پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۳۸۸۶۶
تاریخ انتشار: ۰۲ آبان ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۸
هر یک از شلوارهای سنتی استان هرمزگان نام مخصوصی دارند و بادله هم نام یکی از شلوارهای سنتی استان است. نوارهایی که برای دوخت شلوار بادله استفاده می‌شود کامل است یعنی تمام نوارهایی که در شلوارهای دیگر هست به صورت بسیار شکیل‌تر و کامل‌تر در شلوار بادله‌ای داریم.


"بادله به این معناست که با دل و جان و ذره ذره این نوارها را کنار هم گذاشته‌اند و یک کار کامل را آماده کرده‌اند".

فاطمه باستانی یکی از زنان هرمزگانی است که برای ثبت و ضبط مدون پوشش سنتی زنان استان کتاب "بادله پوشان" را به نگارش درآورده است. او که 37 سال دارد، در مقطع کارشناسی در رشته طراحی لباس و در مقطع کارشناسی ارشد در رشته پژوهش هنر تحصیل کرده است و توانسته فعالیت حرفه‌ای خود را در این زمینه دنبال کند.

باستانی در گفت‌گو با خبرنگار مهرخانه، در خصوص تدوین کتاب بادله پوشان گفت: سال 85 پس از فارغ‌التحصیلی وارد حوزه دوخت و دوز و به‌روز کردن لباس‌های سنتی هرمزگان شدم چون بیشترین دغدغه من پوشش سنتی استان بود. در همان زمان نمایشگاه و شوی زنده لباس برگزار کردم و کارهای مختلفی در این زمینه انجام دادم. شرکت در نمایشگاه‌های داخل و خارج از استان، زمینه‌ای شد که کتاب بادله‌ پوشان را بنویسم. متأسفانه تا قبل از نگارش این کتاب، مجموعه مصور و مدونی درباره تاریخچه لباس‌ها و پوشش محلی وجود نداشت. حتی عکس‌های خوبی هم از این پوشش نداشتیم و همین مسایل باعث شد به سراغ نوشتن کتاب بادله پوشان بروم.

بادله نام یکی از شلوارهای سنتی استان است
او در رابطه با وجه تسمیه این کتاب بیان داشت: هر یک از شلوارهای سنتی استان هرمزگان نام مخصوصی دارند و بادله هم نام یکی از شلوارهای سنتی استان است. نوارهایی که برای دوخت شلوار بادله استفاده می‌شود کامل است یعنی تمام نوارهایی که در شلوارهای دیگر هست به صورت بسیار شکیل‌تر و کامل‌تر در شلوار بادله‌ای داریم. بادله به این معناست که با دل و جان و ذره ذره این نوارها را کنار هم گذاشته‌اند و یک کار کامل و شیک را آماده کرده‌اند. در این کتاب هم در مورد پوشش زنان و هم در مورد پوشش مردان است اما به‌صورت کامل‌تر و مفصل‌تر به پوشش زنان استان پرداخته‌ام.


ترجمه کتاب به زبان انگلیسی
نویسنده کتاب بادله پوشان درباره فرآیند تألیف کتاب گفت: سال 89 کار نگارش کتاب را آغاز کردم و کار عکاسی، تدوین متن، مصورسازی و گرفتن مجوز حدود 2 سال طول کشید. خوشبختانه با حمایت پدرم این کتاب شکل گرفت و به سرانجامی رسید که مورد توجه قرار گرفت. ریشه حدود 90 درصد از لباس‌های حاشیه خلیج فارس از ایران و شهرهایی مانند بشاگرد، بندرعباس، حاجی‌آباد و جزایر است که بعداً کامل شده‌اند اما آن‌ها این لباس‌ها را به اسم خودشان ثبت می‌کنند و همیشه این بحث وجود داشت که باید چه کنیم که این لباس‌ها برای خودمان بماند. به همین دلیل کتاب بادله پوشان را به زبان انگلیسی هم ترجمه کردم تا منبعی در این زمینه باشد.


تصویرسازی نمادهای استان هرمزگان روی وسایل خانه‌های مدرن
باستانی با اشاره به فعالیت‌های دیگر هنری خود گفت: یک کارگاه خانگی دارم و طراحی‌هایم را روی بسیاری از وسایل انجام می‌دهم. در تصویرسازی‌های خود از برقع که روبنده سنتی زنان استان هرمزگان است و برای حجاب و محافظت از گرما و آفتاب از آن استفاده می‌کنند، بهره می‌برم. برقع برای بخش خاصی از جامعه قابل استفاده بود اما من آن را از حالت سنتی درآوردم و روی بسیاری از المان‌های زندگی روزمره مانند تابلو، کیف، کفش، کوسن، روبالشی، رو تختی و... تصویرسازی کردم. با رواج فرهنگ مانتوپوشی، لباس‌های سنتی کمرنگ شدند و برقع کنار گذاشته شد اما من برقع و المان‌هایی مانند دختر جنوبی، ماهی و دریا، نقش حنا، نقش‌های شلوارهای بندری و... را با استفاده از کولاژ و تکنیک نقاشی تصویرسازی کردم.

او افزود: تلاش کردم این تصویرسازی‌ها را روی وسایل یک خانه مدرن داشته باشم و سنت و مدرنیته را در کنار هم به نمایش بگذارم. بازار کار آن هم برای من خیلی خوب است. البته، این کار را به صورت افرادی و در کارگاه خانگی انجام می‌دهم و سفارش می‌گیرم اما افراد زیادی مانند کسانی که دوخت و دوز انجام می‌دهند یا کسانی که برقع کار می‌کنند با من در ارتباط هستند. البته به دلیل هزینه‌های مالی زیادی و همچنین خاص بودن کارهایم، بازارم را گسترده نکردم. شاید یک گل اسلیمی در کل فرهنگ ایران جا افتاده باشد اما برقع، خاص استان هرمزگان است و به همین دلیل مشتریان من مشتریان خاصی هستند. مثلاً سفارش‌هایی برای خارج از کشور داشتم یا برای شخصیت‌های خاصی که می‌خواهند نمادی از فرهنگ جنوب داشته باشند این کار را انجام می‌دهم. به عبارت دیگر، خاص‌نگاری می‌کنم.


این هنرمند خاطرنشان کرد: کارشناس صنایع دستی در سازمان میراث فرهنگی هستم اما می‌توانم به جرأت بگویم این کار درآمد بیشتری از کار اداره برایم دارد. البته، تصمیم ندارم کار تولیدی انبوه انجام دهم چون این کار ملزم به تکرار است و وقتی تکرار شود، خاص‌بودگی از دست می‌رود.

اهمیت قانون مالکیت معنوی
باستانی اظهار داشت: اگر دولت وارد این حیطه شود و صنایع دستی مناطق بومی را به مهمانان خارجی هدیه دهد بسیار باارزش است و کمک زیادی به ما می‌شود. این اتفاق نیاز به تغییر ذهنیت‌ها و فرهنگ ما دارد. یکی از مشکلات بزرگی که به شدت روی کار من تأثیر گذاشته و باعث شده جرأت ارایه کارهایم را نداشته باشم کپی کردن است. یعنی مالکیت معنوی ندارم و وقتی کاری را انجام می‌دهم قبل از این‌که سود آن کار را برای خودم بردارم می‌بینم که در بازار کپی شده است. این در حالی است که کد ثبت اثر هم گرفته‌ام اما وقتی به تعداد زیاد از کارهایم کپی می‌شود از چند نفر می‌توانم شکایت کنم؟ با گسترش دنیای مجازی قانون مالکیت معنوی بسیار مهم است. این کار حتی مهم‌تر از احداث یک فروشگاه یا حمایت مالی دولتی از هنرمند است. وقتی جا بیفتد که طرح یک طراح مال اوست و نسبت به آن حق دارد کسی دیگر کپی نمی‌کند و من می‌توانم روی کارم قیمت بگذارم اما وقتی کپی کارم به صورت بی‌کیفیت و با قیمت بسیار پایین وارد بازار می‌شود، عملاً بازار کار من خراب می‌شود.

انتهای پیام/ 930701

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پربازدیدترین