پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۳۸۷۹۴
تاریخ انتشار: ۳۰ مهر ۱۳۹۶ - ۱۱:۴۸
آمار ایدز در استان بالاست و حداقل می‌توان گفت بالاتر از میانگین کشوری است. در سال‌های اخیر شاهد تغییر الگوی انتقال ایدز هستیم؛ به‌طوری که در سال 92 ابتلا به ایدز بیشتر از طریق اعتیاد تزریقی اتفاق می‌افتاد اما در سال‌های اخیر الگوی انتقال بیماری به مسایل جنسی تغییر پیدا کرده است. موضوع خطرناک‌تر این است که دامنه شیوع بیماری ایدز به سمت زنان کشیده شده است.
رییس هیأت مدیره مؤسسه نجات آسیب‌دیدگان جنوب ایران گفت: محله‌ای وجود دارد که کارخانه تولید آسیب‌های اجتماعی بندرعباس است. در این محله تقریباً 400 نفر در 60 چادر با کمترین امکانات و بدون آب و برق زندگی می‌کنند. طبق آماری که NGO ما گرفته و آمار رسمی و دولتی نیست، 320 نفر از آن‌ها زن و کودک هستند و 80 نفر مرد که این مردان اکثر اوقات در چادر هستند و زنان و بچه‌ها کار می‌کنند.

محسن بختیار؛ کارشناس امور اجتماعی استانداری هرمزگان و رییس هیأت مدیره موسسه نجات آسیب‌دیدگان جنوب ایران (ناجی) در گفت‌وگو با خبرنگار مهرخانه، ضمن اشاره به این که مؤسسه ناجی در حوزه کودکان خیابانی، کودکان کار، حاشیه‌نشین‌ها و زنان بی‌سرپرست فعالیت می‌کند، در خصوص مهم‌ترین مسائل استان هرمزگان در حوزه آسیب‌های اجتماعی بیان داشت: متأسفانه اولویت‌بندی مدون و مشخصی در این خصوص وجود ندارد اما برآیند نگاه به شرایط استان نشان می‌دهد به‌طور کلی و بدون در نظر گرفتن اولویت‌بندی، در حوزه‌های اعتیاد به موادمخدر، فقر و بیکاری، حاشیه‌نشینی، ایدز، متکدیان و کودکان خیابانی و خودکشی بیشترین مشکل را داریم.

وجود 17 محله حاشیه‌نشین در بندرعباس
او ضمن اشاره به اهمیت توجه به معضلاتی مانند حاشیه‌نشینی و فقر در استان اظهار داشت: هرمزگان پایتخت اقتصادی ایران است؛ چراکه حدود 60 درصد از کل واردات ایران از بندرعباس و بندر شهید رجایی انجام می‌شود و صنایع بزرگی مانند مس، آلومینیوم، فولاد، نفت و گاز در این استان مستقر شده‌اند. با این حال، 43 درصد از بافت شهر بندرعباس به‌عنوان مرکز استان بافت فرسوده است و همچنین، 17 محله حاشیه‌نشین در این شهر داریم. در شهرهای بزرگ دیگر استان مانند جاسک، میناب، رودان، بندرلنگه و بندرخمیر نیز محله‌های حاشیه‌نشین وجود دارد و این مسأله به دلیل مهاجرت معکوسی است که اتفاق افتاده است.

مشکلات مناطق حاشیه‌نشین
بختیار افزود: مردم برای کار و تأمین معاش از روستاها به بندرعباس و حاشیه سایر شهرها مهاجرت کردند و ساکن شدند اما چون به لحاظ مورفولوژی شهری و اجتماعی نتوانستند با شهرنشین‌ها یکی شوند و به فرهنگ شهرنشینی خو بگیرند، پس زده شدند و در حواشی شهرها به صورت غیرقانونی خانه‌سازی کردند. یکی از معضلات اصلی این خانه‌ها این است که سند ندارند به‌طوری که حدود 95 درصد از خانه‌های محله‌های حاشیه‌نشین فاقد سند هستند. این محله‌ها مشکل آب و برق هم دارند این در حالی است که در استان هرمزگان دمای هوا در 8 ماه سال بالای 40 درجه است و در 3 ماه تابستان به بالای 50 درجه می‌رسد. وقتی هم که برق در خانه‌ای نباشد، نمی‌توان بهداشتی رعایت کرد.

وضعیت محله‌ای که کارخانه تولید آسیب‌های اجتماعی بندرعباس است
رییس هیأت مدیره موسسه نجات آسیب‌دیدگان جنوب با اشاره به این که در این محله‌ها زنان و کودکان آسیب‌های بیشتری می‌بینند، خاطرنشان کرد: طبق بررسی‌های رسمی مرکز مطالعات وزارت راه و شهرسازی 13 محله حاشیه‌نشین در بندرعباس شناسایی شده است اما متأسفانه در این مطالعات یک محله بسیار مهم فراموش شده است، محله‌ای که به نظر من کارخانه تولید آسیب‌های اجتماعی بندرعباس است. در این محله تقریباً 400 نفر در 60 چادر با کمترین امکانات و بدون آب و برق زندگی می‌کنند. طبق آماری که NGO ما گرفته و آمار رسمی و دولتی نیست، 320 نفر از آن‌ها زن و کودک هستند و 80 نفر مرد که این مردان اکثر اوقات در چادر هستند و زنان و بچه‌ها کار می‌کنند.

او افزود: زنان این محله گدایی می‌کنند یا کفش و دمپایی و سایر وسایلی که جلوی در خانه‌های مردم قرار دارد را می‌دزدند. بچه‌های زیر 10 سال هم یا گدایی می‌کنند یا دستفروشی انجام می‌دهند و وسایل کوچک می‌فروشند. افراد 10 تا 30 ساله هم دستفروشی‌های بزرگ‌تری انجام می‌دهند و وسایل برقی می‌فروشند. وضعیت بهداشت این محله هم بسیار بد است. مثلاً در یکی از چادرها مردی را دیدم که بیماری ایدز داشت و بیماری او به مرحله خونریزی رسیده بود. این مرد 2 همسر و 14 بچه داشت که اکثر بچه‌ها بدنشان زخم بود و وضعیت خوبی نداشتند. همین بچه‌ها بین کودکان کار دیگر در خیابان‌ها می‌روند و این بیماری شیوع پیدا می‌کند.

دامنه شیوع ایدز به زنان کشیده شده است/ آمار ایدز استان بالاتر از میانگین کشوری است
بختیار در رابطه با وضعیت بیماری ایدز در هرمزگان اظهار داشت: آمار بیماری ایدز محرمانه است و ما آمار دقیقی از میزان این بیماری نداریم. البته آمار ایدز در استان بالاست و حداقل می‌توان گفت بالاتر از میانگین کشوری است. در سال‌های اخیر شاهد تغییر الگوی انتقال ایدز هستیم؛ به‌طوری که در سال 92 ابتلا به ایدز بیشتر از طریق اعتیاد تزریقی اتفاق می‌افتاد اما در سال‌های اخیر الگوی انتقال بیماری به مسایل جنسی تغییر پیدا کرده است. موضوع خطرناک‌تر این است که دامنه شیوع بیماری ایدز به سمت زنان کشیده شده است زیرا ایدز زمانی خیلی خطرناک می‌شود که دامنه شیوع آن در زنان زیاد شود. زنان معتادی وجود دارند که مبتلا هستند و این بیماری را انتقال می‌دهند. البته، شلترهایی در بندرعباس داریم که این مسأله را تا حدودی کنترل می‌کنند. متأسفانه NGO‌ای نداریم که به‌صورت تخصصی روی این موضوع کار کند. به تازگی یک نمایندگی از دفتر تهران در بحث مبارزه با بیماری ایدز در استان هرمزگان راه‌اندازی شده اما هنوز فعالیت‌ خود را به‌صورت رسمی آغاز نکرده است.

80 درصد از کودکان کار بندرعباس اتباع خارجی هستند
رییس هیأت مدیره موسسه نجات آسیب‌دیدگان جنوب در رابطه با وضعیت کودکان کار اظهار داشت: آمار مشخصی از کودکان کار در بندرعباس وجود ندارد اما تعداد زیادی ندارند و براساس تحقیقی که در مورد رفتارهای پرخطر کودکان خیابانی توسط بهزیستی انجام شده تعداد این افراد نهایتاً حدود 200 نفر است. البته، چون بندرعباس شهر بزرگی نیست اگر هر گروه از این 200 نفر سر یک چهارراه، بازار یا یک جای شلوغ بایستند، شهر پر از کودک کار به نظر می‌رسد. در حال حاضر، چهره بندرعباس زشت شده چون در هر چهارراهی چند کودک کار حضور دارند. البته، در این صحبت‌ها متکدیان را هم جزو کودکان کار حساب می‌کنم. تقریباً 80 درصد از این افراد اتباع خارجی و بیشتر افغانستانی و درصدی هم پاکستانی هستند.

او در رابطه با اقداماتی که در این خصوص انجام‌ می‌گیرد، بیان داشت: ما طرح ساماندهی متکدیان داریم که شامل کودکان کار هم می‌شود و شهرداری، بهزیستی و علوم پزشکی این طرح را انجام می‌دهند. بین متکدیانی که از سطح شهر جمع‌آوری می‌شوند معتادان متجاهر و زنان روسپی هم وجود دارند و کودکان نیز جمع‌آوری می‌شوند که این موضوع آسیبی برای کودکان است که همراه با این افراد از سطح شهر جمع می‌شوند. این افراد به سامان‌سرا منتقل و پس از بررسی‌های لازم دسته‌بندی می‌شوند. تعدادی از آن‌ها که خطرناک‌ هستند و سابقه دارند به دادگستری معرفی می‌شوند. کسانی که معتادند و سابقه ندارند به کمپ ترک اعتیاد می‌روند و عده‌ای هم خانواده‌هایشان دنبالشان می‌آیند و آن‌ها را می‌برند.

بختیار در ادامه گفت: خانواده‌هایی که به دنبال کودکان خود می‌آیند تعهد می‌دهند و کودک را تحویل می‌گیرند اما خانواده‌های کودکان افاغنه می‌ترسند دنبال بچه‌هایشان بیایند چون بدون مجوز در این‌جا زندگی می‌کنند و می‌ترسند اگر بیایند به کشور خودشان دیپورت شوند. بنابراین، این کودکان چندین روز در سامان‌سراها می‌مانند و شرایط روحی و روانی بسیار بدی را تجربه می‌کنند.

تفاهم‌نامه‌ای برای رسیدگی به وضعیت کودکان کاری که وارد سامان‌سراها می‌شوند
رییس هیأت مدیره موسسه نجات آسیب‌دیدگان جنوب تصریح کرد: NGO ما تصمیم گرفته در موضوع کودکانی که به سامان‌سرا برده می‌شوند ورود کند. تفاهم‌نامه‌ای با سامان‌سرا منعقد کردیم تا اگر کودک کار غیرایرانی وارد سامان‌سرا شد و خانواده او بعد از یک روز برای تحویلش مراجعه نکرد، کودک را تحویل ما دهند تا ما بتوانیم این بچه را به لحاظ روحی و روانی حفظ کنیم، به او آموزش بدهیم، خانواده‌اش را پیدا و اگر بتوانیم آن‌ها را توانمند کنیم. اگر هم نتوانیم این کار را انجام دهیم، حداقل از والدین تعهد بگیریم که اجازه بدهند بچه تحصیل کند و شرایط تحصیل او را فراهم کنیم چون با وجود این‌که قانونی برای تحصیل افاغنه در مدارس وضع شده اما متأسفانه مدارس از ثبت‌نام آن‌ها سر باز می‌زنند. برخی از مدارس هم این بچه‌ها را با دریافت پول ثبت‌نام می‌کنند اما از همان ابتدا می‌گویند که پس از اتمام تحصیلات هیچ مدرکی به آن‌ها نمی‌دهند.

عادی شدن روابط خارج از خانواده در برخی از مناطق حاشیه‌نشین
او در خصوص سایر فعالیت‌های مؤسسه نجات آسیب‌دیدگان جنوب اظهار داشت: فعلاً در موسسه تمرکزمان را روی کودکان کار قرار دادیم چون اگر بخواهیم به صورت پراکنده کار کنیم چندان نتیجه‌ای ندارد. برطرف کردن معضل هر کودک کلی هزینه و اعتبار و انرژی از ما می‌برد و نمی‌شود روی چند موضوع همزمان کار کرد اما برنامه‌هایی نیز در حوزه‌ حاشیه‌نشینی داریم و آموزش‌هایی به خانواده‌های ساکن در محله‌های حاشیه‌نشین می‌دهیم تا برخی آسیب‌ها کاهش پیدا کند. در میان برخی از حاشیه‌نشین‌ها روابط خارج از خانواده عادی شده که معضل بزرگی است و بسیاری از بیماری‌ها از این طریق منتقل می‌شود. در آموزش‌هایی که برای خانواده‌ها در نظر گرفته‌ایم آگاهی بیشتری به آن‌ها می‌دهیم تا بتوانیم این معضلات را کنترل کنیم.

بختیار خاطرنشان کرد: با NGO "محله زیبای من" نیز در زمینه مشکلات مناطق حاشیه‌نشین همکاری‌هایی داریم. این NGO خرده‌مشکلات این محلات را بررسی می‌کند و برای حل این مشکلات از مردم و برخی ادارات کمک می‌گیرد. ما هم به این NGO کمک می‌کنیم و با همکاری هم مثلاً دیواری که خراب شده را درست می‌کنیم، مسیری را آسفالت می‌کنیم، در محله درخت و گل می‌کاریم و آموزش‌های خانوادگی به آن‌ها می‌دهیم.

امضای تفاهم‌نامه‌ای با سازمان آموزش فنی‌‌وحرفه‌ای به منظور حرفه‌آموزی به کودکان کار
رییس هیأت مدیره مؤسسه نجات آسیب‌دیدگان جنوب بیان داشت: با سازمان آموزش فنی‌‌وحرفه‌ای تفاهم‌نامه‌ای به‌ منظور حرفه‌آموزی به کودکان کار امضا کرده‌ایم. همچنین، در حال راه‌اندازی مرکزی با نام مرکز ساماندهی و توانمندسازی کودکان خیابانی هستیم و تمرکزمان هم بیشتر در حوزه کودکان پناهنده است. البته، کودکان ایرانی را هم می‌پذیریم اما تمرکزمان روی کودکان پناهنده است و سه بخش آموزشی، روان‌شناسی و حرفه‌آموزی را به صورت همزمان پیگیری می‌کنیم. بحث توانمندسازی خانواده این بچه‌ها را در دستورکار داریم تا از طریق توانمند کردن سرپرست خانواده کمک کنیم که کودک سرکار نرود.

سرپرست خانواده را سرکار می‌بریم با این تعهد که فرزندش کار نکند
او افزود: با برخی از کارفرماها در این خصوص وارد مذاکراتی شدیم. مثلاً در شهرک صنعتی با سه صنعت‌گر صحبت کردم تا بتوانیم سرپرست خانواده‌های این کودکان کار را مشغول کنیم با این تعهد که فرزندشان دیگر در خیابان کار نکند و اگر در خیابان دیده شد از کار اخراج می‌شوند.. البته، کار در این حوزه بسیار دشوار است و نمی‌توان با چند کمک ساده و برگزاری همایش به نتیجه رسید چون تا مشکلات اقتصادی حل نشود، سایر آسیب‌های متوجه این کودکان هم تغییری نمی‌کند.

انتهای پیام/ 930701

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پربازدیدترین