پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۵۹۵۳
تعداد نظرات: ۹ نظر
تاریخ انتشار: ۲۱ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۳:۵۵
در نشست «زنان و فرزندآوری» عنوان شد؛
باید ببینیم امروزه اولویت برای مادران چیست؟ در گذشته بچه دار شدن موضوعیت داشته و نتیجه ازدواج کردن، فرزندآوری بود. اما امروزه درباره فرزنددار شدن تصمیم گرفته می شود. در سبک زندگی امروز، اولویت با امور دیگر، مانند لذت و ارتقای موقعیت شخصی و زندگی مشترک است و بعد که خلأی حس شد زوجین فرزنددار می شوند.


نشست «زنان و فرزندآوری» به همت پایگاه تحلیلی- خبری مهرخانه، عصر یکشنبه در محل سایت برگزار شد. در این نشست چند تن از مادران حضور داشتند و از دغدغه های فرزندآوریشان گفتند.

به گزارش مهرخانه، سمیه مقدم 31 ساله، کارشناسی مهندسی شیمی دانشگاه علم و صنعت و کارشناسی ارشد مطالعات زنان دانشگاه تهران و مدیرعامل مجموعه نعیماست، 7 سال است ازدواج کرده و یک پسر چهار ساله دارد.

زهرا مهاجری 27 ساله، شاغل و خبرنگار در حوزه اجتماعی، اقتصادی و زنان است. ده سال است ازدواج کرده و یک دختر 7 ساله دارد. 

زهرا حاجی آبادی 34 ساله، کارشناس کامپیوتر و شاغل است، 5 سال است ازدواج کرده و یک دختر یک ساله و نیمه دارد. و

لطیفه سمی یاری 31 ساله، کارشناس نرم افزار و پژوهشگر موضوع خانواده است، 7 سال است ازدواج کرده و یک دختر 3 ساله دارد.  

زندگی مان تثبیت نشده است؛ بچه نمی آوریم
در ابتدا زهرا مهاجری دلیل تأخیر در فرزندآوری بعد از ازدواج را تحصیل دانست و گفت: من به علت آن که قبل از ورود به دانشگاه ازدواج کردم، ترجیح دادم در ایام دانشجویی فرزنددار نشوم و فکر می کردم نمی توانم از عهده فرزنددار شدن برآیم، اما اشتباه می کردم و توانستم.

وی افزود: اما برخی از دوستان من با وجود آنکه دوره های مختلف خواستگاری و شناخت را پشت سر گذاشته اند، با این حال دو سه سال ابتدای ازدواج را به شناخت همسرشان اختصاص داده اند و به همین علت در فرزندآوری تأخیر می کنند و می گویند ما هنوز زندگی مان تثبیت نشده است و نمی دانیم سرنوشت زندگی مان چه می شود. نکته جالب تر این است که من از جامعه شناس و آسیب شناس اجتماعی نیز چنین توصیه ای هم شنیده ام که ابتدای ازدواج فرزنددار نشوید تا ببینید زندگی تان در چه مسیری حرکت می کند. از یک منظر این حرف ها درست است، اما از یک منظر دیگر من فکر می کنم چرا باید ابتدای ورود به زندگی به طلاق و جدایی فکر کرد که در فرزندآوری تأخیر بیاورد؟

نگران آینده فرزندم بودم
سمیه مقدم به عنوان دلیل برای تأخیر در فرزندآوری گفت: من نگران آمادگی شخص خودم برای ورود کودک به زندگیم بودم؛ آمادگی مسئولیت پذیری کودک و مسائل آموزشی و تربیتی او.

وی ادامه داد: به نظر من تأخیر در فرزندآوری در شرایطی می تواند مناسب باشد که دلیل زوجین شناخت بیشتر از یکدیگر باشد؛ چراکه شناخت در دوران قبل از ازدواج، با شناخت در دوران ازدواج متفاوت است و اگر عدم شناخت باشد و کودکی ناسازگار به دنیا بیاید، مثلاً کودکی که در سال اول زندگی بدون دلیل مدام گریه کند، شکافی که بین زوجین به وجود می آید به علت مشکلات جدید بیشتر خواهد بود.

مقدم به دلایل دیگر زنان در تأخیر در فرزندآوری اشاره کرد و افزود: من از یکی از دوستانم شنیدم که می گفت تا وقتی جایگاه شغلی ام تثبیت نشده باشد، به بچه دار شدن فکر نمی کنم؛ چراکه در شرکت های خصوصی وقتی کارمند جایگاه محکمی نداشته باشد، به خاطر مرخصی زایمان برکنار می شود و برخی هم به خاطر برنامه ای که برای جایگاه تحصیلی خود در نظر گرفته اند، دیر بچه دار می شوند و ممکن است کسی بخواهد دکترا شرکت کند و خب این امر در تأخیر در فرزندآوری مؤثر است.

هیچ وقت نخواستم یک مادر شاغل باشم
لطیفه سمیاری درباره تجربه شخصی خود گفت: من به خاطر کسب شناخت بیشتر از همسرم دیر بچه دار شدم؛ چون شناخت دوران عقد با شناخت دوره ازدواج متفاوت است و این شناخت با حضور فرزند کامل می شود. البته هیچ وقت به خاطر اشتغال و تحصیل این امر را به تأخیر نینداختم؛ چراکه من قبل از بچه دار شدن شاغل بودم. من جایی شنیده بودم که زمانی بچه دار شوید که دوست دارید و من زمانی فرزنددار شدم که خلأ حضور او را در زندگی حس می کردیم و البته قبل از فرزنددار شدن هم به نظرم باید زوجین به تربیت معنوی خود توجه کنند.   

مادران تا 3 یا 4 سالگی کودک نمی توانند وارد اجتماع شوند
وی درباره رابطه اشتغال و نگهداری از فرزند گفت: من اشتغال را تجربه کرده ام اما خودخواسته بعد از تولد فرزندم شغلم را رها کردم و البته فکر می کردم این کار باعث افسردگیم شود که این طور نشد و من معتقد هستم که یک خانم خانه دار تحصیل کرده اگر برای خودش برنامه ریزی خاصی داشته باشد، در کنار همسرداری و فرزندداری وقت دیگری برای اشتغال ندارد.

سمیاری ادامه داد: درصد زیادی از مادران با این دید شاغل هستند که بتوانند کمک خرج همسرانشان باشند، اما اگر دید مادی به زندگی نداشته باشند نیازی به حقوق آنها نیست؛ چراکه اکثراً کار می کنند تا بتوانند آخر سال دکوراسیون منزل خود را تغییر دهند. البته مادران می توانند بعد از این که کودک آماده ورود به اجتماع شد، یعنی در سن 3 یا 4 سالگی وارد اشتغال و جامعه شوند.

اگر زنان زود بچه دار شوند، خلاف عرف رفتار کرده اند
زهرا حاجی آبادی تأخیر در فرزندآوری را عرف جامعه دانست و گفت: اگر امروزه کسی زود بچه دار شود، باید دلیل داشته باشد و مادران از هر طیفی به دلیل خاصی این امر را به تأخیر می اندازند؛ به دلایل اقتصادی، فرهنگی و... و خیلی کم پیش می آید که کسی بخواهد سال اول ازدواج بچه دار شود.

اولویت زندگی زنان، فرزنددار شدن نیست
سمیه مقدم با اشاره به فرزندآوری در گذشته و تفاوت آن با وضعیت امروز، ادامه داد: باید ببینیم امروزه اولویت برای مادران چیست؟ در گذشته بچه دار شدن موضوعیت داشته و نتیجه ازدواج کردن، فرزندآوری بود. اما امروزه درباره فرزنددار شدن تصمیم گرفته می شود. در سبک زندگی امروز، اولویت با امور دیگر، مانند لذت و ارتقای موقعیت شخصی و زندگی مشترک، است و بعد که خلأی حس شد زوجین فرزنددار می شوند.



زهرا حاجی آبادی در پاسخ به این نظر گفت: به نظر من این امر منطقی است؛ تا فردی نتواند از زندگی خودش لذت ببرد، نمی تواند فرزندی پرورش دهد و من فکر می کنم مادران ما اشتباه می کردند. مادر من می گوید لذت زندگی را شما می برید.

حضور کودک با ارتقای سطح زندگی منافاتی ندارد
زهرا مهاجری افزود: من وقتی نگاه می کنم می بینم خیلی از دلایل تأخیر فرزندآوری، وقتی وارد زندگی شویم، واهی به نظر می رسد. حضور کودک با ارتقای سطح زندگی منافاتی ندارد. من تعداد سفرهای خارجی که بعد از به دنیا آمدن دخترم رفتم، ده برابر بیشتر از قبل از حضور دخترم بود. مادر همسر من 5 فرزند دارد و با وجود این تعداد فرزند، دکترایش را نیز گرفته است. در گذشته نیز مادرانی بودند که شرایط اکنون من و مشغله من را داشته، اما اولویت زندگیشان مادری بوده است.

لطیفه سمیاری نیز در این باره افزود: من دوستی دارم که با وجود سه فرزند زندگی موفقی دارد و برای تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد برنامه دارد.

مادران شاغل امنیت شغلی ندارند  
زهرا حاجی آبادی درباره تسهیلاتی که می تواند برای فرزندآوری در نظر گرفته شود، گفت: به عنوان مثال امروزه چه تعدادی از مادران می توانند شغل خود را رها کنند به این امید که بعد از سه یا چهار سال بتوانند به شغل خود برگردند؟ چند درصد شغل ها این ویژگی را دارد؟ و یا چند درصد ادارات چنین مزایایی را در نظر گرفته اند؟ در کشور های دیگر زنان دو سال به خانه می روند و بعد سرکار بر می گردند.

وی افزود: یا اینکه در گذشته خانواده ها در بزرگ کردن فرزند به یکدیگر کمک می کردند، اما اکنون اینگونه نیست. در نتیجه مادر باید کودکش را به مهدکودک بسپارد؛ اما پیدا کردن یک مهدکودک مناسب معزل بزرگی است یا ما در اداره ساعت شیر داریم، اما آنقدر کار سرمان می ریزند که همان ساعت اصلی کار، کارمان تمام می شود، یا آنقدر حرف و حدیث بین کارمندان درباره مزایایی که برای مادران در نظر گرفته می شود، پیش می آید که شرایط روانی نامناسبی برای مادران به وجود می آید. قوانین دور کاری نیز در اداره ما اجرا نمی شود.

مهدکودک های مناسب وجود ندارد
لطیفه سمیاری نیز به حمایت از مادران در کشورهای دیگر اشاره کرد و گفت: در برخی کشورها این مزیت را قائل می شوند که اگر فرزند اول با فرزند دوم کمتر از سه سال فاصله سنی داشته باشند، مادران افزایش حقوق و دوره مرخصی و تثبیت شغل و پدرها امکان مرخصی دارند. حداقل در کشور ما مهدکودک های مناسبی کنار ادارات دولت در نظر گرفته شود که نگویند کودکان را با قرص خواب آرام می کنند و یا کودکی که تازه از پوشک گرفته شده است را در صورت کثیف کردن مهد دعوا می کنند. اگر چنین استرس هایی از مادر برداشته شود، آنها حداقل می توانند کودک خود را به مهد بسپارند.

وی به شرایط کاری خود اشاره کرد و گفت: البته برای من شرایط خوبی در محل کار در نظر گرفته شد تا بتوانم هم کودکم را همراه داشته باشم هم به کارم ادامه بدهم، اما در آخر و با محاسبه تمام شرایط شغلم را رها کردم چون فکر می کردم به کودکم ضربه می زند.

تنهایی مادر، مشکل بزرگی برای بزرگ کردن کودکان است
زهرا مهاجری درباره حمایت از مادران ادامه داد: دو نکته ای که به نظر من به غیر از مسائل قانونی می رسد؛ یکی موضوع حمایت همسر است، به طوری که آقایان فکر نکنند تمام مسئولیت کودک به عهده مادر است و آنها باید تنها جنبه مالی قضیه را تأمین کنند، و نکته دیگر تعامل بیشتر با خانواده های زوجین است؛ چراکه امروزه اکثر مادران جوان، در امر بزرگ کردن کودک تنها هستند و مسئله تنهایی مادر مشکل بسیاری از مادران است.

سمیه مقدم به حمایت روانی از مادر اشاره کرد و گفت: حمایت های روانی از مادر هنگام بچه دار شدن، به نظر من مهم ترین نوع حمایت است. مادران از دوران نوزادی کودک نگرانی بسیاری دارند و حمایتی که در این دوران نیاز است، حمایت همسر است که اگر این حمایت نباشد کسی که یک بار این تنهایی را چشیده باشد، سراغ بچه دوم نمی رود.

وی درباره حمایت های جامعه و دولت نیز گفت: هر چقدر ما تسهیلات قانونی داشته باشیم، تا وقتی روح پذیرش این قوانین در جامعه نباشد هیچ فایده ای نخواهد داشت. در ادارات دولتی قوانین حمایتی ممکن است با سرکوفت زدن به مادران اجرا شود و در ادارات خصوصی که اصلاً این قوانین حمایتی در نظر گرفته نمی شود.  

باید حمایت های جسمی از مادران صورت گیرد
مقدم افزود: گاهی مادر نیاز دارد که یک یا دو ساعت برای خودش زمان داشته باشد و این امر به حمایت های خانواده را می طلبد و این به نظر من از افسردگی های بعد از زایمان جلوگیری می کند.

وی درباره حمایت های جسمی گفت: اکنون زنان از نظر جسمی بسیار ضعیف هستند؛ به طوری که بعد از زایمان فرزند اول کاملاً احساس ضعف می کنند و بعد از زایمان دوم این ضعف بیشتر حس می شود. در نتیجه داروهای تقویت کننده برای زنان و توزیع آن مناسب به نظر می رسد و باید دولت به عنوان یک حمایت آن را در نظر بگیرد و البته این حمایت ها اکنون در خانواده نیز در نظر گرفته نمی شود و گویی دختران را برای مادری آماده نمی کنند و به تغذیه او توجهی ندارند.

(در همین زمینه: یادداشت وارده به بهانه نشست فرزندآوری)

انتهای پیام/ 900916
مطالب مرتبط :
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۱
انتشار یافته: ۹
زن امروزي
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۹:۲۳ - ۱۳۹۱/۱۲/۲۱
3
4
ولي بنظر من نتيجه گيري اين بحث اصلا خوب نبود. دير بچه دارشدن و اولويت نبودن فرزند در زندگي يك نگاه و تئوري كاملا اومانيسمي است.
هدف زندگي ما فراتر از تفريح و آسايش هاي فردي است.
شايد فعاليت مفيد داشتن در اجتماع با وجود بچه براي يك زن سخت تر باشد(البته شايد!) ولي ارزش يك فرد به ميزان موفقيت او در شرايط سخت است نه در رفاه كامل.
و ازاين كه بگذريم چنين نگاهي به زندگي با نگاه دين ما متفاوت است.
و طبق فرمايش رهبر معظم انقلاب در زمان كنوني بچه دارشدن و فرزند داشتن هم يكي از مهمترين اولويت هاي زندگي است. زماني شعار"فرزندكمتر زندگي بهتر" شعار روز بود.ولي زمان انقضاي اين شعار فرارسيده و اكنون داشتن فرزند بسيار حائز اهميت است. و تقريبا جز وظايف ديني به شمار مي رود.
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۴:۰۶ - ۱۳۹۱/۱۲/۲۲
فکرنمیکنم شما یک زن امروزی باشید.البته بعید میدونم زن باشید طرزفکرتون کاملا"مردانه وبرخلاف نظرزنان است.
برزو
| Iran, Islamic Republic of |
۱۶:۴۵ - ۱۳۹۱/۱۲/۲۲
من فكر ميكنم بحث حفظ نسل و افزايش مواليد يك بحث كاملاً به روز است و مخالفين مطرح شدن اين بحث خود متعلق به ساليان دور گذشته هستند.
طرز فكر "زن امروزي" طرز فكر خيلي از زنان ايراني است كه هنوز دچار بحران هويت نشده اند.
محكوم كردن تفكر حفظ خانواده و بقاي نسل ايراني آن هم با منتسب كردن آن به مردان خيلي كليشه اي فكر كردن و عجولانه تصميم گرفتن است.
كمي ذهن ها را از شرطي بودن دور كنيم به نتايج جديد تري خواهيم رسيد.
با تشكر
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۷:۳۹ - ۱۳۹۱/۱۲/۲۲
شما خودت چند تا بچه داری ؟ با بچه شاغل هستی؟ می دونی شرایط اقتصادی را؟
درگیر با امورات بچه بودی؟ شعار دادن که سخت نیست.
عرفانی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۲۲ - ۱۳۹۱/۱۲/۲۲
1
3
سلام
من متاسفانه نتونستم در نشست شرکت کنم و دقیقا از جزئیات بحث باخبر نیستم. اما نکاتی که «زن امروزی» در کامنت شون گفتن منطقی به نظر می رسه.
مطمئنا فرزند آوری سختی های زیادی داره که اگر هدف انسان از زندگی، تفریح و آسایش باشه، ترجیح می ده بدون بچه یا نهایتا به یک بچه اکتفا کنه. برای همین هم هست که می بینیم در این زمانه اغلب زوج ها به یک بچه اکتفا می کنن.
یک مادر محصل24 ساله
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۷:۳۱ - ۱۳۹۱/۱۲/۲۳
3
1
من هم با نظر خانم زن امروزی کاملا موافقم
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۵۹ - ۱۳۹۱/۱۲/۲۳
0
1
راستی یاذتون رفت از وقتایی بگین که نوزاد یک مادر شاغل مریض باشه و نتونه مرخصی بگیره .
تمنا
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۳:۵۱ - ۱۳۹۲/۰۵/۰۸
0
1
من مدرس دانشگاه هستم حق التدریس ساعتی 3500 می گیریم .از این ترم تا ترم بعد برا دو سه تا درس باید کلی لابی بازی کنم . همسرم مهندس کارش خوبه ولی معلوم نیست که صبح که می ره سرکار بهش بگن فردا بیا یا که نیا ....5 ساله ازدواج کردیم و من الان 35 سالمه ....من با چه پشتوانه ای یه بچه بی گناه را بیارم این دنیا....؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۰:۵۶ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۱
0
0
سلام
یه سوالی داشتم
میخواسم بدونم چندسال طول میکشه تایه زن همسرداربچه به دنیا بیاره
اگه فرمولم داره بهم بگیدممنون میشم
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: