پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۴۱۴۱۹
تاریخ انتشار: ۰۳ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۴:۳۷
نویسنده‌ای از خراسان جنوبی:
کتاب «تفنگ رضا کوچولو» در رابطه با دفاع مقدس است که سال 91 منتشر شد. کتاب‌های «هدیه خوب خانم گنجشکه» و «مرصاد کوچولو و سگ مهربان» نیز در سال 93 به چاپ رسیدند.
ناهید محمودزاده، نویسنده‌ای از خراسان جنوبی است. او یک فرهنگی بازنشسته 60 ساله است و تاکنون 6 عنوان کتاب منتشر کرده که آخرین کتاب او با عنوان «زن و سنگر» بسیار مورد توجه قرار گرفت.

ناهید محمودزاده در گفت‌و‌گو با خبرنگار مهرخانه، درباره اولین کتاب خود گفت: یکی از تحقیقات دوران دانشجویی‌ام در رابطه با گویش شهرستان فردوس بود. از آن زمان شروع به نویسندگی کردم و اولین کتابم با عنوان «گویش فردوس» سال 83 به چاپ رسید. 2 سال پس از آن به مناسبت تولد نوه‌هایم دومین کتاب خود را با عنوان «فرهنگ نامی نام‌ها» در سال 85 به چاپ رساندم. این اثر با محوریت نام‌گذاری، معنی نام‌ها، تکرار اسامی و تاریخچه آن‌ها نگارش شده است. در ابتدای متن، انگیزه‌های نگارش کتاب را به شیوه‌ای داستانی مطرح کرده‌ام.

او با اشاره به کتاب‌هایی که در حوزه کودک نوشته است، افزود: کتاب «تفنگ رضا کوچولو» در رابطه با دفاع مقدس است که سال 91 منتشر شد. کتاب‌های «هدیه خوب خانم گنجشکه» و «مرصاد کوچولو و سگ مهربان» نیز در سال 93 به چاپ رسیدند.

«زن و سنگر» روایتی از حضور من در جامعه است
این نویسنده با بیان این‌که آخرین کتابم «زن و سنگر» است، ادامه داد: «زن و سنگر» درواقع روایتی از حضور من در جامعه است که مدرسه، خانه و جامعه را سنگرهای خود اعلام کردم و در رابطه با این مسائل و با توجه به دفاع مقدس کتابی نوشتم. شروع نگارش این کتاب به این صورت بود که فراخوانی برای فرهنگیان داده بودند که حاضران در جبهه خاطرات‌شان را بیان کنند. در ابتدا با خود گفتم خوش به حال افرادی که در جبهه بودند و می‌توانند خاطرات خود را بیان کنند اما پس از آن یک لحظه تصور کردم که من اگر زن هستم، بودنم در خانه، مراقبت از فرزندان، ترک نکردن مدرسه و حضور در کلاس درس همگی به نوعی دفاع و جهاد بوده است.

فعالیت‌هایم را به‌صورت سنگر برای خود بیان کردم
محمودزاده با تأکید بر این‌که «زن و سنگر» 30 سال تدریس من است، گفت: یک سال قبل از انقلاب، شروع به تدریس کردم. در تمامی مراحل قبل و بعد از انقلاب و دفاع مقدس به اندازه خود حضور داشتم و همه این‌ها را به‌صورت سنگر برای خود بیان کردم و نوشتم. بر همین اساس برای خود هفت سنگر خانه، مدرسه، جامعه، دفاع مقدس و... لحاظ کردم و زندگی خود را در هر یک از این موارد توضیح دادم. در دوران انقلاب من هم پا به پای همه مردم ایران در راهپیمایی‌ها و سخنرانی‌ها حضور داشتم و این سنگر انقلاب بود. پس از آن سنگر تعلیم و تربیت در دانشگاه بود. بعد از شروع جنگ ازدواج می‌کنم و خانواده برای یک زن سنگر است. پس از ازدواج، در نقش مادری سختی‌هایی داشتم. من مشهدی هستم اما در شهرستانی در جنوب خراسان تدریس می‌کردم. همسرم هم‌زمان در جبهه‌ها حضور داشت. در نتیجه با فرزندانم تنها بودم. مشکلاتی را که برایم پیش آمد، یک به یک به‌صورت خاطرات بیان کردم.

او ادامه داد: همچنین با مشکلات استخدامی روبه‌رو بودم. پس از آن نیز اتفاقات هشت سال دفاع مقدس را مطرح کردم. همیشه در تشییع شهدا و مراسم مختلف در مدارس یا شهرستان حضور داشتم و این را نیز برای خود نوعی سنگر بیان کردم. به همین ترتیب تا پایان 30 سال تدریسم مراحل مختلف را مطرح کردم.

نویسنده زیاد داریم اما انتشارات نداریم
این نویسنده در مورد وضعیت نشر در خراسان جنوبی تصریح کرد: در شهرستان فردوس نویسنده زیاد داریم اما مشکلات نیز زیاد است. برای دل خودمان می‌نویسیم و امکانات چندانی در اختیار ما نیست. در شهرستان فردوس اخیراً انتشاراتی تأسیس شده اما هنوز کتابی در این شهرستان به چاپ نرسیده است. برای چاپ کتاب‌هایم مشکل داشتم و به قم، بیرجند و مشهد می‌رفتم که دشواری‌هایی از لحاظ هزینه و رفت‌ و آمد داشت. سایر نویسندگان نیز چنین مشکلاتی دارند و کمتر پشتیبانی می‌شوند. اگر در مرکز استان بودم مسلماً برایم بهتر بود و راحت‌تر می‌توانستم به کارم ادامه دهم. در حال حاضر حدود 30 تا 35 کتاب آماده چاپ دارم اما مشکلات هزینه و انتشارات دست و پا گیر است.

محمودزاده درباره چرایی نبودن انتشارات در شهرستان فردوس اظهار کرد: فردی که به تازگی انتشارات راه‌اندازی کرده، از دوستانم بود و چند سال است که پیگیر به انجام رساندن این موضوع بود. به نظرم کم‌کاری از جانب مردم است که تاکنون در شهرستان انتشارات نداشتیم. با این وجود از مسؤولان می‌خواهم امکانات و رسیدگی بیشتر و بهتر باشد. مرتباً با اداره ارشاد در تماس هستم اما فکر می‌کنم کم‌کاری‌های صورت می‌گیرد.

زنان از سوادشان بهره‌برداری نمی‌کنند
این نویسنده میزان مطالعه زنان استان را کم ارزیابی کرد و افزود: بیش از نیمی از زنان شهرستان تحصیل‌کرده نیستند و در بین تحصیل‌کرده‌ها نیز مطالعه کمتر شده است. کتاب‌های من فروش زیادی ندارد؛ حتی به دانش‌آموزان و همکاران خودم که می‌گویم این کتاب در این رابطه است، هیچ‌کدام نه در مورد جرئیاتش پرسشی می‌کنند و نه رغبتی نشان می‌دهند. آن‌هایی که باسوادند نیازی به تبلیغ ندارند. بیشتر بی‌سوادان در محدوده سنی من هستند. نهضت سوادآموزی در این منطقه وارد شده و عموماً زنان سواد قرآنی دارند و در حد ابتدایی به مدرسه رفته‌اند؛ اما از سوادشان بهره‌برداری نمی‌کنند.

انتهای پیام/ 940502

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار