پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۷۰۲۳
تعداد نظرات: ۲ نظر
تاریخ انتشار: ۰۵ خرداد ۱۳۹۲ - ۱۲:۰۷
این معیار، شاخص مناسبی نیست؛ البته یک شاخص بین المللی است و چون ما جایگزینی با توجه به معیارهای ارزشی و دینی خود پیدا نکرده ایم، همان را استفاده کرده ایم.


عصر روز سه شنبه نشستی در خصوص «توصیف وضعیت موجود کشور در فضای داخلی و بین المللی در حوزه زنان و خانواده و همچنین مطالبات موجود در این حوزه از رئیس جمهور آینده» در محل پایگاه تحلیلی- خبری مهرخانه با حضور فعالین این حوزه برگزار شد.

به گزارش خبرنگار مهرخانه، در این نشست سمیه مقدم؛ فعال حوزه زنان، مدیر عامل انجمن نعیمان بانو و مدیرعامل شبکه تشکل های دختران و زنان جوان، هاله و حوریه حسینی دکترای حقوق بین الملل که دارای فعالیت در حوزه زنان و خانواده در وزارت خارجه بوده اند و همچنین فائزه ساسانی خواه کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی و فعال حوزه زنان و خانواده حضور داشتند.

دولت ها صرفاً برخورد تکریمی با موضوع زنان و خانواده دارند
سمیه مقدم کارشناس ارشد مطالعات زنان درباره جایگاه حوزه زنان و خانواده در اولویت های کاندیداهای ریاست جمهوری گفت: رهبر انقلاب مسئله زنان و خانواده را اولویت اول کشور دانسته اند، اما در فضای مطالبه گری موجود مسئله زنان نه تنها اولویت اول کشور نیست، بلکه به نظر من این حوزه در اولویت دسته چندم کاندیدا ها هم قرار نگرفته است و این مسئله جای تأسف دارد. باید ببینیم ما به عنوان فعالین حوزه رسانه در فضای مجازی چه کاری می توانیم انجام دهیم تا این اولویت را بالاتر ببریم تا کاندیداها به این موضوع حساسیت نشان دهند. مشکل دیگر این است که وقتی از ریاست جمهور درباره این حوزه سؤال می شود، به پاسخ هایی توصیفی، خبری و تکریمی مانند اینکه خانواده مهم است و بنیادی ترین نهاد جامعه است، بر می خوریم در حالی که می بینیم همین دولت ها مرکز امور زنان ریاست جمهوری را جدی نمی گیرند و پروژه های حوزه زنان و خانواده، پروژه هایی با اولویت بسیار پایین هستند.

تکلیف طرح های بر زمین مانده حوزه زنان و خانواده روشن شود
مقدم با اشاره به وضعیت موجود به بررسی مطالبه های حوزه زنان از ریاست جمهوری پرداخت و گفت: به نظر من چند سؤال اصلی وجود دارد که باید از کاندیدا ها بپرسیم و آنها نیز موضع گیری شفاف و دیدگاه های عملیاتی در این زمینه ارائه دهند و یا بگویند کدام سبک و سیاق نظریه پردازی را قبول دارند. دولت موظف است، طرح های بر زمین مانده، مانند بیمه زنان خانه دار، دورکاری و مسائلی از این باب که قرار است به وضعیت خانواده کمک کند، را مورد توجه قرار دهد. یا بحث اسناد کلی که وجود دارد و فقط در حد سند باقی مانده است؛ مانند سند حجاب و یا منشور حقوق و تکالیف که در شورا وجود دارد، بحث پیوست خانواده و مباحث دیگر مانند اهمیت مادری و افزایش جمعیت که کاندیداها باید پاسخ دهند در این زمینه چه طرحی دارند و برای تسهیل این امر چه می خواهند انجام دهند.

چشم اندازها مورد توجه دولت ها قرار نمی گیرند
هاله حسینی درباره تفاوت بررسی دو عرصه چشم انداز و وضعیت موجود توضیح داد: در حوزه زنان دو مسئله وجود دارد؛ یکی وضعیت موجود و دیگر چشم انداز است و این دو همواره در کارهای اجرایی با هم خلط می شوند، اما امور مربوط به حوزه چشم انداز، جزء اموری است که از الان باید برای آن برنامه ریزی کنیم تا چند سال دیگر جواب بگیریم و چون چشم انداز نیاز به زیرساخت دارد و هر دولتی می خواهد در کارنامه خود گزارشاتی داشته باشد و زیرساخت ها نمود خارجی پیدا نمی کند، مورد غفلت واقع می شوند. اما دولت ها باید به این نکته توجه داشته باشند که ما یک وضعیت موجود نیز داریم و آنها باید علاوه بر پرداختن به چشم اندازها به وضعیت موجود زنان نیز توجه کنند.

وضع موجود در حوزه زنان و خانواده، وضع مطلوبی نیست
حوریه حسینی در بررسی وضع موجود گفت: وضع موجود، تا وضع مطلوب، فاصله دارد. شاید بتوان گفت ما برای ارزیابی وضع زنان دچار انحراف شده ایم، یکی از شاخص هایی که خصوصاً در دو دهه اخیر برای ارزیابی وضعیت زنان ملاک قرار گرفته است، مشارکت اجتماعی زنان از جمله افزایش تعداد نمایندگان زن و یا حضور وزیر زن در کابینه دولت بوده است. در حالی که بنظر می رسد ما در این زمینه دچار انحراف شده ایم و این معیار، شاخص مناسبی نیست؛ البته یک شاخص بین المللی است و چون ما جایگزینی با توجه به معیارهای ارزشی و دینی خود پیدا نکرده ایم، همان را استفاده کرده ایم، تمام دنیا این شاخص را مطرح می کنند و ما هم به رغم شاخص های ارزشمند فرهنگی و دینی، همین شاخص را دنبال می کنیم.

در حوزه زنان کثرت مسائل زیاد است و نظام واحدی وجود ندارد
در ادامه نشست مقدم با ذکر سؤالی بیان داشت: ما هر 5 سال یکبار باید در رابطه با شاخص های توسعه انسانی و توسعه زنان گزارش هایی را ارائه دهیم و ملزم به این هستیم که از تعداد زنانی که در کابینه و مجلس فعالیت می کنند و نیز تعداد دانشجویان یا کارمندان زن، آماری ارائه دهیم. ولی از طرف دیگر رهبر انقلاب عقیده دارند که داشتن وزیر زن افتخار نیست. با وجود این گفتمان، دولتمردان در فضای بین المللی باید چگونه برخورد کنند؟ از طرفی مجبور هستند آمار ارائه دهند و از طرف دیگر با توجه به فضای داخل می بینند که الزامی برای دادن آمار ندارند. برای اصلاح این امر باید یک الگو و معیاری طراحی کرد تا نوع برخورد ما در عرصه بین الملل مشخص شود.

وی افزود: ما هنوز در فضای داخل مشکلات و مسائل بسیاری در حوزه زنان داریم و مسئله زنان کلاف سردرگمی شده که سرش ناپیداست. نظام حقوقی و اجتماعی زنان به هم ریخته است و در این حوزه با کثرت مسائل مواجه هستیم. نداشتن یک سیستم و نظام واحد در حوزه زنان نیز مشکلی دیگر این حوزه است. تکلیف ما در خصوص مسائل زنان باید هم در داخل کشور و هم در عرصه بین المللی مشخص شود.

دولت آینده باید برای فارغ التحصیلان بیکار شهرهای کوچک چاره ای اندیشد  
در ادامه نشست ساسانی خواه ضمن اشاره به اهمیت پرداختن به مسائل و مشکلات زنان در داخل کشور گفت: زنان طبقات مختلف باید از یکدیگر تفکیک شوند و متناسب با جایگاه و طبقه آنها برنامه ریزی مناسبی برای رفع مشکلات زنان آن طبقه صورت گیرد.

وی در بحث داخلی به وضعیت زندگی زنان در شهرستان ها اشاره کرد و گفت: ما با هر سازمان مردم نهادی که در شهرستان ها مرتبط می شویم، می گویند که مشکل ما دانشجویان تحصیل کرده بی کارند و این به نظر من از کار هایی است که در دولت های قبلی با عدم برنامه ریزی شروع شده و در حال حاضر دولت های فعلی باید تاوان پس دهند. به عنوان مثال دختری که در رشته حقوق درس خوانده و در شهر خود شغلی پیدا نمی کند. حتی این تحصیلات در ازدواج دختران تأثیر گذاشته و همچنین نگرش آنها نسبت به خودشان را تغییر می دهد. من با فردی در یکی از شهر ها صحبت می کردم که سازمانی را اداره می کرد و مهدکودک داشت می گفت مراجعه کنندگان بسیاری از رشته های مختلف دارم که می خواهند مربی مهد باشند و این نشان می دهد که هنگامی که برای ورودی دانشگاه ها برنامه ریزی می کردند، فکر خروجی را نکرده بودند و یکی از آسیب های این عدم برنامه ریزی افسردگی و فاصله فکری دختران تحصیلکرده با پسران شهر خودشان است.

نوزادان زنان باردار قبل از رسیدن به زایشگاه سقط می شوند
کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی در ادامه بیان کرد: افراد در اکثر شهرهای کوچک می گویند که ما پزشک زنان و ماما نداریم و هر پزشکی اینجا می آید بیش از یک سال نمی ماند و زنان باید به شهر های اصلی مراجعه کنند. به عنوان مثال بلداجی یا بروجن اصلاً زایشگاه ندارند و باید به اصفهان یا چهار محال بختیاری مراجعه کنند و اتفاق وحشتناک این است که گاهی نوزادان در راه از بین می روند.

دولت آینده باید هزینه های درمان ناباروری را کاهش دهد
وی افزود: بحث دیگر بحث درمان ناباروری است؛ چراکه هزینه های ناباروری بسیار زیاد است و باید این قضیه حل شود. به نظر من یکی از مطالبه های جدی، کاهش هزینه های درمان ناباروری است.

ساسانی خواه افزود: بحث بعد مربوط به روستاهایی است که حتی حمام یا دستشویی بهداشتی ندارند و این باعث شده که زنان اکثراً بیماری های عفونی داشته باشند و نتوانند باردار شوند و نمونه اش را در کرمان مشاهده کردیم. اینها برخی مشکلات کوچک است که می توان به راحتی رفع کرد و استفاده از کارشناسان بومی می تواند در رفع آن کمک بسزایی کند.

دولت آینده باید برای اوقات فراغت زنان شهرهای کوچک فکری کند
وی در ادامه به اوقات فراغت زنان شهرهای کوچک اشاره کرد و گفت: یک نکته بسیار مهم دیگر در حوزه زنان و خانواده، بحث اوقات فراغت زنان در شهرهای کوچک است. به میزانی که از تهران و کلان شهرها فاصله می گیریم، محدودیت در گذران اوقات فراغت زنان بیشتر می شود، ما شهرهایی داریم که نهایت اوقات فراغتشان این است که پنج شنبه ها به بهشت زهرا بروند، در حالیکه ایجاد فضای امن اجتماعی- تفریحی کار سختی نیست. برخی شهرها می گفتند که ما طرح پارک بانوان داده ایم در حالی که یا این طرح را پیگری نمی کنند و یا زمینی داده اند و گفته اند همین پارک است.

ساسانی خواه افزود: ماندن زنان در خانه برای آنان افسردگی می آورد و یا منجر به آن می شود که وقتشان را با تماشای تلویزیون پر کنند، در حالیکه گاهی چند کانال بیشتر در دسترس نیست که موجب می شود افراد به ماهواره روی آورند یا حتی در برخی نقاط گیرنده دیجیتال نیز قابل دسترسی نیست.

کاندیداهای ریاست جمهوری باید نوع نگاه خود را نسبت به خانواده مشخص کنند
ساسانی خواه در پاسخ به این سؤال که چه مطالبه ای در حوزه خانواده از رئیس جمهور آینده دارد، گفت: کاندیداها باید مشخص کنند چه نگاهی به خانواده و زنان دارند، ممکن است گاهی به خاطر اینکه تحت تأثیر برخی فضاها قرار دارند تنها به اشتغال بپردازند، در حالی که باید به صورت بومی این مباحث مطرح شود و در طرح هایی مربوط به ازدواج باید برنامه های عملیاتی روشنی ارائه گردد.

در ادامه نشست هاله حسینی و حوریه حسینی که از فعالین حوزه زنان و خانواده در عرصه بین المللی هستند، به بررسی ابعاد بین المللی مسئله زنان و خانواده و عملکرد ایران در این عرصه پرداختند.  

در عرصه بین الملل تنها به ارائه آمار و ارقام از فعالیت زنان در ایران اکتفا نشود
هاله حسینی درباره عملکرد ایران در عرصه بین الملل گفت: این انتظار وجود دارد که در فضای بین الملل، افراد به نمایندگی از جمهوری اسلامی برای بسط گفتمان شرکت نمایند و تنها به ارائه آمار و ارقام اکتفا نکنند. همچنان که شاهد آن هستیم برخی دولت های غربی به ارائه الگو می پردازند و گفتمان خود را چنان تکرار می کنند، به گونه ای که دولت های دیگر، تنها راه پیش روی خود را همراه شدن با این جریان می بینند. به عنوان مثال، مفهوم عدالت جنسیتی دارای ظرفیت قابل تأملی برای کشورهای اسلامی است؛ اگرچه هنوز ابعاد مختلف آن در عرصه های فردی، خانوادگی و اجتماعی به طور کامل تبیین نشده است.

یکپارچه سازی در عملکرد نهادهای داخلی مرتبط با موضوع زنان و خانواده؛ ایجاد زمینه جهت حضور مؤثر در عرصه بین المللی
حوریه حسینی نیز در پاسخ به این سؤال که وضعیت زنان و خانواده در عرصه بین الملل چگونه است، اظهار داشت: نهادهای متکثری در داخل در این زمینه فعالیت کرده و با رویکردهای متفاوت موضوعات واحدی را دنبال می کنند. ازطرفی تغییر دولت ها نیز در تغییر رویکرد این نهادها تأثیر می گذارد. فقدان زیرساخت های تثبیت شده و نهادینه شده در حوزه زنان و خانواده، در تغییر مواضع بین المللی اتخاذ شده توسط دولت جمهوری اسلامی ایران نیز بی تأثیر نبوده است.

رئیس جمهور آینده باید از تعهدات بین المللی خود در حوزه زنان و خانواده آگاه باشد  
هاله حسینی در پاسخ به این سؤال که وظایف رئیس جمهور آینده چیست، گفت: برای رئیس جمهور آینده شاید بحث شناسایی حقوق، چندان مطرح نباشد؛ بلکه بحث بر سر توصیف و توسیع تعهدات دولت هاست، و این حوزه ایست که نیازمند کار و تأمل بیشتر است. در این رابطه ما می توانیم با کسب آگاهی جامع، به طور منطقی و اصولی اعلام موضع کنیم. اما مسئله این است که دانش جامعی در این زمینه وجود ندارد و مسئله مهم تر این است که احساس نیازی هم به کسب این دانش نداریم.

وی افزود: در نتیجه بجاست اگر از کاندیداها سؤال شود که آیا آنها از تعهدات بین المللی دولت که در قبال زنان و کودکان بر عهده دارد، اطلاع دارند و اگر اطلاع دارند چه موضع گیری در این رابطها تخاذ خواهند کرد. به نظر می رسد عدم آگاهی از این تعهدات و عدم اتخاذ رویکردی جامع و مبتنی بر موازین اسلامی، به گونه ای که هماهنگ با نیازها و مقتضیات زنان جامعه ما باشد، منجر به بروز خلأهایی در عرصه داخلی و بین المللی خواهد شد.  

ارائه نگاهی جامع به حقوق زنان و کودکان در عرصه بین المللی
هاله حسینی در پاسخ به این سؤال که آیا می توان در مجامع بین المللی مباحث حقوق خانواده و تعارض حقوق زنان و کودکان را مطالبه کرد، گفت: بله! در حال حاضر به چنین مباحثی احساس نیاز می شود و دولت آینده می تواند روی این مسائل کار کند. به عنوان مثال در بحث حقوق کودک و حقوق زنان تعارضاتی وجود دارد که هنوز راهکار قطعی به گونه ای که منافع فردی، خانوادگی و اجتماعی را در بر داشته باشد، ارائه نشده است و ما می توانیم متناسب با نیازهای موجود، از رویکرد نظام مند دین استفاده کنیم.

کشورهای اسلامی برای مطرح کردن حقوق خانواده، هیچ سندی ندارند
حوریه حسینی افزود: بحث دیگر، بحث عرفی شدن سند سیدا (کنوانسیون رفع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان) است. در حال حاضر در مجامع داخلی و بین المللی حرف از عرفی شدن این سند است. زمانی می گفتیم که ما عضو کنوانسیون نیستیم و به این موارد عمل نمی کنیم، اما حالا می گویند برای ما فرقی ندارد که شما عضو هستید یا خیر و به نظر می رسد در چند دهه آتی این امر حتماً عرفی می شود.

وی در ادامه با اشاره به عملکرد کشورهای اسلامی گفت: بحث آخر، عدم همگرایی کشورهای اسلامی در اتخاذ مواضع شان است که باید جدی گرفته شود. به عنوان مثال در بیانیه های کشورهای اسلامی در اجلاس 57 کمیسیون مقام زن، همه شرکت کنندگان بر توجه به نهاد خانواده اشتراک داشتند، اما این مسئله به یک توصیه اخلاقی- فلسفی شبیه بود. کشورهایی که طرفدار برابری جنسیتی بودند، برای مطرح کردن گفتمانشان سند بین المللی داشتند؛ اما کشورهای اسلامی که از خانواده صحبت کرده بودند هیچ مبنای حقوقی برای مطرح کردن این حرف نداشتند. در حالیکه ما به راحتی با صرف هزینه می توانیم کشورهای آمریکای لاتین را در این حوزه با خود همراه کنیم.

انتهای پیام/ 911101, 900916
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۱
انتشار یافته: ۲
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۰:۳۱ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۶
1
0
ولی رهبری منظورشون این نبود که زنان را از یک انسان به کارخانه جوجه کشی تبدیل کنیم.
پس این همه بحث از کرامت مقام زن کردن به چه دلیل بود؟ برای اینکه افراد کوته فکر به این نتیجه نرسن که همه امکانات شغلی و تحصیلی رو از خانمها به بهانه افزایش جمعیت بگیریم.
خواهش میکنم یک حرف رو در قالب متنی که گفته شده تفسیر کنید نه اینکه طبق سلایق خودتون به تفسیر رای و دادن برنامه بپردازید.
پاسخ ها
قاصدک
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۲۸ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۶
فکر نمی کنم توی این بحث صحبت از این شده باشه که زنان ماشین جوجه کشی هستند بلکه گفته شده زنها باید براساس نیاز جامعه وارد محیط کار شوند.
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار