پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۳۴۲۴۱
تاریخ انتشار: ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۰۹:۵۹
دکتر علی انتظاری:
در حوزه سیاست‌گذاری برای زنان نسبت به پارادایم‌های غربی بسیار منفعل بودیم و فرهنگ اسلامی را نادیده گرفتیم که این مسأله به حوزه خانواده لطمه زیادی زده است. در عین حال، بین رویکردهای سنتی که مشکلاتی را برای زن در جامعه اسلامی فراهم می‌کنند، با رویکردهای شبه‌غربی که دارای پارادایم‌های غیرمتناسب با جامعه ما هستند، تعارضاتی وجود دارد. این مشکلات باعث شده که عملاً سیاست‌‌گذاری در حوزه زنان چندان موفقیت‌آمیز نباشد.


انتخابات ریاست جمهوری نزدیک است. تا چند روز دیگر تکلیف این قطب مهم اجرایی کشور روشن می‌شود و رییس‌جمهور جدید در مسند قدرت می‌نشیند. در این میان کارشناسان و فعالان حوزه زنان و خانواده، با نگاه و تحلیل کارشناسی خود، انتظارات و پیشنهاداتی برای رییس‌جمهور جدید دارند تا او با عمل به این پیشنهادات و برآورده کرده این انتظارات، بتواند راهگشای مسائل زنان و خانواده در سال‌های مسؤولیت و خدمت خود باشد و کمتر شاهد فرصت‌سوزی و یا استفاده نادرست از امکانات باشیم. به همین‌منظور به سراغ کارشناسان این حوزه رفته و نظرات و پیشنهادات آنها را برای سیاست‌گذاری در حوزه زنان و خانواده جویا شدیم.

دکتر علی انتظاری
جامعه‌شناس و عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی


در حوزه سیاست‌گذاری برای زنان نسبت به پارادایم‌های غربی بسیار منفعل بودیم و فرهنگ اسلامی را نادیده گرفتیم که این مسأله به حوزه خانواده لطمه زیادی زده است. در عین حال، بین رویکردهای سنتی که مشکلاتی را برای زن در جامعه اسلامی فراهم می‌کنند، با رویکردهای شبه‌غربی که دارای پارادایم‌های غیرمتناسب با جامعه ما هستند، تعارضاتی وجود دارد. این مشکلات باعث شده که عملاً سیاست‌‌گذاری در حوزه زنان چندان موفقیت‌آمیز نباشد.

ما نیاز به تولید پارادایم‌های جدیدی داریم که براساس یک نگاه نو و انقلابی بتواند حقوق زن را به او برگرداند و شرایط مساعدی را برای رشد و پرورش زنان در جامعه اسلامی فراهم کند. مهم‌ترین وجهی که در اینجا باید مورد توجه قرار گیرد، نقش زن به‌عنوان مادر است اما متأسفانه طوری صحبت می‌شود که گویی این نقش به معنای پایین نگه‌داشتن زن است. پیامبر گرامی اسلام می‌فرمایند بهشت زیر پای مادران است. این حدیث به این معنا نیست که همه مادران به بهشت می‌روند بلکه می‌گوید جامعه‌ای بهشتی است که "مادری" در آن بالاترین مقام و موقعیت را داشته باشد.

اگر در برنامه‌ریزی‌های اقتصادی و اجتماعی به این نکته توجه کنیم و موقعیت مادر را ارتقاء دهیم، وضع جامعه بسیار بهتر از این می‌شود. متأسفانه سیاست‌گذاری‌های فعلی به صورتی است که زنان به دنبال فرار از مادری می‌روند و کاهش موالید هم گواهی بر این مطلب است. از سوی دیگر، زنانی هم که مادر می‌شوند، چندان مادری نمی‌کنند. ما نیاز به مادر داریم و سیاست‌گذاری اجتماعی باید در جهت ارتقای این نقش باشد. به این منظور باید در برنامه‌ریزی‌های اقتصادی و اجتماعی از مادران حمایت کنیم و شرایطی را به وجود بیاوریم که مادران با اطمینان خاطر و امنیت بیشتری به ایفای نقش بپردازند.

تاکنون بسیاری از دولت‌ها در برابر پارادایم‌های غربی و نگاه‌های تساوی طلبانه که برای زنان جامعه سم است، رویکرد منفعلانه داشته‌اند. اما انتظار می‌رود دولت آینده این رویکرد را کنار بگذارد و به سمت رویکردهای بومی و دینی برود که براساس آن به نقش زن به‌عنوان مادر توجه جدی شود.

انتهای پیام/ 930701

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار