داده است و می‌گوید چون بخش بزرگی از آن‌ها پس از تحصیل خانه‌دار می‌شوند و به دلیل زایمان و بچه‌داری، باید از لحاظ جسمانی قوی باشند.

بیمه زنان خانه‌دار
یکی از مهم‌ترین مطالبات زنان کشور تحقق بیمه اقشار مختلف زنان اعم از خانه دار و سرپرست خانوار و... است که سال‌هاست در دستور کار دولت‌ها بوده و همچنان به سرمنزل مقصود نرسیده است.

تنها نامزدی که در خصوص این موضوع به طرح دیدگاه خود پرداخته، رییسی است. از نظر او بیمه زنان خانه‌‌دار حتماً باید اجرایی شود و ما نسبت به آن تأکید داریم. همچنین بیمه زنان روستایی و عشایری حتماً باید اجرایی شود؛ چراکه زنان عشایر در کنار مردان و حتی در مواقعی برتر از مردان سهم مهمی‌ در تولید دارند. زنان روستایی و عشایر در کنار زنان خانه‌دار باید احساس کنندکه سازوکارهای کشور در جهت حمایت از آنها حرکت می‌کند. اما او نیز به چگونگی اجرای این طرح که حدود 15 سال در پیچ و خم اجرا باقی مانده است اشاره‌ای نداشت.

انتهای پیام/ 930610

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار