پایگاه خبری مهرخانه | mehrkhane.com

کد خبر: ۸۱۹۶
تاریخ انتشار: ۲۳ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۸:۴۱
زینت سادات مطهری
هر روزه تعداد بیشتری از سیاست‌مداران به جمع حامیان ازدواج همجنس‌گرایان می‌پیوندند؛ چراکه به اهمیت این پایگاه جدید قدرت در انتخابات پی برده‌اند. این‌طور به نظر می‌رسد که سیاست همجنس‌گرایی در غرب وارد مرحله تازه‌ای شده است؛ درحال حاضر نامزدهای انتخاباتی که نگاهی تبعیض‌آمیز به همجنس‌گرایان دارند می‌توانند با همان موانعی مواجه شوند که سال‌ها پیش سیاست‌مداران مخالف با سیاه‌پوستان، یهودیان یا زنان با آن روبه‌رو بودند. در قرن بیست و یکم نامزدهای انتخاباتی که نژادپرست، ضدیهود یا زن‌ستیز هستند عملاً هیچ شانسی برای پیروزی در انتخابات نداشته و باید به این فهرست افرادی که موضعی ضدهمجنس‌بازی (یا هوموفوبیا) دارند را هم اضافه کرد.

در سال 2012 باراک اوباما در مصاحبه‌ای اختصاصی با شبکه خبر اِی بی سی رسماً حمایت خود از ازدواج همجنس‌گرایان را اعلام کرد. این در حالی بود که اوباما در سال 2008 مخالفت خود با ازدواج همجنس‌گرایان را اعلام کرده بود، اما کمی ‌بعد و با نزدیک شدن به انتخابات آینده، عقاید خود در این رابطه را «در حال تکامل» توصیف کرد.

اوباما اعلام کرد که از مدت‌ها قبل درصدد حمایت از ازدواج همجنس‌گرایان بوده، اما به دنبال زمان مناسب برای اعلام همگانی آن بوده است. حمایت اوباما از ازدواج همجنس‌گرایان مخالفت دیرینه وی با ازدواج این افراد را زیر سؤال برد. به علاوه، این اقدام اوباما در واقع پاسخی به فشارهای روزافزون حزب دموکرات بود؛ حمایت اخیر جو بایدن، معاون رئیس‌جمهور، از ازدواج همجنس‌گرایان نیز خود گواه این مدعی است. اوباما نخستین رئیس‌جمهوری آمریکاست که دست به چنین اقدامی‌ زد.

این بیانیه پیروزی ارزشمندی برای طرفداران حقوق همجنس‌بازان و حرکت سیاسی جسورانه اوباما در سال انتخابات به شمار می‌رفت. بسیاری از صاحب‌نظران بر این باورند که اوباما با حمایت از ازدواج همجنس‌گرایان، این نوع ازدواج را به یکی از مؤلفه‌های اصلی مبارزات انتخاباتی سال 2012 تبدیل کرده است.(1)

باراک اوباما، جیمی ‌کارتر، بیل کلینتون، هیلاری کلینتون، جو بایدن، دیک چنی و ال گور از جمله چهره‌های سیاسی ذی‌نفوذ آمریکایی هستند که موضع حمایتی در قبال همجنس‌گرایان اتخاد نمودند.

در سال 2009، زیپی لیونی(2)، رئیس حزب کادیما، توانست حمایت همه‌جانبه یکی از گروه‌های قدرتمند همجنس‌بازان را که در رسانه‌ها نیز حضوری پررنگ داشتند به دست آورد و بدین ترتیب، جایگاه خود را به عنوان مدافع ارزش‌های لیبرال تثبیت کرد. جماعت همجنس‌گرایان نیز به نوبه خود حمایت یکی از برجسته‌ترین سیاست‌مداران، یعنی رهبر بزرگ‌ترین حزب کشور، را به دست آورد.

این امر سرآغاز دوران جدیدی در روابط سیاست‌مداران اسرائیلی و گروه‌های همجنس‌گرا به شمار می‌آمد. از این رو، از زمان انتخابات سال 2009، جلب نظر جماعت همجنس‌بازان به یکی از اهداف انتخاباتی تبدیل شده است. حزب لیکود برای نخستین بار «هسته همجنس‌گرایان» را در تشکیلات خود به وجود آورد.

سیاست‌مداران در آخرین مبارزه انتخاباتی خود در محافل همجنس‌بازان حاضر می‌شدند و مکرراً با نمایندگان همجنس‌گرایان ملاقات داشتند و اخبار مربوط به این فعالیت‌ها و ملاقات‌ها را مرتباً در در مطبوعات منتشر می‌کردند. در هفتم ماه ژوئن سال 2013 در تل‌آویو، در جریان پانزدهمین راهپیمایی سالانه غرور همجنس‌بازان که حدود 100 هزار نفر در آن شرکت داشتند، سیاست‌مداران برجسته اسرائیلی برای ایراد سخنرانی در حمایت از حقوق همجنس‌بازان حاضر شدند.(3)

حمایت از حقوق همجنس‌بازان در آلمان نیز در انتخابات پارلمانی سال 2013 به موضوع مبارزات انتخاباتی تبدیل شده و حزب دموکرات محافظه‌کار مسیحی، که حامی ‌آنجلا مرکل، صدراعظم این کشور، است تلاش کرد تا در مورد مسائلی همچون ازدواج همجنس‌گرایان و قانون فرزندخواندگی برای آنها، هماهنگ و با تغییر نگرش رأی‌دهندگان پیش رود. طبق رأی دادگاه فدرال قانون اساسی، مردان و زنان همجنس‌گرا در آلمان مجاز هستند تا کودکان را به فرزندخواندگی بپذیرند. در حال حاضر همجنس‌گرایان در حال مبارزه برای کسب مزایای مالیاتی برای اتحادیه‌های مدنی‌اند.(4)

طبق یک نظرسنجی که در هفته‌نامه خبری استرن در همین رابطه انجام شده، حدود سه چهارم از مردم آلمان از ازدواج همجنس‌بازان حمایت می‌کنند. یافته‌های این نظرسنجی نشان می‌دهد که 74 درصد از مردم آلمان و دو سوم از افرادی که به حزب دموکرات مسیحی رأی داده‌اند معتقدند که ازدواج مدنی همجنس‌گرایان باید به همان جایگاه ازدواج سنتی دست یابد.

فرانسوا اولاند(5)، رئیس‌جمهور فرانسه، نیز لایحه ازدواج همجنس‌بازان را به تصویب رساند و فرزندخواندگی توسط همجنس‌بازان را قانونی اعلام کرد و بدین ترتیب، فرانسه چهاردهمین کشوری بود که به ازدواج همجنس‌گرایان رسمیت داد.

اولاند به عنوان یکی از وعده‌های انتخاباتی‌اش متعهد شده بود تا دستور اجرای این لایحه را صادر کند. بسیاری از محافظه‌کاران فرانسوی ماه‌ها مشغول بحث و مجادله در مورد این لایحه بودند. در فرانسه قانونی شدن ازدواج همجنس‌گرایان یکی از بزرگ‌ترین به اصطلاح «اصلاحات اجتماعی» پس از لغو مجازات اعدام در سال 1981 به شمار می‌رود. با این حال اعتراضات گسترده‌ای علیه لایحه ازدواج همجنس‌بازان در فرانسه صورت گرفت.(6) به رغم تمام انتقادات، فرانسوا اولاند در نخستین سخنرانی‌اش در مجمع عمومی ‌سازمان ملل، این سازمان را به قانونی کردن همجنس‌گرایی در سرتاسر جهان ترغیب کرد.

با اینکه همجنس‌گرایی در سی و هفت کشور آفریقایی جرم تلقی می‌شود، رئیس‌جمهور جدید مالاوی متعهد شده تا به ممنوعیت همجنس‌گرایی پایان دهد؛ این اقدام موجب جدایی این کشور از جریان اصلی ضدهمجنس‌گرایی در آفریقا خواهد شد. او در نخستین سخنرانی پس از پیروزی انتخاباتی خود گفت: «قوانین غیرمعمول باید منسوخ شوند». وی قانونی کردن همجنس‌بازی را مسئله‌ای اضطراری توصیف کرد. باندا در بخشی دیگر از سخنرانی خود گفت: «دولت وی من دنبال عادی‌سازی روابط همجنس‌گرایانه است.»

«تقدم حقوق بشر»، یکی از سازمان‌های غیردولتی مستقر در ایالات متحده، از هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه، درخواست کرد تا از دستیابی پناهندگان همجنس‌گرا به امنیت و مصونیت از خشونت اطمینان حاصل نماید.

میشل باچلت(7)، رئیس‌جمهور سابق شیلی، متعهد شده تا ازدواج همجنس‌گرایان را در دور دوم انتخابات مجاز اعلام کند. او که برای دومین بار نامزد انتخابات رئیس‌جمهوری شده، حمایت مجدد خود از ازدواج همجنس‌گرایان اعلام کرده است. باچلت که در سال 2006 به عنوان نخستین رئیس‌جمهور زن شیلی به قدرت رسید، به طور مستقیم و غیرمستقیم گفته که از ازدواج همجنس‌گرایان در شیلی حمایت خواهد کرد.(8)

در بریتانیا، حمایت از ازدواج همجنس‌گرایان کمی‌ متفاوت است. فعالان حزب محافظه‌کار انگلیس از حمایت دیوید کامرون از ازدواج همجنس‌گرایان انتقاد کرده‌اند؛ چراکه به باور آنها این اقدام، پیروزی این حزب در انتخابات عمومی ‌آینده را غیرممکن ساخته است. بیش از سی تن از رؤسای سابق و کنونی حزب در نامه‌ای خطاب به نخست‌وزیر، هشدار دادند که حمایت کامرون از ایجاد تغییر در این قانون موجب شده تا رأی‌دهندگان به حمایت از یوکیپ (نماینده حزب رقیب) متمایل شوند. منتقدین خاطرنشان کردند که بسیاری از هواداران، دیگر به آغوش محافظه‌کاران باز نخواهند گشت؛ مگر اینکه قانون ازدواج همجنس‌گرایان لغو شود و یا رهبران دیگری بر سر کار آیند.(9)

مهم‌ترین چهره‌های سیاسی همجنس‌گرا
تامی ‌بالدوین(10): وی از سال 1999 تاکنون نماینده ایالت ویسکانسین در کنگره بوده است. او اخیراً اعلام کرده که تصمیم دارد نخستین سناتور همجنس‌گرای آمریکایی باشد که با اعلام علنی همجنس‌گرایی خود در سال 2012 به کنگره راه یافته است.  

بارنی فرانک: یکی از نمایندگان ایالت ماساچوست و از برجسته‌ترین سیاست‌مداران همجنس‌باز آمریکاست که در سال 1981 به کنگره راه یافت. وی نخستین عضو کنگره بود که در سال 1987 تمایلات همجنس‌گرایانه خود را اعلام کرد.

جارد پولیس(11): نماینده ایالت کولورادو در کنگره که از سال 2009 به خدمت مشغول است. وی نخستین مرد همجنس‌گرایی است که با اعلام آشکار تمایلات خود به کنگره راه پیدا کرد.

یوهانا سیگور دوتیر(12): نخستین نخست‌وزیر زن ایسلند که در سال 2009 به قدرت رسید و نخستین رئیس دولت همجنس‌گرای دنیا در تاریخ دوران نوین به‌شمار می‌رود. از آن زمان تاکنون، دستاوردهای زنان همجنس‌باز در دولت‌های ایالتی به نام او شهرت پیدا کرده است.

لوپ والدز(13): کلانتر بخش دالاس، تگزاس. وی اسپانیایی‌تبار است و به باداس شهرت دارد.

پنی وانگ: سناتور حزب کارگر جنوب استرالیا و وزیر امور مالی و آزادسازی فدرال. وی نخستین عضو همجنس‌باز کابینه فدرال استرالیا و نخستین سناتور فدرال آسیایی تبار است.

آنیس پارکر: او شهردار هوستون، تگزاس، است که در سال 2012 به این سمت انتخاب شد. هوستون بزرگ‌ترین شهر در ایالات متحده است که شهرداری آن علناً همجنس‌گرایی خود را اعلام کرده است.

کریستین کوئین: کوئین نیز علناً تمایلات همجنس‌گرایانه خود را اعلام کرده است. کوئین در حال حاضر سخنگوی شورای شهر نیویورک، یکی از مهم‌ترین مناصب پس از شهردار، است.(14)

یان‌هانتر: نماینده پارلمان استرالیا، و دوست پسرش، لیث سمنز، روز نوزدهم ماه دسامبر سال 2012، در شهر جون (گرانادا) در جنوب اسپانیا، ازدواج کردند.

گایدو وسترول(15): وزیر امور خارجه آلمان و معاون صدر اعظم و رهبر حزب دموکرات آزاد در روز هفدهم ماه سپتامبر سال 2012 به طور مخفیانه در شهر مادری خود، بن، با شریک قدیمی‌ خود مایکل مرونز چهل و سه ساله ازدواج کرد.

جنی بیلی: شهردار شورای شهر کمبریج، با جنیفر لیدل، یکی از اعضاء سابق شورا، روابط همجنس‌گرایانه داشته است. این دو تن هر دو عنوان شهردار افتخاری را کسب کرده‌اند.

کلاوس ووریت(16) یکی از معروف‌ترین سیاست‌مداران آلمان است که علناً همجنس‌گراست. وی پیش از انتخابات شهرداری سال 2001 همجنس‌گرا بودن خود را آشکار و این عبارت مشهور آلمانی را ابداع کرد: «من همجنس‌باز هستم و هیچ مشکلی هم وجود ندارد».

آنیس پارکر: شهردار منتخب هوستون، روز دوازدهم دسامبر سال 2009، پیروزی خود در انتخابات را به همراه شریک جنسی‌اش، کتی هوبارد، در مهمانی مبارزاتی در هوستون جشن گرفت.

برتراند دلانوته: شهردار منتخب پاریس، در مصاحبه تلویزیونی‌اش در سال 1998 همجنس‌گرا بودن خود را اعلام کرد. با روی کار آمدن وی به عنوان شهردار پاریس، این شهر بزرگ‌ترین شهری شد که شهردارش علناً همجنس‌گرا بود. وی در ماه مارس سال 2008 بار دیگر به عنوان شهردار انتخاب شد.(17)

نتیجه
هر روزه تعداد بیشتری از سیاست‌مداران به جمع حامیان ازدواج همجنس‌گرایان می‌پیوندند؛ چراکه به اهمیت این پایگاه جدید قدرت در انتخابات پی برده‌اند. این‌طور به نظر می‌رسد که سیاست همجنس‌گرایی در غرب وارد مرحله تازه‌ای شده و در آینده نزدیک حمایت از حقوق همجنس‌بازان به جزء لاینفک مبارزات سیاسی تبدیل خواهد شد. یکی از نکات مهم در مورد این مسئله، علنی‌کردن این روابط و اهمیتی سیاسی است که همجنس‌گرایان به عنوان امتیاز سیاسی و اجتماعی از آن برخوردار هستند.

داده‌های معتبر در زمینه تعداد جمعیت مردان و زنان همجنس‌گرا، حتی در کشورهایی که ازدواج همجنس‌گرایان قانونی است، بسیار کم است و داده‌های کشورهای مختلف نیز باهم تفاوت دارد اما طبق آمار موجود، تعداد همجنس‌گرایان چیزی بین 0.3 تا 3 درصد است. با این حال شاید بتوان گفت که جایگاه سیاسی همجنس‌گرایان و تلاش سیاست‌مداران برای احقاق حقوق آنها، به رغم جمعیت اندک، با هیچ گروه اقلیت دیگری، از جمله سیاهان، اسپانیایی‌تبارها و مسلمانان که در بسیاری از کشورهای اروپایی با تبعیض روبه‌رو هستند و جایگاه حقوقی برابر ندارند، قابل مقایسه نیست.

نکته مهم دیگر، عادی‌سازی همجنس‌گرایی است، به‌گونه‌ای که تعداد زیادی از سیاست‌مداران به علنی کردن روابط همجنس‌گرایانه ترغیب شده‌اند. همچنین این‌طور به نظر می‌رسد که نشان دادن هرگونه اعتراض به همجنس‌بازی، نامزدهای احتمالی را از پیروزی در انتخابات و فعالیت سیاسی در قرن بیست و یکم محروم خواهد ساخت.

پی‌نوشت
1.    http://www.timesofisrael.com/us-jews-among-the-most-supportive-of-gay-marriage/
2.    Tzipi Livni
3.    http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2013/06/gay-pride-padare-politicians.html#ixzz2W5DmLcbU
4.    http://www.nytimes.com/2013/02/28/world/europe/gay-rights-emerge-as-campaign-issue-in-germany.html?_r=0
5.    Francois Hollande
6.    http://www.presstv.ir/detail/2013/05/18/304091/french-president-signs-gay-marriage-bill/#sthash.sg2mIDEo.dpuf
7.    Michelle Bachelet
8.http://www.reddit.com/r/lgbt/comments/1ch0tk/chiles_expresident_promises_gay_marriage_again_in/
9.http://www.huffingtonpost.co.uk/2013/05/19/gay-election-general-election-conservatives-_n_3301897.htmlا
10.    Tammy Baldwin
11.    Jared Polis
12.    óhanna Sigurðardóttir
13.    Lupe Valdez
14.    http://itsconceivablenow.com/2011/09/11/famous-gay-politicians-list-inspired-tammy-baldwins-senate-bid/#sthash.S07jyh0K.dpuf
15.    Guido Westerwelle
16.    Klaus Wowereit
17.    http://news.xinhuanet.com/english/photo/2013-04/17/c_132316297_11.htm

*کارشناس ارشد مطالعات آمریکا
مطالب مرتبط :
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پربازدیدترین