پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۳۸۹۵۱
تاریخ انتشار: ۰۶ آبان ۱۳۹۶ - ۱۰:۳۲
درباره کم و کیف ارزیابی شورای فرهنگی اجتماعی زنان از حضور زنان در ورزشگاه‌ها؛
گفت‌وگو با زهرا آیت‌اللهی؛ رییس شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده

هر زمان که مسابقه‌ای جدی و مهم بین تیم‌های باشگاهی یا ملی ایران و تیم‌های سایر کشورها در رشته فوتبال یا والیبال برگزار می‌شود یا در آستانه دربی‌ آبی‌پوشان و قرمزپوشان پایتخت، بحث عدم حضور زنان در ورزشگاه‌ها و چرایی این مسأله هم پررنگ می‌شود. تاکنون نهادهای مختلفی از جمله دولت و مجلس به این موضوع ورود کرده‌اند که البته این ورود در حد بررسی‌های لازم بوده و به نتیجه نرسیده است. طی هفته‌های اخیر شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده به موضوع حضور زنان در ورزشگاه‌ها ورود کرده و این موضوع را در دو جلسه مورد بررسی و ارزیابی قرار داده است. در این جلسات همچنین به موضوع ورزش زنان پرداخته شده است. در این رابطه با زهرا آیت‌اللهی؛ رییس شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده گفت‌وگویی داشتیم که در ادامه می‌خوانید.

خانم آیت‌اللهی لطفاً بفرمایید چه شد که شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده به بحث ورزش زنان ورود کرد؟
شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده یکی از شوراهای اقماری شورای عالی انقلاب فرهنگی است که مطابق با مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی دو وظیفه اصلی دارد که این وظایف شامل سیاست‌گذاری در مسایل زنان و خانواده و ایجاد هماهنگی بین دستگاه‌ها برای تحقق سیاست‌ها می‌شوند. در سال 93 مقام معظم رهبری در دیداری که با اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی داشتند چند فرمان به اعضا دادند و چند محور را تعیین کردند. یکی از محورها این بود که شورای عالی انقلاب فرهنگی موظف است اجرای سیاست‌های مصوب این شورا را تا پایان اجرا پیگیری کند.

این مسؤولیت در شورای عالی انقلاب فرهنگی به شوراهای اقماری مرتبط با موضوعات مختلف واگذار شده است. بنابراین، در خصوص سیاست‌های مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی که مربوط به زنان و خانواده است، شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده تا مرحله نهایی باید پیگیر اجرایی شدن این سیاست‌ها باشد. تعدادی از مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی مربوط به ورزش زنان است که برخی از این مصوبات به خوبی اجرا شده است. باید به این نکته هم اشاره کنم که علی‌رغم تنوع سلایق سیاسی در دولت‌های مختلف به‌طور کلی در مسأله ورزش زنان اتحاد نظری در میان دولت‌ها وجود داشته لذا همواره شاهد رشد ورزش زنان بوده‌ایم.

توجه‌مان به ورزش همگانی به میزان لازم نیست
ارزیابی شما از وضعیت ورزش زنان بعد از انقلاب چیست؟
ورزش شامل دو بعد ورزش همگانی و ورزش حرفه‌ای و قهرمانی است. در حوزه ورزش قهرمانی زنان در طی سال‌های پس از انقلاب به‌شدت رو به رشد بوده‌ایم و تعداد مدال‌هایی که ورزشکاران زن ما در رشته‌های متنوع ورزشی در سطح بازی‌های بین‌المللی به‌دست می‌آورند دائماً رو به افزایش است. در ورزش همگانی هم به‌طور کلی اقدامات بسیار خوبی انجام گرفته است. اما در حال حاضر به نظر می‌رسد بیش از حد روی ورزش قهرمانی پافشاری می‌کنیم و توجه‌مان به ورزش همگانی به میزان لازم نیست.

شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده در زمینه ورزش زنان تاکنون چه فعالیت‌هایی انجام داده است؟
شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده متشکل از نمایندگان دستگاه‌های مختلف کشور در حوزه زنان و خانواده است. این شورا از نخبگان و فعالان امور زنان در عالی‌ترین رتبه در کشور تشکیل شده که همه این افراد در مسایل زنان افراد صاحب‌نظری هستند. البته تنوع سلیقه وجود دارد اما این افراد متناسب با توانمندی کارشناسی‌شان نظر می‌دهند و قاعدتاً مباحث در کل به نتایج خوبی می‌رسد. حتی اگر جمع ما به نظر واحدی در مورد یک موضوع نرسد، به ابعاد مختلف آن موضوع در جلسات شورای فرهنگی اجتماعی زنان توجه می‌شود و این یکی از برکات این جلسات است که متشکل از جمعی از افراد صاحب‌نظر است نه کسانی که از روی شور و هیجان راجع به بحث زنان و خانواده صحبت کنند.

ما در دو جلسه شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده به بحث ورزش زنان پرداختیم. البته تمرکز بحثمان راجع به حضور زنان در ورزشگاه‌ها بود اما نیم نگاهی هم به مسأله ورزش زنان داشتیم. به‌عنوان مثال در یکی از این جلسات یکی از اعضا به خوبی مطرح کردند که امروزه متأسفانه بسیاری از مسؤولان مملکتی مثل نمایندگان مجلس یا مسؤولان وزارت ورزش اولین سؤالی که می‌پرسند در مورد تعداد مدال‌هاست و معمولاً از این که ورزش همگانی در چه مرحله‌ای قرار دارد سؤالی نمی‌شود. این مسأله خودبه‌خود مسؤول آن بخش را سوق می‌دهد که به ورزش قهرمانی بیش از ورزش همگانی توجه کند. این نکته بسیار مهمی است و باید به مسؤولان توجه داده شود که هر چیزی را در وزن خودش ببینند و به آن تأکید کنند.

مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در حوزه ورزش زنان
شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده تا به حال مصوباتی هم در حوزه ورزش زنان داشته است؟
در ارتباط با ورزش زنان مصوباتی در شورای عالی انقلاب فرهنگی داریم و قاعدتاً شورای فرهنگی اجتماعی زنان باید برای تحقق این سیاست‌ها ورود کند. یکی از مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی مربوط به سال 76 است که اشاره می‌کند باید زمینه دستیابی زنان به امکانات، تسهیلات و مکان‌های ورزشی در کشور با رعایت موازین اسلامی به منظور تأمین شادابی و سلامت جسمانی و روانی زنان فراهم شود. برای این مصوبه چند سیاست تعریف شده است. یکی از این سیاست‌ها تقویت فرهنگ ورزش و حمایت از فعالیت‌های ورزشی مناسب با وضعیت جسمانی زنان با رعایت موازین اسلامی است. سیاست‌ دیگر به پرهیز از تبرج و حرکت‌های انفعالی در مقابل الگوهای منفی رفتاری در فعالیت‌های ورزشی زنان اشاره دارد. در بند دیگری از این مصوبه به امر تشویق زنان به شرکت در فعالیت‌های تربیت بدنی با تأکید بر ورزش همگانی توجه شده است. نکته قابل توجه در این‌جا این است که بخش زیادی از مسأله حضور زنان در ورزشگاه‌ها با تربیت قهرمانان ورزشی مرتبط است نه تقویت ورزش همگانی. سیاست بعدی این مصوبه بر احداث و تجهیز آموزشگاه‌ها، فضاها و اماکن ورزشی سرپوشیده برای زنان تأکید دارد.

شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 81 نیز مصوبه دیگری در خصوص ورزش زنان داشت که در این مصوبه بر توسعه، تجهیز و گسترش امکانات ورزشی برای گذران اوقات فراغت زنان با اولویت به مناطق محروم تأکید شده است. نکته مهم در این مصوبه در اولویت قرار گرفتن ورزش زنان مناطق محروم و قرار دادن امکانات ورزشی در اختیار زنان این مناطق است. این مصوبه بندی در ترغیب زنان به امر ورزش به عنوان مروجین و مشوقین ورزش در خانواده و تأثیر سلامتی و شادابی آن‌ها در تأمین سلامت روانی، اجتماعی و فرهنگی خانواده و جامعه دارد. ما همان‌طوری که مردان و کودکان را به ورزش تشویق کردیم مشوق زنان برای روی آوردن به ورزش هم بودیم اما چندان برای این مسأله که زنان و مادران مشوق ورزش سایر اعضای خانواده باشند برنامه‌ریزی نداشتیم. الان معمولاً مدارس در این زمینه نقش دارند نه مادران و به نظر می‌رسد نیاز به برنامه‌ریزی‌های بیشتری در این زمینه داریم.

بند دیگری از مصوبه سال 81 به تقویت و تعمیق محتوای معنوی برنامه‌های ورزشی اشاره دارد. آیت‌الله مکارم‌شیرازی به طور کلی صحبتی در ارتباط با ورزش داشتند و مطرح کردند که ورزش در ایران یک سبقه پهلوانی داشته و بیش از پرداختن به سبقه قهرمانی ورزش، سبقه پهلوانی، اخلاقی و معنوی آن را مدنظر قرار می‌دادند. ما در ورزشگاه‌هایمان جوانمردی و مروت را آموزش می‌دادیم و افراد در ضمن ورزش این آموزش‌ها را فرا می‌گرفتند. اما آیا در ورزش زنان برنامه‌ریزی ویژه‌ای برای ارتقای اخلاقی و معنوی زنان ورزشکار داشته‌ایم؟ نمی‌خواهم بگویم برنامه‌ریزی نداریم اما به نظر می‌رسد نیاز به برنامه‌ریزی‌های بیشتری در این زمینه وجود دارد.

در بخش دیگری از مصوبه سال 81 به ایجاد زمینه لازم برای سرمایه‌گذاری و مشارکت در سازمان‌های دولتی، غیردولتی و آحاد مردم برای احداث مراکز ورزشی ویژه زنان اشاره شده است. در این زمینه به نسبت خوب عمل شده و ما الان فضاهای ورزشی خوبی برای زنان در کشور داریم. البته، محذوریت‌های مالی هم در همه بخش‌ها داریم و قاعدتاً باید واقع‌بینانه به مسأله نگاه کنیم. البته، باید عدالت در توزیع امکانات بیشتر رعایت شود و در مناطق محروم فضاهای ورزشی بیشتری به زنان اختصاص پیدا کند. بند دیگری از این سیاست‌ها در خصوص ایجاد مجتمع‌های چندمنظوره فرهنگی، هنری، ورزشی محفوظ و مستتر و دارای بخش‌های مختلف مانند کتابخانه، سالن اجتماعات، مهدکودک، غذاخوری و... است. این مجتمع‌ها در برخی از مناطق ایجاد شده اما نیاز به توسعه بیشتری دارد.

مصوبه دیگر شورای عالی انقلاب فرهنگی در زمینه ورزش زنان در سال 84 به تصویب رسید. در این مصوبه بیان شده که باید ورزش‌های زنان را به‌ویژه در سطوح پایه و همگانی در راستای ارزش‌های اسلامی و فرهنگی و با توجه به میزان جمعیت زنان کشورمان تقویت کنیم و ورزش زنان ضمن محرومیت‌زدایی به‌گونه‌ای مضاعف توسعه پیدا کند. مصوبه سال 85 شورا نیز به توسعه و ارتقای کمی و کیفی ورزش زنان و توسعه فرهنگ حاکم بر ورزش زنان کشور به‌عنوان الگوی مطلوب زن مسلمان در عرصه ورزش‌های ملی و بین‌المللی اشاره دارد.

مصوبه بعدی شورای عالی انقلاب فرهنگی در حوزه ورزش زنان در سال 86 به تصویب رسید. در این مصوبه بر توسعه فرهنگ ورزش در بین دختران و زنان، رفع موانع موجود و دسترسی آن‌ها به امکانات مورد نیاز و بهینه‌سازی اوقات فراغت آن‌ها توسط سازمان تربیت بدنی و وزارت‌خانه‌های آموزش و پرورش، علوم و تحقیقات و فناوری، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تأکید شده است. در این مصوبه به رعایت اصول و ضوابط معماری اسلامی و ملی با توجه به خصوصیات روحی و جسمی زنان در شهرسازی، ساخت و تجهیز اماکن فرهنگی و ورزشی ویژه آن‌ها توسط شهرداری‌ها و وزارت مسکن و شهرسازی اشاره شده اما این بند چندان مورد توجه قرار نگرفته است. چنان‌که می‌بینیم در حال حاضر در ساخت ورزشگاه‌های ویژه زنان چندان توجهی به اصول و ضوابط معماری اسلامی و ایرانی نمی‌شود و به‌طور ویژه نمادی از هویت اسلامی و ایرانی در این ورزشگاه‌ها نمی‌بینیم.

منشور حقوق و مسؤولیت‌های زنان هم که مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی است در 2 بند به بحث ورزش زنان اشاره دارد. یک بند حق دسترسی فراگیر و عادلانه به امکانات ورزشی و آموزشی در زمینه تربیت بدنی و تفریحات سالم است و بند دیگر، حق پرورش و شکوفایی استعدادهای ورزشی و حضور در میادین ورزشی در سطح ملی و بین‌المللی متناسب با موازین اسلامی را مورد توجه قرار داده است.

همان‌طور که مشاهده می‌کنیم حجم وسیعی از مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی تأکید می‌کند که حتماً باید به ورزش زنان پرداخت زیرا ورزش موجب ارتقای سلامت جسمانی و روانی زنان می‌شود و برای آن‌ها نشاط روحی ایجاد می‌کند. نگاهی به مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی نشان می‌دهد که در این مصوبات بر ورزش همگانی بسیار تأکید شده است.

اجرایی‌شدن مصوبات شورا در حوزه ورزش زنان
روند اجرایی این مصوبات چگونه بوده است؟ تاکنون این مصوبات شورا با همکاری وزرات ورزش اجرایی شده است؟
مصوباتی که شورای عالی انقلاب فرهنگی در حوزه زنان و خانواده دارد توسط شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده آماده می‌شود. یکی از اعضای حاضر در شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده نیز نماینده وزارت ورزش و جوانان در حوزه زنان است. در شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده از ابعاد مختلف به یک موضوع پرداخته می‌شود اما مسؤول دستگاهی که بیشترین مسؤولیت را در آن زمینه دارد بیشترین نظرات را می‌دهد و جمع هم از نظرات او بیشترین استفاده را می‌کند. به‌عنوان مثال در جلساتی که در خصوص ورزش زنان برگزار شد بیشترین استفاده را از نظرات خانم محمدیان نماینده وزارت ورزش و جوانان در شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده داشتیم چون در این زمینه کارشناس و صاحب‌نظر هستند. اما طبیعی است که افراد دیگری هم در این حوزه‌ها نظر می‌دهند. مثلاً نماینده حوزه علمیه قم مسایل را از ابعاد فقهی مطرح می‌کند، نماینده وزارت اطلاعات از ابعاد امنیتی به موضوع می‌پردازد، اگر بحثی ابعاد حقوقی داشته باشد نماینده قوه قضاییه آن بحث را مطرح می‌کند و نمایندگان مجلس هم نکات مربوط به قانون‌گذاری را طرح می‌کنند.

یکی از خصوصیات ویژه شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده این است که این شورا یک مرکز فراقوه‌ای است. در شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده 2 نماینده از قوه مقننه و 2 نماینده از قوه قضاییه داریم. چند نماینده هم از قوه مجریه در جلسات شرکت می‌کنند که 2 نفر از آن‌ها نماینده رییس‌جمهور هستند و مابقی از وزارت‌خانه‌های مختلف می‌آیند. همچنین، دستگاه‌هایی مثل بسیج یا حوزه علمیه قم که جزو قوای سه‌گانه نیستند اما در کشور بسیار تأثیرگذار هستند، نمایندگانی در شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده دارند.

مباحث مربوط به این مصوبات ابتدا در شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده با حضور نماینده وزارت ورزش مطرح شده بود و سپس در شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسید. بسیاری از مباحث مطروحه در در شورای عالی انقلاب فرهنگی قبلاً توسط کمیته‌ای با حضور کارشناسان و صاحب‌نظران مورد بررسی قرار می‌گیرد و حاضران نظرات کارشناسی خود را ارایه می‌دهند. ماحصل آن نظرات کارشناسی به شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده می‌آید سپس افراد راجع به آن بحث می‌کنند. پس سیاست‌هایی که مصوب شده با حضور نماینده بخش ورزش زنان تصویب شده، سپس به شورای عالی انقلاب فرهنگی رفته است که در آن‌جا وزیر ورزش و جوانان هم حضور دارد و نظرات خود را مطرح می‌کند. در شورا مسؤولان نظر می‌دهند و اگر بحثی قابلیت اجرا داشته باشد تبدیل به یک مصوبه نهایی می‌شود. طبق نظر امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری به دلیل حضور نمایندگان سه قوه در شورای عالی انقلاب فرهنگی و این که مصوبات شورا توسط این نمایندگان به تصویب می‌رسد، مصوبات باید به دستگاه‌های مرتبط محول شود تا آن‌ها متناسب با مسؤولیت‌شان آن مصوبه را اجرایی کنند.

موافقان می‌گفتند موافقیم با دل‌نگرانی‌هایی و مخالفان هم می‌گفتند مخالفیم با دل‌نگرانی‌هایی
در جلساتی که پیرامون حضور زنان در ورزشگاه‌ها داشتید چه مباحثی مطرح شد؟
در بحث حضور زنان در ورزشگاه‌ها سعی شد که ابعاد مختلف مسأله مطرح شود و ببینیم موافقان و مخالفان چه نظری دارند. همچنین توجه کردیم که موافقان یا مخالفان مشروط چه شروطی را مطرح می‌کنند. نکته جالب این بود که موافقان و مخالفان حضور زنان در ورزشگاه‌ها تقریباً وفاقی با یکدیگر داشتند. به‌طوری که موافقان می‌گفتند موافق هستیم با دل نگرانی‌هایی و مخالفان هم می‌گفتند مخالفیم با دل نگرانی‌هایی. وقتی به این دل نگرانی‌ها نگاه می‌کردیم می‌دیدیم این‌ها تقریباً یک جور حرف می‌زنند.

چند مسأله در ارتباط با حضور زنان در ورزشگاه‌ها مطرح شد و موافقان و مخالفان نظرات خود را بیان کردند. یکی از نکته‌هایی که موافقان حضور زنان در ورزشگاه‌ها مطرح می‌کردند این بود که حضور زنان در ورزشگاه‌ها لازم است چون وقتی زنان ورزشکار مسابقات ورزشی را می‌بینند فنون ورزشی را بهتر یاد می‌گیرند و این مسأله به ارتقای سطح ورزشی آن‌ها کمک می‌کند. مخالفان هم در پاسخ می‌گفتند از این منظر می‌توانیم بگوییم که زنان ورزشکار به ورزشگاه بیایند نه لزوماً همه زنان. از سوی دیگر، زنان ورزشکار هم می‌توانند با دیدن فیلم‌هایی که از این ورزش‌ها گرفته می‌شود فنون ورزشی را یاد بگیرند و در ورزش خود استفاده کنند. البته این مسأله هم مطرح شد که محدودیت حضور زنان در ورزشگاه‌ها مربوط به همه رشته‌های ورزشی نمی‌شود و تنها در برخی از ورزش‌ها این محدودیت وجود دارد.

وقتی زنان از مسابقات ورزشی زنان استقبال نمی‌کنند
یکی دیگر از نکاتی که در این جلسه مطرح شد این بود که یکی از مشکلات ما استقبال بسیار کم زنان از تماشای مسابقات ورزشی زنان است و به‌شدت در این زمینه نیاز به فرهنگ‌سازی داریم. به نظر من رسانه‌ها باید این تشویق عمومی را ایجاد کنند که زنان برای تماشای مسابقات ورزشی زنان به سالن‌های ورزشی بروند و این سالن‌ها را پر کنند زیرا لازمه ارتقای ورزش قهرمانی این است که در مسابقات ورزشی تماشاچیان زیادی حضور داشته باشند. وقتی جمع زیادی از زنان در ورزشگاه حضور پیدا می‌کنند و به تشویق ورزشکاران زن می‌پردازند، به ورزشکاران کمک می‌کند که پیشرفت بهتری داشته باشند.

اساساً حضور زنان در ورزشگاه‌ها در راستای ترویج ورزش قهرمانی است
اساساً حضور زنان در ورزشگاه به عنوان تماشاگر در راستای توسعه و ترویج ورزش قهرمانی است وگرنه ورزش همگانی نیازی به تماشاگر ندارد. این در حالی است که ما باید اولویت اول را در کشور به ورزش همگانی بدهیم. چون این موضوع که درصد بیشتری از مردم سلامت جسمانی به‌دست بیاورند بسیار مهم‌تر از این است که درصد بسیار اندکی در یک مسابقه ورزشی به مقام بالایی برسند و سایرین بدون این‌که تحرک بدنی داشته باشند فقط تماشاگر باشند و ورزشکاران را تشویق کنند.

کاهش آسیب‌های اجتماعی با سرمایه‌گذاری روی ورزش همگانی محقق می‌شود
یکی از نکاتی که موافقان مطرح می‌کردند این بود که حضور زنان در ورزشگاه‌ها می‌تواند به کاهش آسیب‌های اجتماعی کمک کند اما مخالفان معتقد بودند چیزی که به کاهش آسیب‌های اجتماعی کمک می‌کند ورزش همگانی است نه حضور زنان در ورزشگاه‌ها. بنابراین، نتیجه می‌گیریم باید برای ورزش همگانی بیشتر سرمایه‌گذاری کنیم. نکته دیگری که مطرح شد این بود که در حال حاضر بیشترین حساسیتی که به‌وجود آمده و برای افکار عمومی سؤال ایجاد شده در خصوص حضور زنان در ورزشگاه‌ها برای تماشای ورزش فوتبال است. البته، برخی ورزش‌های دیگر هم هستند که زنان در مسابقات این ورزش‌ها به‌عنوان تماشاگر حضور ندارند اما رسانه‌ها آن ورزش‌ها را پررنگ نکردند.

لزوم اتخاذ موضع شفاف در مقابل فدراسیون‌های بین‌المللی
افراد حاضر در جلسه شورای فرهنگی اجتماعی زنان می‌گفتند اصلی‌ترین مسأله‌ای که الان مطرح می‌شود این است که فدراسیون‌های بین‌المللی ما را وادار می‌کنند که زنان حتماً در ورزشگاه‌ها حضور داشته باشند و ورزش مردان را تماشا کنند. در پاسخ گفته شد که ما در سطح بین‌الملل حتماً باید یک اتخاذ موضع صریح و شفاف داشته باشیم، مرزهایمان را مشخص کنیم و بر سر آن مرزها هم پافشاری کنیم. همچنان که تجربه برجام را دیدیم که با یک‌سری از تمهیدات بین‌المللی خیلی جاها می‌خواهند ما را گام به گام عقب بنشانند.

در سطح بین‌المللی یک جاهایی می‌توانیم با تعامل پیش برویم و مسأله‌ای هم ایجاد نمی‌شود اما خیلی وقت‌ها در این تعاملات بین‌المللی درگیر تعارض با مبانی اعتقادیمان می‌شویم. همان‌طور که الان کمیته حقوق کودک به جمهوری اسلامی ایران فشار می‌آورد و می‌گوید یکی از مصادیق حقوق کودک این است که افراد زیر 18 سال بتوانند با هم‌جنس خود رابطه جنسی داشته باشند و حالا که جمهوری اسلامی ایران این اجازه را نمی‌دهد پس نقض حقوق کودک کرده است. همچنین، سازمان ملل می‌گوید همه کشورها از جمله جمهوری اسلامی ایران باید بهداشت باروری را رعایت کنند؛ این در حالی است که یکی از معیارهای بهداشت باروری، حق سقط جنین و کنترل بر بدن معرفی می‌شود و دفاتر مختلف سازمان ملل صراحتاً به جمهوری اسلامی ایران فشار آوردند که چرا در کشور شما آزادی سقط جنین وجود ندارد. ما در کشورمان آزادی سقط جنین را در موارد خاص مثل وقتی که جان مادر در خطر است پذیرفته‌ایم اما آن‌ها می‌گویند باید سقط جنین ارادی به اراده زن به‌رسمیت شناخته شود. مثلاً خانمی هشت ماهه باردار است و ادامه حیات جنین هم برای او خطری ندارد اما به هر دلیلی دیگر نمی‌خواهد بچه به دنیا بیاید، او حق دارد این بچه را سقط کند و شما باید کمک کنید که سقط سالم و بهداشتی داشته باشد.

باید ببینیم در این تعاملات بین‌المللی می‌خواهیم برای خودمان مرز داشته باشیم یا خیر؟ اگر نمی‌خواهیم پس دست از این که بگوییم ما مسلمان هستیم برداریم. زمانی اسلام در جهان مطرح شد و پیامبر اکرم بر ایده‌ای اصرار کردند که کل جهان بسیاری از تعالیم پیامبر را قبول نداشت و ایشان به‌شدت پافشاری کردند و گفتند اگر ماه را در یک دست و خورشید را در دست دیگر من بگذارید و اوج قدرت را به بدهید و اوج تهدید را داشته باشید، من بر سر این دین پافشاری می‌کنم.

این دین برای این آمد که سنت‌های خوب و پسندیده‌ای که وجود داشت را ادامه دهد و سنت‌های حسنه جدیدی ایجاد کند و سنت‌های ناپسند را از سطح جامعه بردارد. اگر قرار بود متناسب با موج حاکم بر جوامع حرکت کنیم رسول‌الله وقتی در عربستان دین را عرضه کردند قاعدتاً باید دخترکشی را می‌پذیرفتند چون سنت دخترکشی در آ‌نجا یک سنت حسنه بود. اما دین ایستاد و گفت من این مسأله را نمی‌پذیرم همان‌طور که خیلی از سنت‌های دیگر را نپذیرفت. اگر ما مسلمان هستیم باید بر سر آرمان‌های دینی خودمان پافشاری کنیم. آرمان‌های دینی ما را قرآن و کلام اهل بیت مشخص می‌کنند. به‌طور کلی‌تر، سیاست‌های کلان نظام که برگرفته از آیات قرآن و دستورات دین هستند این آرمان‌ها را برای ما مشخص می‌کنند. بنابراین، نمی‌توانیم به صرف این که مقررات بین‌المللی می‌گویند این کار را انجام دهید حتماً انجام دهیم یا اگر می‌گویند این کار را انجام ندهید حتماً انجام ندهیم.

نماینده وزارت ورزش هم به خوبی بر این موضوع تأکید کردند و گفتند ما بر سر مرزهایمان می‌ایستیم اما باید برایمان مشخص شود که دقیقاً مرزها چیست. مثلاً جمهوری اسلامی ایران در ورزش مرزی دارد که ورزشکاران با ورزشکار رژیم غاصب صهیونیستی مسابقه ندهند و این مرز را به‌عنوان یک معیار پذیرفته‌ایم. لذا ورزشکاری که مراحل مختلف را طی و به دیدار نهایی راه پیدا می‌کند تا مدال نهایی را بگیرد وقتی در مقابل او نماینده رژیم غاصب صهیونیستی قرار می‌گیرد، می‌گوید من از خیر مدال گذشتم و با این ورزشکار مسابقه نمی‌دهم چون این رژیم را به‌رسمیت نمی‌شناسم.

مرزهایی که مراجع برای حضور زنان در ورزشگاه‌ها مشخص کرده‌اند
در زمینه ورزش زنان هم چه در نوع رشته‌های ورزشی چه حضور در ورزشگاه‌ها باید مرزهایمان را مشخص کنیم و اگر حضور زنان در ورزشگاه‌ها با مرزهای اعتقادی ما در تضاد بود با آن مخالفت می‌کنیم. مراجع دو مرز را در این خصوص برای ما مشخص کرده‌اند. یکی این که می‌گویند پوشش در برخی از ورزش‌ها پوشش مناسبی نیست که زنان آن ورزش را تماشا کنند. مثلاً در مسابقات شنای مردان که پوشش بسیار کمی دارند با توجه به معیارهای دینی‌مان برای حضور زنان در ورزشگاه محدودیت داریم.

نکته دیگری که مراجع مطرح می‌کنند اختلاط میان زن و مرد است. تا زمانی که این اختلاط نامناسب وجود داشته باشد قاعدتاً حضور زنان نمی‌تواند حضور مناسبی باشد مگر این که فضایی را ایجاد کنیم که این اختلاط نامناسب وجود نداشته باشد. فضاهای مختلط در بسیاری از مکان‌ها مثل فضاهای زیارتی، بازار و کوچه و خیابان وجود دارد و مسأله‌ای ایجاد نمی‌شود. اما در فضاهایی که هیجانات خیلی شدید است و افراد هنوز فرهنگ کنترل هیجان را کسب نکرده‌اند ممکن است حضور زنان و مردان در کنار هم آسیب‌زا باشد و هم برای امنیت زنان و هم از حیث اخلاقی مشکلاتی ایجاد کند. مسأله‌ای که در خصوص حضور زنان در ورزشگاه‌ها برای تماشای رشته فوتبال مطرح می‌شود همین است که تا وقتی فضای ورزشگاه‌ها به‌گونه‌ای باشد که حرمت‌ها رعایت نشود و حرف‌های رکیک رد و بدل ‌شود یا زد و خورد صورت ‌گیرد، نباید اصرار داشته باشیم که زنان حتماً در این ورزشگاه‌ها حضور پیدا کنند. اگر حضور پیدا نکنند مگر چه اتفاق مهمی می‌افتد؟

حضور زنان در ورزشگاه‌ها مطالبه واقعی مردم نیست/ برخی مسأله‌سازی کرده‌اند
یکی از بحث‌های بسیار کلیدی که در شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده مطرح شد این بود که برخی از اعضای شورا می‌گفتند اگر منصفانه و بدون هیچ‌گونه زمینه‌سازی ذهنی قبلی در کف جامعه از زنان سؤال کنیم بزرگ‌ترین مسأله و مشکل آن‌ها چیست، واقعاً چند درصد از آن‌ها عدم حضور در ورزشگاه‌ها را به‌عنوان اولین اولویت خود مطرح می‌کنند؟ زنان مشکلات مختلفی مانند مشکلات خانوادگی، فقر و ... دارند که در اولویت مسایل آن‌ها قرار می‌گیرد و عدم حضور زنان در ورزشگاه‌ها مشکل درصد بسیار کمی از زنان ماست. ما باید به هر موضوعی در حد وزن آن موضوع بپردازیم. این یک واقعیت است که حضور زنان در ورزشگاه‌ها مطالبه واقعی مردم نیست و برخی افراد این موضوع را برای زنان و حتی مردان جامعه ما تبدیل به مسأله کرده‌اند. در حال حاضر چون در شبکه‌های اجتماعی و روزنامه‌ها گفته می‌شود که چرا زنان نمی‌توانند به ورزشگاه‌ها بروند تازه برای زنان سؤال ایجاد شده است اما اگر یک فضای عادی بود و هیچ‌کس چیزی نمی‌گفت تعداد بسیار اندکی می‌گفتند چرا ما نباید در ورزشگاه‌ها حضور پیدا کنیم و شاهد مسابقات فوتبال مردان باشیم.

اگر مراجع از امنیت و فضای اخلاقی ورزشگاه‌ها مطمئن شوند، با حضور زنان مخالفت نمی‌کنند
با فرض این که این مسأله مطالبه گروهی از زنان است، در شورای فرهنگی اجتماعی زنان این بحث مطرح شد که می‌توانیم فضایی را فراهم کنیم که زنان و مردان محترمانه بیایند و مسابقات ورزشی را ببینند و بعد از ورزشگاه‌ها خارج شوند و هیچ مزاحمتی هم برای زنان ایجاد نشود. در این صورت مطمئناً مراجع هم با این موضوع مخالفت نمی‌کنند. چون بستگان و آشنایان مراجع به ورزشگاه‌ها می‌روند و به آن‌ها گزارش می‌دهند که این فضاها چندان برای زنان مناسب نیست اما اگر بتوانیم فضایی را ایجاد کنیم که مراجع از امنیت و فضای اخلاقی ورزشگاه‌ها مطمئن شوند، یقیناً با این موضوع مخالفت نخواهند کرد.

عدم توازن میان وظابف شغلی و خانوادگی؛ از مهم‌ترین مشکلات زنان
اگر واقعاً این زیرساخت‌ها فراهم شود در بسیاری از مسابقات ورزشی به جز مسابقاتی مانند شنا که پوشش مناسبی ندارند، زنان می‌توانند حضور پیدا کنند اما به شرط‌ها و شروط‌ها. یکی از شروط این است که در درجه اول باید به سایر مشکلات زنان بیشتر توجه کنیم، هر یک از مشکلات زنان را با وزن خودش ببینیم و وزن برخی از مشکلات را بیهوده زیاد یا کم نکنیم. به‌عنوان رییس شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده می‌گویم طبق چیزی که از جامعه زنان به ما منتقل می‌شود یکی از اصلی‌ترین مشکلات جامعه زنان ما که متأسفانه در این زمینه اقدام عملی جدی به‌صورت فراگیر انجام نشده، این است که با وجود تعداد زیاد زنان شاغل در کشور ما این زنان در زمینه توازن بین وظایف شغلی و وظایف خانوادگی خود مشکلاتی دارند.

مشکلات زنان باید در وزن خود دیده شود
سیاست‌های کلان نظام و مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی می‌گویند که مسؤولان وظیفه دارند برای اشتغال زنان، منعطف با وظایف خانوادگی آن‌ها زمینه‌سازی کنند تا زن هم بتواند شاغل باشد هم به بچه‌هایش رسیدگی کند اما ما در این زمینه کدام اقدام عملی را انجام داده‌ایم؟ در برخی کشورهایی که به اندازه جمهوری اسلامی ایران خانواده‌محور نیستند بستری فراهم شده که وقتی زنی زایمان می‌کند تا 2 سال و بعضاً تا زمانی که بچه مدرسه می‌رود مادر می‌تواند مرخصی بدون حقوق بگیرد و بعد از این که بچه به مدرسه رفت دوباره به سرکار خود و با حفظ موقعیت قبلی برگردد. ما چنین بستری برای زنان جامعه فراهم کرده‌ایم؟ طرح‌های دورکاری یا کار پاره‌وقت مطرح شد اما کدام‌یک عملیاتی شدند؟ الان واقعاً چند درصد از زنان ما گله‌مند هستند که چرا وقتی ما شاغل هستیم بستری فراهم نمی‌شود که بتوانیم در کنار اشتغال به خانواده هم رسیدگی کنیم و چند درصد می‌گویند چرا ما نمی‌توانیم ورزش مردان را تماشا کنیم؟ بنابراین، مشکلات زنان باید در وزن خود دیده شود.

در مورد ورزش زنان باید بیشتر به ورزش همگانی توجه شود، همچنین باید بسترسازی شود که زنان از مسابقات ورزشی زنان استقبال کنند و در سالن‌هایی که این مسابقات برگزار می‌شود حضور داشته باشند. در خصوص حضور زنان در ورزشگاه‌هایی که مسابقات ورزشی مردان انجام می‌شود نیز در مسابقاتی که پوشش مردان مشکلی ندارد سعی شود فضایی فراهم شود که زنان با حفظ حرمت، منزلت و کرامت خودشان حضور پیدا کنند و مسابقات ورزشی را تماشا کنند. اما تا زمانی که این فضا فراهم نشده است نباید زنان را در فضایی بفرستیم که دچار آسیب شوند. این یک نگاه غیردلسوزانه است.

عمده دل‌نگرانی اعضای موافق و مخالف حضور زنان در ورزشگاه‌ها در شورای فرهنگی اجتماعی زنان این بود که مبادا خدای نکرده بستری فراهم شود که زنان حضور پیدا کنند اما پس از اتمام مسابقه و در زمان خروج جمعیت چند ده هزار نفری به خارج از ورزشگاه در اثر برخوردهای فیزیکی که طرفداران تیم‌های مختلف با هم دارند و حرف‌های رکیکی می‌زنند مشکلاتی پیش بیاید. تا زمانی که هنوز بستر لازم فراهم نشده و فضاهای موجود تبدیل به فضاهای اخلاقی نشدند، قاعدتاً ریسک و به ضرر زنان است که بخواهیم عجله کنیم و این فضا را به وجود بیاوریم. باید یک مقدار به خودمان فرصت دهیم بسترها را کاملاً فراهم کنیم.

اقداماتی برای فراهم‌سازی بستر لازم برای حضور زنان در ورزشگاه‌ها در حال انجام است؟
نماینده وزرات ورزش در امور زنان گفتند که در حال برنامه‌ریزی در خصوص این موضوع هستند و باید ببینند این برنامه‌ریزی کی واقعاً عملیاتی می‌شود. ایشان گفتند وزارت ورزش در حال فراهم‌سازی فضایی امن برای زنان تماشاگر است. به گفته ایشان مشکل چندانی برای ورود زنان به ورزشگاه‌ها وجود ندارد و عمده مشکل به زمان خروج از ورزشگاه مربوط می‌شود که جمعیت زیادی بیرون می‌آیند و ممکن است در آن وضعیت مشکلاتی به‌وجود بیاید. به همین دلیل باید اقداماتی صورت گیرد که زنان در فضایی امن و اخلاقی از ورزشگاه خارج شوند و به منزل برگردند.

مسؤولان باید همتشان را متناسب با اولویت مشکلات زنان قرار دهند
با توجه به شرایط موجود می‌توان یک بازه زمانی را برای به نتیجه رسیدن این مسأله مشخص کرد؟
به نظر من چندان نمی‌توان بازه زمانی را تخمین زد. ما طرح‌های زیادی داشتیم که فکر می‌کردیم در عرض یک سال اجرا می‌شوند اما 30 سال گذشته و هنوز اجرا نشده‌اند. به نتیجه رسیدن این مسأله هم به این بستگی دارد که مسؤولان چقدر همت کنند. البته باز هم تأکید می‌کنم که مسؤولان همتشان را متناسب با اولویت مشکلات زنان قرار دهند. فکر می‌کنم اگر قرار است چند میلیارد اختصاص دهیم که فضای تماشای ورزش را برای زنان فراهم کنیم آیا همین مقدار بودجه را برای تسهیل ازدواج دختران جوان، ایجاد فضای تفاهم در خانواده‌ها و کاهش طلاق، بیمه زنان خانه‌دار، منعطف‌سازی اشتغال زنان با مسؤولیت‌های خانگی و... فراهم می‌کنیم یا خیر؟ باید اولویت‌سنجی داشته باشیم و به‌گونه‌ای عمل کنیم که هم خدا راضی باشد هم این که وقتی دوران مسؤولیتمان تمام شد مردم بگویند خدا خیرش دهد چه کار خوبی انجام داد.

انتهای پیام/ 930701

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار