پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۳۸۸۲۶
تاریخ انتشار: ۰۱ آبان ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۰
مجموعه شعر "پلاک DJ" را سال 84 منتشر کردم که این مجموعه در خصوص زنانی بود که با جانبازان شیمیایی زندگی می‌کردند و درواقع نگاه یک زن به جانبازان شیمیایی را نشان می‌داد.
مسؤول دفتر فرهنگ و مطالعات پایداری حوزه هنری استان هرمزگان گفت: در واحد آفرینش‌های ادبی حوزه هنری حضور زنان بسیار بیشتر از حضور مردان است. البته، به‌طور کلی حضور زنان در حوزه هنری به‌عنوان یک دستگاه فرهنگی بسیار پررنگ‌تر از حضور مردان است. طبیعتاً حوزه فرهنگ حوزه چندان درآمدزایی نیست و کسانی که به دنبال تأمین معیشت خود هستند رغبتی نسبت به حضور در این عرصه نشان نمی‌دهند.

اعظم پشت‌مشهدی؛ نویسنده و مسؤول دفتر فرهنگ و مطالعات پایداری حوزه هنری استان هرمزگان در گفت‌وگو با خبرنگار مهرخانه، در رابطه با وضعیت زنان هنرمند این استان گفت: متأسفانه مجموعه‌های فرهنگی آن‌طور که باید و شاید نتوانسته‌اند زنان هنرمند را جذب کنند و مورد حمایت قرار دهند. حوزه هنری این توانایی را داشته و تاکنون نیز بخش عمده‌ای از هنرمندانی که در حوزه‌های شعر، ادبیات داستانی، هنرهای تجسمی، تصویری و... در استان فعالیت می‌کنند مخصوصاً زنان را تحت پوشش قرار داده و با آن‌ها کار کرده است. حوزه هنری به طور مستقل با هنرمندان زن همکاری می‌کند و در بخش تئاتر هم اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی این کار را انجام می‌دهد.

مسؤول دفتر فرهنگ و مطالعات پایداری حوزه هنری استان هرمزگان خاطرنشان کرد: به‌طور کلی می‌توان گفت در استان هرمزگان در هیچ‌یک از بخش‌های فرهنگی حمایت جدی از هنرمندان وجود ندارد و دستگاه‌ها تنها زمانی سراغ هنرمندان می‌آیند که نیازمند آن‌ها هستند یعنی استفاده از هنرمندان ابزاری شده و این اتفاق آن‌ها را دل‌زده کرده است. من در حوزه ادبیات دفاع مقدس کار می‌کنم و ارتباطم بیشتر با مؤسسات فرهنگی تهران است چون در استان هرمزگان متأسفانه توجه چندانی نمی‌شود. حدود 20 سال است در عرصه هنر کار می‌کنم اما آن اندازه‌ای که در کشور مرا می‌شناسند در استان با من آشنا نیستند و حتی تعداد آثارم را هم نمی‌دانند که این مسأله، نشانه ضعف مسؤولان فرهنگی استان است.

حضور زنان در فعالیت‌های فرهنگی استان پررنگ‌تر از مردان است
او در خصوص حضور زنان در ادبیات استان اظهار داشت: در حوزه ادبیات واحد آفرینش‌های ادبی حوزه که شامل انجمن‌های داستان و شعر می‌شود، حضور زنان بسیار بیشتر از حضور مردان است. البته، به طور کلی حضور زنان در حوزه هنری به‌عنوان یک دستگاه فرهنگی بسیار پررنگ‌تر از حضور مردان است. طبیعتاً حوزه فرهنگ حوزه چندان درآمدزایی نیست و کسانی که به دنبال تأمین معیشت خود هستند رغبتی نسبت به حضور در این عرصه نشان نمی‌دهند. همین موضوع باعث می‌شود که زنان بیشتر به فعالیت‌های فرهنگی و هنری رو بیاورند چون معمولاً زنان مسؤول امرار معاش خانواده نیستند اما چون برای مردان مسایل معیشتی مطرح است، حوزه فرهنگ چندان در اولویت زندگی آن‌ها قرار ندارد.

پشت‌مشهدی در ادامه گفت: من کارمند حوزه هنری هستم اما مهم‌ترین وجهه هنری من نویسنده بودنم است. من جدا از کار اداری، از ساعت 10 شب تا 3 صبح می‌نویسم، شعر می‌گویم یا در حوزه کودک و نوجوان کار تولید می‌کنم. حتی اگر شغلی هم نداشته باشم این فعالیت‌ها جزو لاینفک زندگی روزانه من است اما در مورد مردان این قضیه کمتر صادق است.

تأثیر ظرفیت‌های بومی استان بر کیفیت کار نویسندگان
مسؤول دفتر فرهنگ و مطالعات پایداری حوزه هنری استان هرمزگان در رابطه با موفقیت‌های زنان هنرمند استان در حوزه ادبیات اظهار داشت: بسیاری از هنرمندان استان ما در انجمن‌های شعر و داستان مقام‌های کشوری و بین‌المللی دارند. در جشنواره‌های مختلف، رقابت بین زنان بالاست و داوری‌ها نیز بسیار سخت است. اقبال بچه‌های هرمزگانی به‌خصوص زنان برای برگزیده‌شدن بالاست چون در منطقه‌ای زندگی می‌کنند که شاخصه‌های بومی و فرهنگی بسیاری مانند افسانه‌ها و ظرفیت‌های بومی دارد که این شاخصه‌ها به خلق آثار خوب و مطرح‌شدن آن‌ها در سطح کشور کمک کرده است. ما نویسندگان بسیار خوبی در استان داریم که با چاپ اولین اثر خود توانسته‌اند جایزه‌های کشوری دریافت کنند.

فعالیت در حوزه نقش زنان در دفاع مقدس
او با اشاره به فعالیت‌های خود در عرصه نویسندگی بیان داشت: حدود 20 سال است که در حوزه ادبیات کار می‌کنم و از 13 سالگی به‌طور حرفه‌ای کار خود را آغاز کردم و حدود 9 سال نیز سابقه‌ روزنامه‌نگاری دارم. از سال 81 تاکنون هر سال بین یک تا سه کتاب چاپ کرده‌ام که البته سال گذشته 5 عنوان کتاب از من چاپ شد. غالب کارهایم در حوزه ادبیات دفاع مقدس است و در حوزه پژوهش، شعر، داستان کوتاه، شعر و قصه کودک و نوجوان و تاریخ شفاهی فعالیت داشته‌ام.

نمی‌توانم بگویم در تمام آثارم از منظر زنانه به موضوعات نگاه کرده‌ام
پشت‌مشهدی با اشاره به آثار خود گفت: مجموعه شعر "پلاک DJ" را سال 84 منتشر کردم که این مجموعه در خصوص زنانی بود که با جانبازان شیمیایی زندگی می‌کردند و درواقع نگاه یک زن به جانبازان شیمیایی را نشان می‌داد. مجموعه "جای پای یوسف" نیز انتظار برای بازگشت مفقودالاثرها را به تصویر می‌کشید و یک نگاه زنانه به جنگ داشت. البته، نمی‌توانم بگویم در تمام آثارم از منظر زنانه به موضوعات نگاه کرده‌ام چون در برخی از آثارم نگاه مردانه غلبه دارد. یکی از آثار من در حوزه تاریخ شفاهی و خاطره‌نگاری، کتاب "خورشید آفتابگردان‌ها" است که سال 95 با حمایت حوزه هنری استان هرمزگان به چاپ رسید. در این کتاب خاطرات 5 زن را که همسرانشان جزو فرماندهان جنگ بودند و خودشان در ستاد پشتیبانی جنگ در استان هرمزگان فعالیت می‌کردند به تصویر کشیده‌ام. یکی از کتاب‌هایی که در دست چاپ دارم روایت همسر یکی از شهدای اطلاعات شناسایی کشور از شوهر خود است. چند کار دیگر هم دارم که هنوز به چاپ نرسیده‌اند.

انتهای پیام/ 930701

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پربازدیدترین